در فیلم عشق حقیقی هنرپیشههای نامداری ایفای نقش کردند؛ برد پیت، گری اولدمن، دنیس هاپر، کریستوفر واکن، وال کیلمر، کریس پن، کریستین اسلیتر، پاتریشیا آرکت، برانسون پیشت، ساموئل جکسون، دیکتور آرگو و... از جمله ستارگان سینما و تلویزیون بودند که در این فیلم از تونی اسکات گرد هم آمدند و البته نقشهای اصلی را کریستین اسلیتر و پاتریشیا آرکت ایفا میکردند. نویسنده فیلمنامه کوئنتین تارانتینویی است که هنگام ساخت این فیلم برای علاقهمندان سینما نامی چندان آشنا نبود. تارانتینو مبلغی حدود 50 هزار دلار که ارزانترین دستمزد رایج بود را برای نگارش این فیلم دریافت کرد و رسما با حق تغییر و تالیف مجدد، آن را به تونی اسکات فروخت تا بتواند برای خود اسم و رسمی دست و پا کند و تهیهکنندهاش را برای ساخت فیلم «سگهای انباری» متقاعد کند، ضمن اینکه در قراردادش با اسکات نوشت به هیچوجه سر صحنه فیلمبرداری حاضر نخواهد شد. روایت فیلم عشق حقیقی درباره کلارنس ورلی (کریستین اسلیتر) است که در فروشگاه محصولات فرهنگی مشغول به کار است و فروش کمیک استریپ، کتابها و مجلات مصور بخشی از فعالیت او به شمار میرود. کلارنس یکی از آن آدمهای تنهایی است که روز تولدش را با رفتن به سینما و تماشای فیلمهای رزمی جشن میگیرد. او در سالن سینما به صورت کاملا اتفاقی با دختری به نام «آلاباما» آشنا میشود و این دو عاشق و دلباخته یکدیگر میشوند. هنوز کمی از سرخوشی عاشقانه ایندو نگذشته که کلارنس متوجه میشود آشنایی با آلاباما اتفاقی نبوده و یک برنامه کاملا طراحیشده از جانب صاحب فروشگاهی است که وی در آنجا فعالیت میکند. در واقع رئیس فروشگاه به آلاباما پول داده تا با این آشنایی کلارنس را سورپرایز کند و آلاباما هم بابت این حقه از صاحب فروشگاه پول خوبی دریافت کرده است. کلارنس تحتتاثیر اشکها و درددلهای آلاباما قرار میگیرد و در نهایت این دو با هم ازدواج میکنند و کلارنس تصمیم میگیرد کسانی که عامل بدبختی این دختر بودند را به سزای اعمالشان برساند. عامل بدبختی دخترک کسی نیست جز صاحب خلافکار یک بار که دراکسل (گری اولدمن) نام دارد. کلارنس، دراکسل را از بین میبرد و به جای لوازم شخصی آلاباما اشتباهی کیف پر از کوکائین دراکسل را برمیدارد. این دو بعد از قتل دراکسل و ربودن کیفش سراغ پدر کلارنس میروند. پدر کلارنس (دنیس هاپر) پلیسی بازنشسته و باتجربه است. آنها بعد از ملاقات با پدر تصمیم میگیرند برای فروش کوکائینها به هالیوود بروند. در آنجا توسط یک واسطه که دوست قدیمی کلارنس- دیک ریچی- است اقدام به فروش کوکائینها میکنند. کلارنس موقع درگیری با دراکسل گواهینامهاش را جا گذاشته است و صاحبان اصلی مواد مخدر به هویت کلارنس پیمیبرند. آنها در ابتدا به سراغ پدرش میروند و او را از سر راه برمیدارند و از روی یادداشتهای پدر کلارنس میفهمند آنها در هالیوود هستند. کلارنس در هالیوود توسط یک واسطه به نام الیوت (برانسون پیشوت) با یک تهیهکننده فیلم که در خرید و فروش کوکائین دست دارد آشنا میشود. از