نشست نقد و بررسی فیلم «ضدگلوله» شامگاه 5 مردادماه با حضور مصطفی کیایی (نویسنده و کارگردان)، رضا رخشان (مدیر فیلمبرداری و تهیه‌کننده)، محسن کیایی (بازیگر) و علی علایی (مجری و منتقد) در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد. به گزارش فارس، در ابتدای این نشست مصطفی کیایی اظهار داشت: وقتی «ضدگلوله» در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، همه احساس کردند یک «لیلی با من است» دیگر است اما با اینکه دومین کار من بود و معمولا منتقدان دومین اثر یک کارگردان را خیلی تعریف نمی‌کنند اما نقدهای آن هنگام جشنواره، موج رسانه‌ای خوبی برای «ضدگلوله» محسوب می‌شد و همین موج رسانه‌ای خوب موجب شد هیات داوران فیلم ما را با دقت بیشتری بینند و از 5 رشته که نامزد دریافت جایزه شد توانست در نهایت 2 جایزه اصلی را از آن خود کند. کیایی درباره حذفیات این فیلم اظهار داشت: در کل فیلم نقدهای اجتماعی داشتیم، به طور مثال دهه 60 نوار غیرمجاز بود حالا ماهواره غیرمجاز است که با حذف این صحنه‌ها مباحث تند نقد اجتماعی در این فیلم کمی کاسته شده است. در ادامه این نشست یکی از حضار از مصطفی کیایی درباره اینکه آیا به ساخت فیلم‌های هجو در سینما ادامه خواهید داد، پرسید که وی در پاسخ اظهار داشت: در فیلم اولم «بعدازظهر سگی سگی» از هجو استفاده و با فیلم‌هایی نظیر «گوزن‌ها»، «آژانس شیشه‌ای» و «بعدازظهر سگی سگی» (ساخته سیدنی لومت) شوخی کردم اما قبول ندارم که «ضدگلوله» هجو است. بر این اعتقاد هم نیستم که شاهکار ساختم اما سعی کردم «ضدگلوله» فیلمی شریف و آبرومند باشد. در ساخت «ضدگلوله» تمام تلاشم این بود که کار در راستای درام پیش برود اما اصولا تعریف هجو کاملا متفاوت است. شوخی‌های فیلم ما هم در راستای درام قصه است. این کارگردان در ادامه درباره شباهت «ضدگلوله» با «لیلی با من است»، اظهار داشت: در طول کار مهدی هاشمی بازی کاملا رئال دارد اما در بازی صادق مشکینی فیلم سینمایی «لیلی با من است» نوعی اغراق می‌بینیم. در ساخت «ضدگلوله» قرار بود شوخی‌های کار کاملا هدفمند باشد و بحث تقدیر در کلیت فیلم دیده شود. فیلم ما اصلا لودگی و هجو ندارد. وقتی «ضدگلوله» را می‌ساختم اصلا به «اخراجی‌ها» و «لیلی با من است» فکر نکردم. مصطفی کیایی درباره شخصیت‌پردازی و نوع ضبط سکانس‌های جنگ اظهار داشت: سعی کردم حتی کسی که 2 دقیقه در فیلم حضور دارد، کاملا شخصیت‌پردازی شود، دیگران را تیپ گرفتم و سکانس‌های جنگ را هم سعی کردم جوری بگیرم که با فرهنگ ما سازگار باشد. مثل سینمای هالیوود خیلی دوست نداشتم سکانس‌های جنگ انتزاعی باشد، در طول کار سعی کردم سکانس‌های جنگ ریتم تندتر و سکانس‌های شهر ریتم کندتری داشته باشد تا به فیلمی منسجم و یکدست برسم. در ادامه این نشست رضا رخشان نیز گفت: خیلی دوست داشتم مخاطبان عام نسخه کامل فیلم را می‌دیدند و بعد کار را قضاوت می‌کردند چرا که حدود 3 تا 4 دقیقه از فیلم درآمده است و در برخی موارد حس بیننده با صحنه قطع می‌شود. سکانس افتتاحیه کار قطع شد و پلان پایانی که ما پیری ژاله صامتی را داشتیم که در حال تنظیم دیش ماهواره است، نیز در نسخه اکران درآمده است. اما اهالی رسانه و منتقدانی که نسخه کامل فیلم را در جشنواره دیدند، خوششان آمد و احساسم این است که در انتهای فیلم می‌توانستیم شوخی‌های بیشتری هم داشته باشیم.
