سیدمحمدصادق امامیان: از همان اولین روزهای آغاز کشمکش دولت و مجلس بر سر وزارت علوم، اطمینان کامل داشتم مساله بورس‌های تحصیلی فقط وسیله‌ای برای گروکشی سیاسی است و اگر تهدیدی به نام استیضاح مطرح نبود، کسی هم چیزی از این موضوع، اقلا تا زمان مقتضی، نمی‌شنید.
بالطبع از زمان اعلان رسمی آغاز نبرد، با شناخت دقیق از شخصیت و سابقه واضح سیاسی‌کاری تیم کارکشته معاونان وزارت علوم که تقریبا بدون تغییر همان تیم ایام دولت اصلاحاتند، شک نداشتم شلیک نهایی به آخرین هفته قبل از استیضاح موکول خواهد شد. از این‌رو در روزهای اخیر، هر آن منتظر بودم داعشی‌های سیاست ایران شروع به اقدام انتحاری کنند تا اگر هم کاری از پیش نبرده باشند، اقلا زهر خود را ریخته باشند. همین طور هم شد و اتفاقا مجری این برنامه هم همان بود که حدس می‌زدم. این اولین بار نیست که طی سال‌های اخیر، تیم رسانه‌ای منتسب به خانواده جناب هاشمی، شامل آقایان فواد صادقی، علی غزالی و عمار کلانتری با مشاوره غلامعلی رجایی وظیفه تخریب و آنچه «افشاگری» می‌خوانند را در کارزار سیاست ایران بر عهده دارند. فقط مرور حافظه ضعیف آدم گوشه‌گیری چون بنده کافی است تا لیستی بلندبالا از این دست خودشیرینی‌ها و پرده‌دری‌ها را درباره عناصر ارزشمندی فقط به‌واسطه اشتباهات یا نواقص کوچک به خاطر آوریم؛ نادر طالب‌زاده را فقط به خاطر حضور رسانه‌ای پررنگ بعد از ٨٨ هدف گرفتند و بنا به سابقه پدر، ایشان را برای هفته‌های متوالی نواختند، اتفاق پیش آمده برای محمود کریمی را به بزرگ‌ترین سوژه خبری چند هفته ایران و رسانه‌های خارجی بدل کردند و از تمام اثرگذاری‌های او بر نسل جوان انتقام گرفتند، مداح دیگری را به فلان کار متهم کردند و هرکسی را که خواستار پرده‌پوشی بود، شریک جرم تلقی کردند، یکی از برادران عمدتا ساکت رهبری را به‌واسطه یک اظهارنظر علیه آقای هاشمی به صلابه کشیدند، سید‌حمید روحانی را به‌عنوان اولین تاریخ‌نگار انقلاب و بیان‌کننده حقایق تاریخی در باب امامی که به جد در صدد مصادره‌اش بودند، لجن‌مال کردند، دروغ حمایت حضرات سیستانی و وحید را از آقای هاشمی در شب ثبت نام انتخابات ابداع کردند، گاف تاریخی آقازاده در نوار صوتی لورفته در زمان بدمستی‌های فرنگ توسط نیک‌آهنگ کوثر را ماله‌کشی و ماست‌مالی کردند و درنهایت آخرین انتحار علیه مشروعیت کل نظام و انتخابات را با مساله نوار صوتی احمدی‌نژاد و تقلب 8 میلیونی درست یک ماه پیش از انتخابات ٩٢ استارت زدند که البته در نطفه خفه شد.
علاقه شخصی بنده این است که شاهد عاقبت این تیم باشم و ببینم خدا با کسانی که زندگی و امرار معاش خود را بر ریختن آبروی مردم، از هر قشری با وجه مشترک حرکت مختصر در مسیر ارزش‌ها، بنا کرده‌اند، چه معامله‌ای خواهد کرد. قطعا عاقبت دیدنی و عبرت‌آموزی خواهد بود.