طرفی پلیس و... نیمچه روایت ابتدایی فیلم و نجات آلاباما از چنگال دارکسل تقریبا فیلم راننده تاکسی را به ذهن متبادر میکند و سفر پر از شور و شر این دو جوان عاشقپیشه بیشتر یادآور فیلمی از الیور استون با عنوان «قاتلین بالفطره» است که 3 سال بعد از عشق حقیقی ساخته شد و البته قالب بانی کلایدی اثر را به هیچ عنوان نمیتوان نادیده گرفت. ارجاعات تارانتینویی؛ از جوان عشق به سینمای بیمووی، دردسرهای اتفاقی به شیوه جکی براون و پالپ فیلکشن، اشاره به فیلمهای رزمی هنگکنگی، تکرار دیالوگهای فیلمهای کلاسیک و علاقه فراوان به کمیک استریپ (در صحنه آشنایی 2 قهرمان، کلارنس روایتی از «مرد عنکبوتی» را نقل میکند) به وفور در این فیلم وجود دارد. پس از نمایش «سگهای انباری» که تقریبا چندماه زودتر از اکران سراسری عشق حقیقی اتفاق افتاد، بسیاری از منتقدان سرشناس آمریکایی از جمله ایبرت اذعان داشتند این فیلم را تارانتینو ساخته است نه اسکات. این سخنان، اسکات را سخت میآزرد چرا که موفقیت او در خلق یک اثر متفاوت را به شخص دیگری نسبت میداد اما درباره الیور استون نتوانستند چنین موضوعاتی را مطرح کنند. دقیقا زمانی که منتقدان در مقابل اسکات جبهه گرفته بودند وی با هالیوودریپورتر مصاحبه کرد و گفت تغییرات مهمی را در فیلم به وجود آورده و اصلا خود وی بوده که تارانتینو را به سینماگران و صاحبان استودیو بویژه لرنس بندر معرفی کرده است. مثلا در فیلمنامه، کلارنس و الیوت باواسطه مواد مخدر در نزدیک ترن هوایی قرار میگذارند، در حالی که در فیلمنامه تارانتینو، برای این قرار یک باغوحش در نظر گرفته شده بود. اسکات در ادامه این گفتوگو به صراحت گفت: فیلمنامه تارانتینو غیرخطی بود و با مهارتهای خاص خودم ترتیب و توالی روایتهای فیلمنامه را به صورت خطی درآوردم. سطح خشونت طراحی شده تارانتینو از نوع «بیموویهای» منزجرکننده بود اما میزان خشونت در فیلم من آنقدر برجسته نیست. اسکات اشاره میکند یک دیالوگ مهم را به فیلم اضافه کرده است. در ابتدای فیلم پرسوناژ آلاباما رو به کلارنس میگوید کار عشق همین است، در زمان سختی باید نیمه پر لیوان را دید؛ فیلمی که مبتنی بر همین دیالوگ و بر اساس نیمه خالی لیوان به صورت کلی تغییر کرد. سخنان اسکات حقیقت داشت فیلمنامه اورجینال عشق حقیقی قسمتی از فیلمنامه خیلی طولانی مشترک تارانتینو با آروی راجر است که یک قسمتش تبدیل به فیلم عشق حقیقی شد و قسمت دیگرش تبدیل به فیلمنامه قاتلین بالفطره. اسکات از صحنه تقابل دنیس هاپر در نقش پدر کلارنس با گانگسترها به سرپرستی کریستوفر والکن، خاطرهای جالب را نقل کرده است. وی در همان گفتوگوی مشهور بعد از فیلم گفت: «دنیس میترسید صورتش توسط حرارت لوله اسلحه بسوزد، بالاخره مجبور شدم بروم جلوی اسلحه و شلیک آزمایشی روی صورت من اتفاق بیفتد تا خیال دنیس راحت شود. به دنیس گفتم مطمئن باش اتفاقی نمیافتد. جلوی اسلحه ایستادم، شلیک اتفاق افتاد و دیگر هیچ چیز نفهمیدم. زمانی که به خودم آمدم دیدم غرق خون شدهام».
