عضدی طی چند روز اخیر حال و هوای دیگری دارد. برگزاری 2 بازی حساس در کمتر از 10 روز می‌تواند نشان‌دهنده ظرفیت مطلوب این ورزشگاه در برگزاری چنین بازی‌هایی باشد؛ بازی‌هایی که به نوبه خود کم دارای حاشیه نبوده‌اند. بازی پرسپولیس و داماش در ورزشگاه عضدی در حالی برگزار شد که از ساعت‌ها پیش از شروع بازی ورزشگاه به صورت کامل پر از تماشاگر شده و حدود 15هزار نفر برای تماشای این بازی به ورزشگاه آمده بودند که حضور بیش از ظرفیت هواداران باعث کندی خروج آنها از ورزشگاه شد. وجود 2 خروجي در یک سمت ورزشگاه باعث کندی خروج هواداران و ایجاد یک فضای نا‌مناسب در هنگام خروج از استادیوم برای هواداران پر‌استرس که چندین ساعت را در ورزشگاه سپری کرده‌اند، می‌شود. به خاطر داشته باشیم که بازی داماش- ملوان همانند بازی پرسپولیس نیست. در آن بازی امکان درگیری هواداران با یکدیگر و بسیاری از اتفاقات دیگر بسیار کمتر بود و حساسیت‌های این بازی را نداشت ولی در ال‌گیلانو غالبا اگر اتفاقی در زمین رخ دهد بدون توهین و فحاشی به پایان نمی‌رسد و طبعا اگر بازی دچار هیجانات کاذب شود به طور حتم این هیجانات به سکو‌ها و از آنجا به بیرون از ورزشگاه انتقال می‌یابد. اگرچه قرار است بازی این هفته پاستوریزه‌تر باشد. یکی از مسائلی که بسیاری از تیم‌ها برای بازی در عضدی از آن فراری هستند چمن مصنوعی این ورزشگاه است؛ یک گلایه درست و همیشه این جای سوال است که چرا در استان سرسبزی همانند گیلان نباید زمین چمن طبیعی باشد؟ پس از ورود مالک جدید باشگاه برای تیمداری، وی برای اصلاح نواقص ساختاری ورزشگاه و همچنین مسقف کردن ورزشگاه، خواستار واگذاری اداره ورزشگاه شده بود که تا کنون کار عملی خاصی در این باره انجام نگرفته است.