برای عضویت در جنبش غیرمتعهدها، کشورها ابتدا باید برخی مراحل را طی کنند و با توجه به اینکه این جنبش بر مبنای ضداستعماری به وجود آمده هر کشوری نمی‌تواند به عضویت این گروه درآید. به عنوان مثال اسرائیل یا کشورهایی که پیمان‌های نظامی با آمریکا دارند به گونه‌ای که کشورهای دیگر را تهدید میکند واجد شرایط عضویت نیستند. برای پیوستن به جمع غیرمتعهدها رئیس کشور یا دولت یا وزیر خارجه کشور نامزد عضویت، درخواست مکتوب خود را به رئیس دوره‌ای جنبش عدم‌تعهد ارائه می‌دهد و او نیز این درخواست را بین کشورهای عضو جنبش قبل از نشست سران یا وزرای خارجه برای اتخاذ تصمیم توزیع میکند. دفتر هماهنگی جنبش در نیویورک این درخواست را بررسی و در صورت عدم مخالفت، الحاق کشور متقاضی را به اجلاس سران یا وزرای خارجه توصیه میکند.
معیار‌های عضویت
بر اساس تصمیمات اتخاذ شده در اجلاس وزرای خارجه جنبش عدم‌تعهد در قاهره در سال 1961، کشورهای متقاضی عضویت در جنبش عدم‌تعهد باید 5 معیار زیر را دارا باشند:
1- برخورداری از سیاستی مستقل بر مبنای همزیستی مسالمت‌آمیز با کشورهای دیگر از سیستم‌های سیاسی و اجتماعی مختلف و بر اساس عدم‌تعهد اتخاذ کند یا باید تمایل خود را برای اتخاذ چنین سیاستی نشان دهد. 2- حمایت از جنبش‌های مستقل ملی 3- عدم عضویت در پیمان‌های نظامی چندجانبه که در چارچوب مخاصمات قدرت‌های بزرگ منعقد شده است. 4- در صورتی که عضو جنبش عدم‌تعهد توافقنامه نظامی دوجانبه با یک قدرت بزرگ دارد یا عضو یک پیمان دفاع منطقه‌ای است، توافقنامه یا پیمان نباید مشخصا در چارچوب مخاصمات قدرت‌های بزرگ منعقد شده باشد. 5- در صورتی که عضو جنبش عدم‌تعهد پایگاه نظامی به یک قدرت خارجی واگذار کرده است، این امتیاز نباید در چارچوب مخاصمات قدرت‌های بزرگ به وجود آمده باشد.
کشورها یا سازمان‌های نامزد عضویت ناظر نیز بر اساس معیار‌های بالا پذیرش می‌شوند. میهمانان بر اساس پیشنهاد کشور میزبان با اجازه قبلی دفتر هماهنگی مشخص می‌شوند. اعضا از حقوق و وظایف کامل برخوردار هستند، در حالی که ناظران تنها می‌توانند در جلسات عمومی و بررسی شرکت کنند. میهمانان چنانچه در دفتر هماهنگی تصویب شود تنها می‌توانند در نشست‌های عالیرتبه جنبش (بویژه جلسات افتتاحیه و اختتامیه) شرکت کنند. جنبش عدم‌تعهد هم‌اکنون دارای 120 عضو است همچنین 21 کشور و 10 سازمان نیز عضو ناظر جنبش هستند.
1- افغانستان 2- الجزایر 3- آنگولا
4- آنتیگویا و باربادو 5- آذربایجان6- باهاماس 7- بحرین 8- بنگلادش 9- باربادوس10- بلاروس
11- بلیز12- بوتان 13- بنین14- بولیوی 15- بوتسووانا 16- برمه 17- برونئی دارالسلام 18- بورکینافاسو 19- بروندی20- کامبوج
21- کامرون 22- کیپورد 23- جمهوری آفریقای‌مرکزی 24- چاد 25- شیلی 26- کلمبیا 27- کومور 28- کنگو 29- ساحل‌عاج30- کوبا 31- جمهوری دموکراتیک کنگو 32- جیبوتی
33- دومینک 34- جمهوری دومنیکن
35- اکوادور 36- مصر 37- زیمبابوه 38- گینه استوایی
39- یمن40- اریتره 41- اتیوپی42- فیجی
43- گابن 44- گامبیا 45- غنا 46- گرانادا 47- گواتمالا
48- گینه 49- گینه‌بیسائو50- گویان51- هائیتی 52- هندوراس 53- هند 54- اندونزی 55- ایران 56- عراق 57- جامائیکا 58- اردن 59- کنیا
60- کره‌شمالی 61- کویت 62- لائوس 63- لبنان 64- لسوتو 65- لیبریا 66- لیبی 67- ماداگاسکار 68- مالاوی 69- مالزی 70- مالدیو 71- مالی
72- موریس 73- موریتانی 74- مراکش
75- موزامبیک 76- مغولستان 77- نامیبیا
78- زامبیا 79- نپال80- نیکاراگوئه 81- نیجر
82- نیجریه 83- عمان 84- پاکستان 85- فلسطین 86- پاناما 87- گینه‌نو 88- پرو 89- فیلیپین
90- قطر91- رواندا 92- سنت‌لوئیس
93- سنت‌کیتس 94- سنت‌وینسنت 95- سائو تومه و پرینسی96- عربستان 97- سنگال 98- سیشل 99- سیرالئون 100- سنگاپور 101- سومالی
102- آفریقای‌جنوبی 103- سریلانکا 104-سودان 105- سورینام 106- سوازیلند 107- سوریه
108- تانزانیا 109- تایلند 110- تی‌مورشرقی
111- توگو 112- ترینیداد و توباگو
113- تونس114- ترکمنستان 115- اوگاندا 116- امارات 117- ازبکستان 118- وانواتو
119- ونزوئلا120- ویتنام.
اعضای سابق
1- آرژانتین 2- قبرس 3- مالت 4- یوگسلاوی
اعضای ناظر
1- آرژانتین 2- ارمنستان 3- بوسنی و هرزگوین
4- برزیل 5- چین 6- کاستاریکا 7- کرواسی
8- قبرس 9- السالوادور 10- قزاقستان
11- قرقیزستان 12- مونته‌نگرو 13- مکزیک
14- هلند 15- پاراگوئه 16- لهستان 17- روسیه 18- صربستان 19- تاجیکستان 20- اوکراین
21- اروگوئه