تارانتينوييترين فيلم
در فیلم عشق حقیقی هنرپیشههای نامداری ایفای نقش کردند؛ برد پیت، گری اولدمن، دنیس هاپر، کریستوفر واکن، وال کیلمر، کریس پن، کریستین اسلیتر، پاتریشیا آرکت، برانسون پیشت، ساموئل جکسون، دیکتور آرگو و... از جمله ستارگان سینما و تلویزیون بودند که در این فیلم از تونی اسکات گرد هم آمدند و البته نقشهای اصلی را کریستین اسلیتر و پاتریشیا آرکت ایفا میکردند. نویسنده فیلمنامه کوئنتین تارانتینویی است که هنگام ساخت این فیلم برای علاقهمندان سینما نامی چندان آشنا نبود. تارانتینو مبلغی حدود 50 هزار دلار که ارزانترین دستمزد رایج بود را برای نگارش این فیلم دریافت کرد و رسما با حق تغییر و تالیف مجدد، آن را به تونی اسکات فروخت تا بتواند برای خود اسم و رسمی دست و پا کند و تهیهکنندهاش را برای ساخت فیلم «سگهای انباری» متقاعد کند، ضمن اینکه در قراردادش با اسکات نوشت به هیچوجه سر صحنه فیلمبرداری حاضر نخواهد شد. روایت فیلم عشق حقیقی درباره کلارنس ورلی (کریستین اسلیتر) است که در فروشگاه محصولات فرهنگی مشغول به کار است و فروش کمیک استریپ، کتابها و مجلات مصور بخشی از فعالیت او به شمار میرود. کلارنس یکی از آن آدمهای تنهایی است که روز تولدش را با رفتن به سینما و تماشای فیلمهای رزمی جشن میگیرد. او در سالن سینما به صورت کاملا اتفاقی با دختری به نام «آلاباما» آشنا میشود و این دو عاشق و دلباخته یکدیگر میشوند. هنوز کمی از سرخوشی عاشقانه ایندو نگذشته که کلارنس متوجه میشود آشنایی با آلاباما اتفاقی نبوده و یک برنامه کاملا طراحیشده از جانب صاحب فروشگاهی است که وی در آنجا فعالیت میکند. در واقع رئیس فروشگاه به آلاباما پول داده تا با این آشنایی کلارنس را سورپرایز کند و آلاباما هم بابت این حقه از صاحب فروشگاه پول خوبی دریافت کرده است. کلارنس تحتتاثیر اشکها و درددلهای آلاباما قرار میگیرد و در نهایت این دو با هم ازدواج میکنند و کلارنس تصمیم میگیرد کسانی که عامل بدبختی این دختر بودند را به سزای اعمالشان برساند. عامل بدبختی دخترک کسی نیست جز صاحب خلافکار یک بار که دراکسل (گری اولدمن) نام دارد. کلارنس، دراکسل را از بین میبرد و به جای لوازم شخصی آلاباما اشتباهی کیف پر از کوکائین دراکسل را برمیدارد. این دو بعد از قتل دراکسل و ربودن کیفش سراغ پدر کلارنس میروند. پدر کلارنس (دنیس هاپر) پلیسی بازنشسته و باتجربه است. آنها بعد از ملاقات با پدر تصمیم میگیرند برای فروش کوکائینها به هالیوود بروند. در آنجا توسط یک واسطه که دوست قدیمی کلارنس- دیک ریچی- است اقدام به فروش کوکائینها میکنند. کلارنس موقع درگیری با دراکسل گواهینامهاش را جا گذاشته است و صاحبان اصلی مواد مخدر به هویت کلارنس پیمیبرند. آنها در ابتدا به سراغ پدرش میروند و او را از سر راه برمیدارند و از روی یادداشتهای پدر کلارنس میفهمند آنها در هالیوود هستند. کلارنس در هالیوود توسط یک واسطه به نام الیوت (برانسون پیشوت) با یک تهیهکننده فیلم که در خرید و فروش کوکائین دست دارد آشنا