توماس رونسرو: بارسا بهتر بازی کرد اما رئال‌مادرید از نظر بدنی خیلی آماده نبود. دی‌ماریا، مرد همیشه پر‌تلاش، زندگی را با تلاشش در مقابل حرکت والدس، به مادریدیسموها برگرداند.
کلوس گومز
از همان زمان که این داور در داربی در کالدرون، 3 گل سالم رئال‌مادرید را مردود کرد (2 تا رائول و یکی نیستلروی) می‌شد پیش‌بینی کرد که چه آینده‌ای دارد. وقتی کریتسیانو گلزنی کرد، دستیارش روی صحنه‌ای که مشخصا آفساید بود، گل پدرو را سالم اعلام کرد. گلی که بازیکن قناریایی بارسا زد کار را راحت کرد و پس از آن، همه چیز برایشان آسان‌تر شد. رئال بر خلاف نیمه اول، ریسک کردن را شروع کرد و پس از آن اتفاقات بد شروع شد. اینیستا هرگز به توپ طلا نمی‌رسد (به رائول هم نرسید) اما دن آندرس ستاره حقیقی بارساست. وقتی موتور او روشن شود، بقیه می‌توانند خودشان را نشان دهند. پنالتی که از راموس گرفت روی یک سر توپ زدن فوق‌العاده بود. سپس کنسرتش را با پاس گل به ژاوی کامل کرد، بدین ترتیب نوکمپ گرفتن جشن قهرمانی را شروع کرد. اما رئال‌مادرید حاضر نبود به سادگی عقب بکشد. راموس در خط دفاع به اندازه 3 تا په‌په بازی کرد، مارسلو با حضور در خط هافبک، انرژی را به تیم تزریق کرد و ایگوآین و دی‌ماریا هم در جلو انرژی بالایی داشتند. کادوی والدس هم جواب داد.
کریستیانوی بزرگ
با ضربه سرش تبدیل به نخستین رئالی تاریخ شد که در 4 بازی پیاپی در نوکمپ گل می‌زند. هرگز نمی‌توان او را به کم‌کاری در بازی‌های بزرگ متهم کرد. در بازی برگشت در برنابئو، او بهتر و سرحال‌تر از این هم خواهد بود.
برنابئوی سوزان
با همه دوستانم تماس گرفتم. همه به جادوی برنابئو اطمینان دارند. سوپرکاپ در سیبلس می‌ماند. سخت به دنبالش هستیم.