این چیزی نبود که ژوزه مورینیو در ذهن داشته باشد. 3 بازی از فصل 13-2012 گذشته، رئال‌مادرید او 2بار باخته و یک بار هم مساوی کرده است. این مربی پرتغالی در طول 12 سال مربی‌گری‌اش هرگز چنین آغاز ضعیفی در یک فصل نداشته. تنها هفته دوم لالیگا سپری شده و تیمش
5 امتیاز از رقیب جدی قهرمانی، یعنی بارسلونا عقب است. مورینیو برای نخستین‌بار در یک فصل کامل مربی یونیائو لیرا در سال 2001 شد. او از آن هنگام هرگز پیش نیامده بود در یک فصل هیچ‌کدام از 3 بازی اولش را نبرد. نه در پورتو، چلسی، اینتر و نه در مادرید البته باید پذیرفت که تیم‌های مورینیو فصل را عالی شروع نمی‌کنند اما دیگر نشده بود شروعشان در این حد بد باشد. تنها یک‌بار شده بود تیم ژوزه در 3 بازی اول فصل خود 2 بار ببازد؛ آن هم در فصل 7- 2006 با چلسی که سومین فصل حضور او در استمفوردبریج بود. این سومین فصل حضور او در برنابئو است که شاید شگون خوبی برایش نداشته باشد اما فراتر از نتایجی که او برابر والنسیا (یک بر یک در خانه)، بارسلونا (باخت 3 بر 2 در خانه حریف) و ختافه (2 بر یک در خانه حریف) گرفته، ماهیت این لغزش‌هاست که بیشتر از هر چیزی مایه نگرانی است. مورینیو گفت ختافه شاید شایسته پیروزی نبود و گفت روی گل پیروزی‌بخش آنها توپ به دست بازیکنشان برخورد کرده اما از یک چیز مطمئن بود: اینکه رئال‌مادریدش شایسته شکست بود. مردان مورینیو در تساوی یک بر یک در دیدار نخستین فصل مقابل والنسیا هم با گل گونسالو ایگوآین پیش افتادند اما سپس پا را از روی پدال برداشتند اما این بار این کار آنها تاوان سنگین‌تری داشت. مادرید در نیمه اول عملا بازی را در اختیار کامل خود داشت. پیش از ضربه ایگوآین
(که موجب شد او از رکورد 104 گل رونالدو برزیلی فراتر برود)، مسعود اوزیل توپ را در شرایطی که همه چیز برای زدن گل مهیا بود، به تیر دروازه کوبید. در ادامه نیمه بود که کریستیانو رونالدو شوتی را مستقیما به سمت میگل آنخل‌مویا زد که اگر در فصل 12-2011 بود آن را بی‌تردید به گل تبدیل می‌کرد اما هرچه باشد هنوز حس تعطیلات از اردوی رئال‌مادرید نرفته. آنها اعتماد به نفس را کم دارند و متوازن نیستند و به خود باور ندارند. درست است که فصل تازه آغاز شده اما مهاجمان رئال‌مادرید بی‌حال هستند. بازیکنان رئال پس از تابستانی که بعضی از آنها در یورو 2012 حضور داشتند، هنوز به اوج آمادگی نرسیده‌اند. آنها آن شدتی که تیم‌های حریف را با آن ویران می‌کردند را هنوز ندارند. چابی آلونسو در هر 2 بازی لیگ در کنار لاس دیارا در خط میانی قرار گرفته بود و نتیجه آن شد که رئال‌مادرید به تکاپو افتاد تا لوکا مودریچ را هر طور که شده، بخرد. مهاجمان رئال‌مادرید ناکام بودند و رئال نیاز داشت که هافبک‌ها به کمک خط حمله بروند اما آلونسو نمی‌توانست یکتنه این کار را بکند. او پس از بازی گفت: «باید این روند را هرچه سریع‌تر عوض کنیم.» مودریچ هم ظاهرا فعلا در ترکیب اصلی رئال قرار نمی‌گیرد. اشتباهات هم باید برطرف شوند. ایکر کاسیاس مضطرب بود. او روی یک ضربه ایستگاهی ختافه جای‌گیری بسیار بدی داشت اما خوش‌اقبال بود که آبراهام با ضربه سر توپ را به بیرون زد. خوان والرا در دقیقه 52 بود که سانتر عالی عبدالعزیز براده را به گل تبدیل کرد. این هافبک فصل پیش گل پیروزی‌بخش ختافه مقابل بارسلونا را زده و رئالی‌ها را شاد کرده بود اما این‌بار او به رئال گل زد آن هم از روی یک ضربه ایستگاهی دیگر. مورینیو طبیعی بود از اینکه تیمش روی ضربات ایستگاهی گل می‌خورد، عصبانی باشد. پس آلونسو و سرخیو راموس که تقصیر مهار نکردن والرا به گردن هر دو بود باید منتظر انتقادات مورینیو در تمرینات باشند اما اوضاع برای مادرید بدتر هم شد. زمانی که آنخل دی‌ماریا موقعیتی عالی را از دست داد، رائول آلبیول در کورس با آدرین کولونگا جا ماند. او از سمت چپ گریخت و البته به‌صورت غیرارادی توپ به دستش هم خورد. او سپس توپ را برای براده فرستاد تا او ضربه‌ای مهارنشدنی به سمت دروازه کاسیاس بزند آن هم در 16 دقیقه مانده به پایان بازی. مادرید بازی را در حالی به پایان برد که ایگوآین، کریم بنزما، رونالدو، اوزیل و حتی آلوارو موراتای جوان در میدان بودند اما کسی نبود که با بازی خلاقانه به آنها توپ برساند. نوری شاهین به‌صورت قرضی به لیورپول رفته، مودریچ تازه به تیم آمده و کاکا هم به نظر می‌رسد آخرین بازی‌اش برای رئال‌مادرید را انجام داده باشد. شایعه شده او با مورینیو دعوایش شده است. اگر او می‌ماند، می‌توانست به کار رئال بیاید. مادرید نمایش ضعیفی مقابل ختافه داشت، آن هم مقابل دیدگان تنها 8 هزار نفر. قیمت بلیت‌ها از 50 یورو شروع می‌شد و بسیاری از طرفداران ختافه ترجیح دادند در خانه بمانند اما عجیب بود که طرفداران مادرید هم از این بازی استقبال نکردند.