میشود. از طرفی پلیس و... نیمچه روایت ابتدایی فیلم و نجات آلاباما از چنگال دارکسل تقریبا فیلم راننده تاکسی را به ذهن متبادر میکند و سفر پر از شور و شر این دو جوان عاشقپیشه بیشتر یادآور فیلمی از الیور استون با عنوان «قاتلین بالفطره» است که 3 سال بعد از عشق حقیقی ساخته شد و البته قالب بانی کلایدی اثر را به هیچ عنوان نمیتوان نادیده گرفت. ارجاعات تارانتینویی؛ از جوان عشق به سینمای بیمووی، دردسرهای اتفاقی به شیوه جکی براون و پالپ فیلکشن، اشاره به فیلمهای رزمی هنگکنگی، تکرار دیالوگهای فیلمهای کلاسیک و علاقه فراوان به کمیک استریپ (در صحنه آشنایی 2 قهرمان، کلارنس روایتی از «مرد عنکبوتی» را نقل میکند) به وفور در این فیلم وجود دارد. پس از نمایش «سگهای انباری» که تقریبا چندماه زودتر از اکران سراسری عشق حقیقی اتفاق افتاد، بسیاری از منتقدان سرشناس آمریکایی از جمله ایبرت اذعان داشتند این فیلم را تارانتینو ساخته است نه اسکات. این سخنان، اسکات را سخت میآزرد چرا که موفقیت او در خلق یک اثر متفاوت را به شخص دیگری نسبت میداد اما درباره الیور استون نتوانستند چنین موضوعاتی را مطرح کنند. دقیقا زمانی که منتقدان در مقابل اسکات جبهه گرفته بودند وی با هالیوودریپورتر مصاحبه کرد و گفت تغییرات مهمی را در فیلم به وجود آورده و اصلا خود وی بوده که تارانتینو را به سینماگران و صاحبان استودیو بویژه لرنس بندر معرفی کرده است. مثلا در فیلمنامه، کلارنس و الیوت باواسطه مواد مخدر در نزدیک ترن هوایی قرار میگذارند، در حالی که در فیلمنامه تارانتینو، برای این قرار یک باغوحش در نظر گرفته شده بود. اسکات در ادامه این گفتوگو به صراحت گفت: فیلمنامه تارانتینو غیرخطی بود و با مهارتهای خاص خودم ترتیب و توالی روایتهای فیلمنامه را به صورت خطی درآوردم. سطح خشونت طراحی شده تارانتینو از نوع «بیموویهای» منزجرکننده بود اما میزان خشونت در فیلم من آنقدر برجسته نیست. اسکات اشاره میکند یک دیالوگ مهم را به فیلم اضافه کرده است. در ابتدای فیلم پرسوناژ آلاباما رو به کلارنس میگوید کار عشق همین است، در زمان سختی باید نیمه پر لیوان را دید؛ فیلمی که مبتنی بر همین دیالوگ و بر اساس نیمه خالی لیوان به صورت کلی تغییر کرد. سخنان اسکات حقیقت داشت فیلمنامه اورجینال عشق حقیقی قسمتی از فیلمنامه خیلی طولانی مشترک تارانتینو با آروی راجر است که یک قسمتش تبدیل به فیلم عشق حقیقی شد و قسمت دیگرش تبدیل به فیلمنامه قاتلین بالفطره. اسکات از صحنه تقابل دنیس هاپر در نقش پدر کلارنس با گانگسترها به سرپرستی کریستوفر والکن، خاطرهای جالب را نقل کرده است. وی در همان گفتوگوی مشهور بعد از فیلم گفت: «دنیس میترسید صورتش توسط حرارت لوله اسلحه بسوزد، بالاخره مجبور شدم بروم جلوی اسلحه و شلیک آزمایشی روی صورت من اتفاق بیفتد تا خیال دنیس راحت شود. به دنیس گفتم مطمئن باش اتفاقی نمیافتد. جلوی اسلحه ایستادم، شلیک اتفاق افتاد و دیگر هیچ چیز نفهمیدم. زمانی که به خودم آمدم دیدم غرق خون شدهام».
ارسال نظر
پربیننده