برنامه «هفت» شامگاه سوم شهریورماه به نقد فیلم سینمایی «ضدگلوله» پرداخت. این برنامه با حضور مصطفی کیایی کارگردان فیلم، آرش خوشخو منتقد سینما و مسعود فراستی صورت گرفت. کیایی کارگردان فیلم «ضدگلوله» ابتدا درباره فیلم گفت: از روز اول با ساخت فیلم مخالفت شد و انجمن دفاع مقدس از همان ابتدا با ساخت این فیلم موافق نبود اما خوشحالم که توانستیم بخش خصوصی را وارد کار کنیم. همه تلاش خود را هم کردم که فیلم هم به لحاظ کیفی و هم جذب مخاطب بتواند موفق عمل کند. در ادامه خوشخو درباره فیلم توضیح داد: خوشبختانه فیلم «ضدگلوله» در میان فیلم‌های این روزهای سینمای ایران که بیشتر به یأس و ناامیدی می‌پردازد فیلم خوبی است و انرژی مثبتی به مخاطب منتقل می‌کند اما معتقدم فیلم بیش از استحقاقی که دارد مورد توجه قرار گرفته است. این فیلم خیلی برای پایانی که در نظر گرفته تحسین شده اما به نظرم این پایان به جای اینکه نقطه دراماتیک یک فیلم باشد یک پایان واکنشی است. این پایان ضدجریان رسمی است و به کلیات فیلم نمی‌خورد.
مسعود فراستی نیز درباره فیلم عنوان کرد: روشنفکرنماها با این فیلم همراه نیستند. رادیکال‌های به اصطلاح حزب‌اللهی هم مخالف فیلم هستند و هر دو در این فیلم با یکدیگر همسو هستند اما آدم‌های عادی بدون جبهه، طرفدار فیلم هستند. این فیلم یک موقعیت دراماتیک کلیشه‌ای دارد و شباهت‌هایی نیز با فیلم «لیلی با من است» و «اخراجی‌ها» پیدا کرده. در بیشتر فیلم‌های دفاعی مقدسی شهادت را بشدت در سطح، دم‌دستی و شلخته می‌بینیم که عمقی ندارند.
وی افزود: معتقدم هر تحولی در شخصیت اصلی این فیلم اثر را به نابودی می‌کشاند و اگر شخصیت «سلیم» در پایان متحول می‌شد فیلم یک توهین به حساب می‌آمد پس متحول نشدنش نکته مثبت اثر است چون در فیلم برای شهادت ارزش قائل می‌شوند.
کیایی در این باره توضیح داد: بحث تقدیر مساله‌ای بود که من از اول تا آخر فیلمنامه آن را مورد توجه قرار دادم یعنی تا نیرویی از بالاتر نخواهد برای این شخص شهادت اتفاق نمی‌افتد. تغییر کردن دیدگاه این کاراکتر برایم کافی بود و لازم نبود که سلیم حتما به شهادت برسد.
فراستی در ادامه توضیح داد: معتقدم نقطه ضعف شخصیت سلیم این است که از مواجهه با مرگ هراسی ندارد و ترس این شخصیت زیاد مشخص نمی‌شود چون این ترس هم باید در فیلمنامه و هم بازی در می‌آمد که در جاهایی در نیامده اما به نظرم بازی مسعود کرامتی خیلی خوب است و یک شخصیت دفاع مقدسی و اینجایی که شمایلی وسترن دارد را به نمایش می‌‌گذارد. مرگ این شخصیت می‌توانست بیشتر مورد تاکید قرار گیرد. این فیلم از «لیلی با من است» فیلم بهتری است.
آرش خوشخو نیز در این باره گفت: مهدی هاشمی در حال حاضر یکی از 3-2 نفر اول بهترین بازیگران سینمای ایران است. او بازیگر بسیار قوی و مسلطی است و تسلط او به اندازه‌ای است که بازی دیگر بازیگران را کمرنگ می‌کند. معتقدم در جاهایی که آقای هاشمی حضور دارند موتور کاتالیزور طنز فیلم هستند و بازی مسعود کرامتی در این صحنه‌ها دیده نمی‌شود.
اظهارات معاون هنری حوزه هنری
اسامی فیلم‌های مساله‌دار محرمانه به سازمان سینمایی اعلام می‌شود. محمد حمزه‌زاده نيز در اين برنامه گفت: اسامی فیلم‌هایی که حوزه هنری اکران نمی‌کند به صورت محرمانه و در چند نوبت به سازمان سینمایی اعلام می‌شود. در این میزگرد محمد حمزه‌زاده و مرتضی شایسته، تهیه‌کننده سینما درباره وضع سینما و تولید فیلم و اکران صحبت کردند. حمزه‌زاده در این برنامه گفت: در حال حاضر فیلم‌هایی که موضوع اختلاف بودند در سینما آزادی و استقلال اکران شدند و امیدواریم همین‌طور پیش برود و اگر بنا به همکاری باشد، فیلم‌هایی که حوزه هنری انتخاب می‌کند، اکران می‌شوند. همچنین قرار است فیلم‌هایی که حوزه آنها را اکران نمی‌کند در چند نوبت و به صورت محرمانه به سازمان سینمایی کشور اعلام شود. در این مورد حوزه هنری به وظیفه خود عمل کرده است؛ اینکه عده‌ای این کار حوزه را سیاسی می‌دانند درست نیست چرا که حوزه به اعتقادات و ارزش و اصول توجه کرده و این اعتقادات شامل امر به معروف و نهی از منکر نیز هست. مطالعات و پژوهش‌های حوزه نشان می‌دهد در سینمای 1391 خط و ربطی وجود دارد که در حوزه خانواده و روابط پنهانی و همچنین زیر سوال بردن نظام دیده می‌شود. ما اعلام کردیم این فیلم‌ها اکران نمی‌شود که به ما توهین شد و البته بخشیدیم.
شایسته با اشاره به صحبت‌های حمزه‌زاده بیان داشت: چرا حوزه هنری که هر سال 9 فیلم می‌ساخت در این سال‌ها فیلمی نمی‌سازد و در حال حاضر مشغول چه کاری است یعنی سوژه‌یابی آنقدر مشکل است که حوزه کاری نمی‌کند.
حمزه‌زاده در پاسخ به این سوال سینمای ایران را غیرصنعتی خواند و اظهار داشت: بیشتر فیلم‌ها دولتی هستند که به بازگشت سرمایه کاری ندارند و اگر این دغدغه نباشد شکست می‌خوریم، اگر قرار بود مسیری را که همه طی می‌کنند ما هم طی کنیم، این خود یک اشتباه است. ما در کشور شوراها بسر می‌بریم، ابتدا باید همه چیز را حل کنیم و بعد شروع به کار کنیم. اینکه حوزه بیاید فیلم بسازد کاری ندارد بلکه باید زیرساخت‌ها را درست کرد.