زهرا طباخي: بعد از هفته‌ها برنامه‌ریزی و کار طاقت‌فرسا نظام جمهوری‌اسلامی موفق شد به بهترین شکل ممکن و با حداکثر امنیت و آرامش میزبانی دوسوم کشورهای جهان را به جا آورد. اکنون هنگامه اوج‌گیری جنگ روانی- رسانه‌ای دشمن با ملت ایران و انتقامگیری از این نشست بزرگ است. چه راهی برای ناکام گذاشتن دشمن بهتر از ارائه اطلاعات درست و دقیق به ملت فهیم و غیور ایران عزیز وجود دارد؟ورود به باشگاه قدرت جهان
مهم‌ترین هدفی که هزینه کردیم تا به آن دست یابیم پرده‌برداری باشکوه و جهانی از ظهور ابرقدرت بزرگ و نوظهوری به نام جمهوری اسلامی ایران بود. تنها ابرقدرت در جهان که سران و هیات 120 کشور جهان جرأت می‌کنند در سایه‌سار قدرتش از ساختار فرسوده و ناکارآمد سازمان ملل متحد انتقاد کنند و آشکارا از راهکارهای جدید اداره جهان سخن بگویند. تهران تنها پایتخت در جهان است که رهبر و رئیس‌جمهور آن بدون ترس و استرس مقابل سران کشورهای جهان می‌ایستند و از ضرورت نابودی رژیم غاصب و ستمگر صهیونیستی سخن می‌گویند! رفتارهای آمیخته با ترس و ناراحتی برخی از همین هیات‌ها را در صحن سازمان ملل در مواجهه با انتقادات مشابه رئیس‌جمهور احمدی‌نژاد از صهیونیسم به یاد بیاورید! اینجا بالعکس نیویورک کسی جرأت نکرد از روی ترس یا احترام میزبان حتی اعتراضی کوچک داشته باشد چه برسد به ترک سالن! اینگونه است که نتانیاهو حضور این 120 کشور در تهران را بی‌اعتنایی و بی‌احترامی به هولوکاست می‌نامد! یعنی طبق تحلیل نتانیاهو همه این کشورها به خواست اسرائیل غاصب دهن‌کجی کرده‌اند!
رونمایی رسمی از قوی‌ترین رهبر جهان اسلام
قریب به 5 سال است آمریکا و دیگر دولت‌هاي وابسته به صهیونیسم چمدان‌چمدان دلارهای سبزرنگ را خرج ابهت‌زایی برای ملک عبدالله سعودی در جهان اسلام می‌کنند. اغلب رسانه‌های بیگانه نام «آیت‌الله خامنه‌ای» را سانسور می‌کنند تا کسی متوجه نشود سیدحسن نصرالله، محبوب‌ترین روحانی نظامی خاورمیانه، به کدام رهبر جهانی اقتدا می‌کند! روزگار انزوای رسانه‌ای امام خامنه‌ای را خدا پایان داد، آنگاه که عزت الهی رهبر ما موجب شد کل سران و هیات‌های موافق یا مخالف سیاست‌های جمهوری اسلامی احترامی بالاتر از عرف دیپلماتیک در صحن سالن اجلاس نثار وی کنند. عزت از آن خداست پس بخشیدنی یا گرفتنی نیست.
پایان شو تبلیغاتی انزوای سیاسی ایران
برای اثبات دستیابی ایران به موقعیتی بسیار بالاتر از تبلیغات رسانه‌ای غرب مبنی بر منزوی شدن سیاسی- اقتصادی کشورمان بعید است دیگر کسی در جست‌وجوی دلایل باشد. توهم انزوای سیاسی- اقتصادی ایران آنگاه نقش بر آب شد که 120 کشور بر حقیقت نقش تاثیرگذار و پراهمیت حضور ایران در عرصه مدیریت جهانی صحه گذاشتند. بدون کسب توافق ایران نه بحران سوریه حل خواهد شد و نه ناتو از باتلاق‌های انفجاری افغانستان نجات خواهد یافت.
چه بسا ترکیه نیز در صورت ناهماهنگی با خواست‌های دیپلماتیک ایران ناامن شود. به هر حال از این کشور مقتدر که در گوشه‌گوشه دنیا نیرویی برای موازنه قدرت پنهان کرده هر چیزی برمی‌آید. محمد مرسی خوب به این موضوع پی برده به همین دلیل با الگو قرار دادن رفتار دیپلماتیک دولت ایران در منطقه تلاش دارد مصر را به عنوان یک کشور در حال توسعه کلیدی وارد کارزار رقابت در خاورمیانه کند. البته موتور قدیمی مصر هنوز برای ورود به مسابقات سیاسی جهانی آماده نیست اما قطعا این ظرفیت در آینده این کشور وجود دارد.
