
حدودا از یک ماه قبل اجلاس، چند جایی با من تماس گرفتند که فلانی! ایام اجلاس سران عدمتعهد، بالاغیرتا بیبصیرتی نکن، هرچیزی را ننویس، اصلا چند وقت برو شمال! ننوشتی هم ننوشتی، به این خواص و چهرههای برجسته گیر نده، صدای دستگاه قضایی را در نیار، شورش را در نیار، خواستی هم بنویسی، یکی اوباما را بزن، یکی نتانیاهو را، به مابقی کارت نباشد!... و خب! شما خوانندگان محترم شاهدید که این چند وقت چیزی نبودم جز یکپارچه آقا!
اصولا آنجا که پای انقلاب اسلامی در میان باشد افتخار میکنم به میرزابنویسی و صدالبته و ناظر به این بحث؛ میرزا ننویسی!!
***
اما نمیدانم آیا ایام اجلاس سران عدمتعهد، خواندن کتب متعدد و ادامهدار خاطرات آقای هاشمی هم مشمول موارد بیبصیرتی میشود یا نه، اما در هر صورت دیروز همین طور کشکی کترهای داشتم تورق میکردم صفحاتی از این دست مجلد انبوه را که ماشاءالله هزار شمسالوازلین یکی، دوتا هم نیستند. القصه! هنگام تورق، کمی تعرق کافی بود تا پی به نکته بسیار عجیبی ببرم. حکایت سیبی که به کله نیوتن خورد، ملتفت شدم کل این چند جلد خاطرات قطور و مطول فقط و فقط حول محور چند جمله میگردد. یعنی همهاش 8 جمله است که آقای هاشمی دامتبرکاته در همه کتاب خاطرات خود، این جملات مشخص را تکرار و احیانا اندکی به فراخور مسائل روز تغییر میدهند و بالا پایین میکنند. آن 8 جمله به شرح زیر است. (طبعا احدی نیست که این خاطرات را اجمالا خوانده باشد و بر ادعای من مهر تایید نزند. قضاوت با خودتان).
1- تمام روز در منزل ماندم و مطالعه کردم. ظهر اخوی محمد آمد و از سروده فخرالدین [حجازی] گله داشت. تذکرات لازم را دادم.
2- پاسدارها آمدند. ناهار کباب خوردند. خودمان تخممرغ نیمرو کردیم. عفت زنگ زد و از اینکه فاطی به آنها ملحق نشده ناراحت بود.
3- محسن داخل آکلاد [رضایی] و محسن داخل یک آکلاد دیگر(!) [رفیقدوست] آمدند، حرفهای زیادی داشتند و مزاحمت زیادی ایجاد کردند. گفتم بروند. بعدازظهر استخر را مرتب کردم. حوض بزرگی است! صیاد [شیرازی] از جبهه تماس گرفت که کلی شهید داشتیم. تذکرات لازم را دادم.
4- از صنایع دفاع آمده بودند و توضیحات فراوانی درباره دستاوردهای دفاعی در زمینه خمپاره و موشک جنگندههای F14 دادند و وقت زیادی از من گرفتند. انتظار تشویق داشتند. قبول کردم و آفرین گفتم.
5- عفت با داییاش به سفر رفته و فاطی و فائزه و یاسر و مهدی و حمید و سعید... هفتهای 3 بار بیرون غذا میخورند. برای من و اخوی محمد و پاسدارها و بهزاد [نبوی] و نبوی [مرتضی] ساندویچ خریده بودند.
6- شب در مجلس خوابيدم.صیاد [شیرازی] از جبهه تلفن کرد و از موفقیتهای عملیات گزارش داد. خوشحال شدم و تذکرات لازم را دادم.
7- به بیت امام [خمینی] رفتم در جماران [حسینیه]. یک جفت کفش که برای امام هدیه آورده بودند، از [حاج]احمد [آقا] گرفتم. میخواستند استعفا بدهند که تذکرات لازم را دادم.
8- برای نماز جمعه 5 دقیقه مطالعه کردم و به دانشگاه رفتم. از لندن و بلژیک گزارشی بود که حاکی از تلاش برای فریب و تقلب در معامله اسلحه میداد. به اخوی محمد گفتم چک مورد ادعای منافقین در بروکسل را تکذیب کند. همیشه از این تهمتها میزنند.