بگذریم... آنچه این مساله را جالب‌تر می‌کند، تعمیم این رفتار به حلقه درونی این تیم است که گاهی تحلیل خودزنی‌های آنها را مشکل می‌کند. درست مشابه زمانی که در تحلیل چرایی اینکه داعش گروه گروه از جبهه النصره را قتل‌عام می‌کند، بی‌جواب می‌مانم. تنها پاسخ این است که وقتی عملی به خوی ذاتی کسی مبدل شود، دیگر دوست و دشمن نمی‌شناسد.
ابتدای دولت یازدهم و تقسیم غنائم بود که علی غزالی که به مراتب سالم‌تر از باقی اعضای تیم است، فواد صادقی را به جرم برداشتن سهم بیشتری از خوان گسترده شده دولت جدید، نوازش کرد و بالطبع علم استقلال برداشت. همین اتفاق در جریان اخیر بورسیه‌ها هم تکرار شد. وقتی اولین سطور متن افشاگرانه ایشان را که با «بسم رب الحسین» آغاز شده بود خواندم، مطمئن شدم فرمان حمله از فرماندهی کل صادر شده است.
اما از مزایای دوران جدید این است که دیگر کسی در زدن هیچ گندی نفر اول نیست! لذا از آنجا که ترکش‌های انتحار احمدی‌نژاد در مجلس، خط پایانی بر آینده سیاسی‌اش ـ‌تا این لحظه البته‌ـ کشید، بزرگ‌ترهای این حضرات هم ماشه را زودتر از موعد کشیدند تا ترکش‌ها فقط به عوامل انتحار بخورد و اینها شیک و پیک از روی لاشه آنها عبور کنند و عکس موفقیت بگیرند.
لذا صدیقی، معاون وزیر علوم با ژستی اخلاق‌مابآنه تقاضای تادیب و محاکمه عامل انتشار را کرد، درست مثل زمانی‌که پادشاه سعودی داعش و القاعده را محکوم می‌کند و با شیعیان عراق ابراز همدردی(!) از این جالب‌تر اینکه، انتشار این سندها را به دولت قبل مرتبط کرد، دوباره یاد دیپلماتی غربی افتادم که با جدیت و اعتماد به نفسی مثال زدنی، ظهور تروریست‌های تکفیری در سوریه را کار ایران و بشار اسد می‌دانست.
اینجا بود که رگ غیرت عامل انتحاری که هنوز نفسی در بدن داشت از این همه پستی به‌جوش آمد و شد آنچه نباید می‌شد. باقی ماجرا را عینا از کپی پیست آخرین پست فیس‌بوک علی غزالی، جوانک ترحم‌برانگیز بازیچه حضرات، بخوانید:
«آقای دکتر صدیقی معاون دانشجویی وزارت علوم لطف فرمودند و بنده را به برخورد قضایی و امنیتی تهدید کرده‌اند.
لذا بجاست چند جمله خدمت ایشان عرض کنیم.
ابتدا آنکه ما شما را درک می‌کنیم که به دلیل قرار داشتن در صدر لیست مجلس برای فشار به وزیر علوم درباره عزل با عنوان فعال فتنه، اکنون محافظه‌کاری پیشه کنید و از جمله اطرافیان وزیر باشید که به ایشان برای کوتاه آمدن در برابر مجلس و زد و بند با برخی از بورسیه‌ها و درست کردن روندشان فشار بیاورید که بارز‌ترین نمونه آن هم جناب آقای کوچکی‌نژاد (قائم مقام کمیسیون آموزش مجلس) بودند که با رسانه‌ای کردن ما، بورسیه ایشان با مشکل مواجه شد و شما به علت همان محافظه‌کاری‌های شخصی پیگیر کار ایشان شدید و در نهایت نظر ایشان جلب شد و ده‌ها مورد اینچنینی که در این وانفسای فشار جریانات ضد دولت علیه وزیر شجاع علوم بازگو کردنش را به صلاح نمی‌دانیم.