تغییر عرف دیپلماتیک جهانی
غرب به سرکردگی آمریکا و صهیونیسم در طول 30 سال گذشته زحمات و صدمات بسیاری را متحمل شد تا ادبیات دیپلماسی جهانی دچار تغییر نشود اما تاریخ نشان داد ایران از این ورطه هزینه‌ساز سربلند بیرون آمده است. بنا بود تحریم‌های فلج‌کننده، ترور و جنگ؛ رهبر و مسؤولان جمهوری اسلامی را بر سر عقل(!) آورد تا دیگر هیچ کشوری جرات نکند برخلاف خواست ابرقدرت‌های خودخوانده جهانی طرحی برای اداره محدوده مدیریتی خود دراندازد؛ حضور در صحنه مدیریت جهانی و تحریک دیگران به نافرمانی قانونی از سازوکار اداره جهان که دیگر گناهی نابخشودنی است! واقعیت این است که بسیاری از کشورهای جهان پیش از فراخوان رسمی جمهوری اسلامی نیز از وضع اداره جهان ناراضی بودند. نشانه این موضوع هم فلسفه تشکیل همین گروه نم در دنیاست اما ضعف شدید کشورهای عضو و وابستگی تدریجی و وادادگی شدید اعضا به جهت قدرت یافتن عوامل وابسته به استکبار، اسباب آلت دست شدن و افول تدریجی این گروه را پدید آورد. در سایه ظهور و قدرت یافتن سریع و پیشرفت چشمگیر جمهوری اسلامی در مقابل چشمان ملت‌های منطقه، انگیزه کافی برای از سرگیری اهداف جنبش عدم تعهد در دیگر اعضا نیز پدید آمده است. مدت‌ها دشمنان ایران با افزایش انواع فشارها تلاش کردند در صحنه جهانی این سناریو را جا بیندازند که هر آنکه با ما نباشد مقابل چشمان ديگران به صلیب کشیده خواهد شد. ایران نیز قطعا امروز یا فردا عقب‌نشینی خواهد کرد اما کشور مقتدر و مظلوم ما در عین ناباوری ابرقدرت‌های خبیث جهانی، قد کشید و نه تنها عقب‌نشینی نکرد، بلکه به جایی رسید که رهبر و رئیس‌جمهور آن مقابل دبیرکل سازمان ملل و هیات بلندپایه آمریکایی همراه وی همه ارزش‌های خودساخته جهان غرب را زیر سوال می‌برند. این یعنی شکست هیمنه غرب مقابل دیگرانی که مشتاقند مسیر پیشرفت سریع جمهوری اسلامی را بدون ورشکستگی اقتصادی و تکیه بر استعمار و تن دادن به استثمار داوطلبانه طی کنند.
زمان؛ آشکارکننده صحنه
نتایج برگزاری چنین گردهمایی عظیمی که مهم‌ترین پیام آن پشت کردن به شیوه ظالمانه و ناعادلانه فعلی است به تدریج رخ می‌نماید. این تازه پرده‌برداری از ابرقدرتی بود که توانایی تکیه‌گاه شدن برای سایر کشورهای کوچک و بزرگ جهان را داراست. تک‌تک جملات روسای کشورهایی که تا به حال در عرصه دیپلماسی جهانی درجه 2 محسوب می‌شدند ارزش خبری و استراتژیک دارد. اگر پیش از این آذربایجان که به اندازه یک استان ایران پهناور مساحت ندارد برای امتیازگیری از آمریکا، لاف از سرگیری روابط دیپلماتیک با ایران را می‌زد امروز بسیاری از کشورهای دیگر به این فهرست بلند بالا اضافه شده‌اند اما خواسته‌های آنها با اهداف کوچک حاکمان ضعیف و بی‌بوته آذربایجانی بسیار تفاوت دارد. همه این کشورها خواستار نقش بازی کردن در عرصه مدیریت جهان هستند و این راهی است که جمهوری اسلامی ایران راهنمایش شده است. کمترین اتفاق پیش رو رقابت بزرگان عدم تعهد برای تنظیم قراردادهای اقتصادی و سیاسی شیرین با ایران است؛ قراردادهایی که منافع 2 طرف در گرو آن است. پس به آنها که نگران هزینه‌های اندک برگزاری اجلاس در مقابل مزایای بزرگ و جهانی آن بودند می‌گوییم: «بزرگ فکر کردن از هر کسی برنمی‌آید!»
تفرقه‌اندازی؛ استراتژی دائمی دشمن
دیپلماسی ملقمه‌ای از بده و بستان‌های سیاسی است. خرده‌گیری از صحبت‌های محمد مرسی، رئیس‌جمهور مصر و مقایسه وی با بان‌کی‌مون- عامل سرسپرده صهیونیسم- قطعا به دور از اخلاق سیاسی است. مرسی بدون اینکه رسما بیان کند اعتراف کرد آینده‌ای همچون ایران اسلامی را برای مصر خسته از استعمار آرزو می‌کند. مصر هرچند بر سر موضوع مهم «سرنوشت سوریه» با ایران اختلاف نظر دارد اما قطعا می‌تواند در آینده عرصه سیاست جهان نقشی موثر و کلیدی در راستای دیگر منافع منطقه‌ای ما بازی کند. نباید از به رسمیت شناختن و مدارا با ديگران احساس کمبود و ضعف کنیم، چرا که مستکبر شدن قطعا شایسته جمهوری‌اسلامی ایران نیست. سرنوشت سوریه به میزان پایداری دولتمردان سوری، مقاومت مردمی و تلاش‌های برادر بزرگ‌تر آن- ایران مقتدر- گره خورده است. بگذارید مصر و ترکیه هم در عرصه زورآزمایی جهانی وارد شوند. آنها که با خدا معامله می‌کنند ترسی از غیر او ندارند، چراکه می‌دانند سنت‌های الهی لایتغیر هستند؛ من کان لله کان الله له!