زمان ساخت «ضدگلوله» به «اخراجی‌ها» فکر نمی‌کردم
نشست نقد و بررسی فیلم «ضدگلوله» شامگاه 5 مردادماه با حضور مصطفی کیایی (نویسنده و کارگردان)، رضا رخشان (مدیر فیلمبرداری و تهیه‌کننده)، محسن کیایی (بازیگر) و علی علایی (مجری و منتقد) در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد. به گزارش فارس، در ابتدای این نشست مصطفی کیایی اظهار داشت: وقتی «ضدگلوله» در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، همه احساس کردند یک «لیلی با من است» دیگر است اما با اینکه دومین کار من بود و معمولا منتقدان دومین اثر یک کارگردان را خیلی تعریف نمی‌کنند اما نقدهای آن هنگام جشنواره، موج رسانه‌ای خوبی برای «ضدگلوله» محسوب می‌شد و همین موج رسانه‌ای خوب موجب شد هیات داوران فیلم ما را با دقت بیشتری بینند و از 5 رشته که نامزد دریافت جایزه شد توانست در نهایت 2 جایزه اصلی را از آن خود کند. کیایی درباره حذفیات این فیلم اظهار داشت: در کل فیلم نقدهای اجتماعی داشتیم، به طور مثال دهه 60 نوار غیرمجاز بود حالا ماهواره غیرمجاز است که با حذف این صحنه‌ها مباحث تند نقد اجتماعی در این فیلم کمی کاسته شده است. در ادامه این نشست یکی از حضار از مصطفی کیایی درباره اینکه آیا به ساخت فیلم‌های هجو در سینما ادامه خواهید داد، پرسید که وی در پاسخ اظهار داشت: در فیلم اولم «بعدازظهر سگی سگی» از هجو استفاده و با فیلم‌هایی نظیر «گوزن‌ها»، «آژانس شیشه‌ای» و «بعدازظهر سگی سگی» (ساخته سیدنی لومت) شوخی کردم اما قبول ندارم که «ضدگلوله» هجو است. بر این اعتقاد هم نیستم که شاهکار ساختم اما سعی کردم «ضدگلوله» فیلمی شریف و آبرومند باشد. در ساخت «ضدگلوله» تمام تلاشم این بود که کار در راستای درام پیش برود اما اصولا تعریف هجو کاملا متفاوت است. شوخی‌های فیلم ما هم در راستای درام قصه است. این کارگردان در ادامه درباره شباهت «ضدگلوله» با «لیلی با من است»، اظهار داشت: در طول کار مهدی هاشمی بازی کاملا رئال دارد اما در بازی صادق مشکینی فیلم سینمایی «لیلی با من است» نوعی اغراق می‌بینیم. در ساخت «ضدگلوله» قرار بود شوخی‌های کار کاملا هدفمند باشد و بحث تقدیر در کلیت فیلم دیده شود. فیلم ما اصلا لودگی و هجو ندارد. وقتی «ضدگلوله» را می‌ساختم اصلا به «اخراجی‌ها» و «لیلی با من است» فکر نکردم. مصطفی کیایی درباره شخصیت‌پردازی و نوع ضبط سکانس‌های جنگ اظهار داشت: سعی کردم حتی کسی که 2 دقیقه در فیلم حضور دارد، کاملا شخصیت‌پردازی شود، دیگران را تیپ گرفتم و سکانس‌های جنگ را هم سعی کردم جوری بگیرم که با فرهنگ ما سازگار باشد. مثل سینمای هالیوود خیلی دوست نداشتم سکانس‌های جنگ انتزاعی باشد، در طول کار سعی کردم سکانس‌های جنگ ریتم تندتر و سکانس‌های شهر ریتم کندتری داشته باشد تا به فیلمی منسجم و یکدست برسم. در ادامه این نشست رضا رخشان نیز گفت: خیلی دوست داشتم مخاطبان عام نسخه کامل فیلم را می‌دیدند و بعد کار را قضاوت می‌کردند چرا که حدود 3 تا 4 دقیقه از فیلم درآمده است و در برخی موارد حس بیننده با صحنه قطع می‌شود. سکانس افتتاحیه کار قطع شد و پلان پایانی که ما پیری ژاله صامتی را داشتیم که در حال تنظیم دیش ماهواره است، نیز در نسخه اکران درآمده است. اما اهالی رسانه و منتقدانی که نسخه کامل فیلم را در جشنواره دیدند، خوششان آمد و احساسم این است که در انتهای فیلم می‌توانستیم شوخی‌های بیشتری هم داشته باشیم.
ارسال نظر
پربیننده