دوم به‌رغم ارادت به جنابعالی خود را مجاز به آن نمی‌دانیم که به خاطر مصلحت شما و باقی ماندن شما روی آن صندلی برای چند ماه و چند سال بیشتر آینده علمی کشور را به خطر بیندازیم و با سکوت خود در این دوره زمانی، منفور آیندگان شویم و سکوتی خیانت‌وار پیشه کنیم و از ما نخواهید به خاطر آقازاده شما که می‌گویند در لیست بورسیه‌های خارج هستند و اکنون در کشور هلند اقامت دارند و شما فرموده‌اید با هزینه شخصی به آنجا رفته‌اند و البته با توجه به میزان هزینه تحصیل در خارج که رقم یک میلیارد توسط شما بیان شده باید به توانمندی جنابعالی در جهت تهیه این هزینه آفرین گفت، به روی یک اتفاق خطرناک و بنیان‌افکن که آثار تاریخی دارد، سکوت کنیم.
بله آقای صدیقی! ما نمی‌توانیم مورد نفرین تاریخ قرار بگیریم و تهمت و تهدید شما را به جان می‌خریم و برای سقوط اخلاق در شما ناراحتیم که روزی سند و لیستی را در اختیار ما قرار می‌دهید و بعد حمایت که نمی‌کنید هیچ، مایی که جان بر کف به میدان آمده‌ایم را تهدید به برخورد قضایی و امنیتی می‌کنید و حال آنکه سابقه ما نشان می‌دهد که بر خلاف شما از سابقون بوده‌ایم و نه همچون شما از مجاهدین شنبه!
این است که از بعد از مشاهده سخنان شما انگشت به حیرت مانده‌ایم که آخر این ادعای شما چه معنایی دارد که «ظاهرا اطلاعاتی که منتشر شده در روزهای آخر دوره مسؤولیت قبلی از سیستم بیرون رفته است و منشا این بی‌اخلاقی‌ها از سوی افرادی است که ارتباطاتی با عناصر سیستم قبلی داشته‌اند و این اطلاعات را منتشر کرده‌اند»! و مگر می‌شود عقل سلیمی قبول کند که این اطلاعات را سیستم قبلی! به ما داده است! برای چه؟! برای افشاگری علیه خودش؟!
جناب آقای دکتر! اگر شما فردی تحصیلکرده نبودید و فقط فیلم‌های پلیسی هم نگاه می‌کردید متوجه می‌شدید برای هر اتفاقی انگیزه‌ای لازم است و قطعاً دولت قبل انگیزه‌ای برای افشای بورسیه‌هایی که توسط خودش داده شده است ندارد و البته اگر کمی به سوابق بنده هم توجه می‌کردید درمی‌یافتید که بنده چند ماه آخر دولت گذشته را بر خلاف شما ساحل‌نشین‌ها در زندان و سلول انفرادی سپری کردم و اساساً ارتباطی با دولتیان پیشین نداشتم که بخواهم از آنها سندی بگیرم.
حال بگذریم از این ادعای شما که فرمودید اطلاعات قدیمی است و ما باز انگشت به دهان ماندیم که مگر قرار است لیست بورسیه‌هایی که سال 91 پذیرفته شده‌اند جدید باشد!
جناب آقای صدیقی! شما خوب به خاطر دارید زمانی که آقای توفیقی سرپرست وزارت علوم بودند و هنوز آقای فرجی‌دانا برای وزارت معرفی نشده بودند در آن اتاق گوشه‌ای طبقه 13 شهرک غرب چه کسی این اسناد و اسامی را به بنده داد و در این مدت چه کسی برای انتشارش مدام تماس می‌گرفت و پیغام می‌داد و ما هم بنا به صلاحدید و شرایط، تحریک محرکان نشدیم و اگر اکنون هم فکر می‌کنید ما ابزار شده‌ایم و شما ضربه خود را به جریانی زده‌اید و اکنون در پی زد و بند با همان جریان هستید و برای حذف نامتان از آن لیست مورد نظر مجلس به دنبال خوش خدمتی به آن جریان هستید سخت در اشتباهید که نه تحریکات و نه تهدیدهایی که در این چند روزه از جانب شما و اطرافیانتان برای سکوت در برخی موارد روانه ما شده است کوچک‌ترین تاثیری در اقدام ما نداشته و صرفاً بنا به در خطر دیدن آینده علمی کشور این اقدام را انجام دادیم و تا آخر هم ادامه خواهیم داد و قطعاً بازنده این بداخلاقی شما خواهید بود.
باز هم برای فروپاشی اخلاق متاسفم!»