خانواده گابریل آنقدر فقیر بودند که بعد از تولد او با نقص عضو نتوانستند هزینه‌های انجام عمل‌های متعدد جراحی را بپردازند. وقتی رویایت این باشد که فوتبالیست شوی و برای بارسلونا بازی کنی، هیچ چیزی نمی‌تواند سد راهت شود حتی اگر پا نداشته باشی. گابریل مونیس، پسربچه 11 ساله برزیلی که به طور مادرزاد با نقص عضو متولد شده و از قوزک پا به پایین را ندارد، شیفته فوتبال و عاشق باشگاه بارسلوناست و حالا به باشگاه کاتالان دعوت شده تا علاوه بر دیدار با مسی، الگوی فوتبالی‌اش، با آبی و اناری‌ها به تمرین بپردازد. این در حالی است که استعدادیاب‌های بارسا عملکرد او را زیر ذره‌بین داشته‌اند و حالا او روانه اسپانیاست تا بعد از درخشش در کمپ تمرینی آکادمی ساکوارمای ریودوژانیرو، تمریناتش را در کمپ تابستانی بارسلونا آغاز کند. این پسر برزیلی با وجود ناتوانی مادرزادی‌اش یکی از بهترین بازیکنان آکادمی ساکوارمای برزیل بود و به عنوان کاپیتان تیم بدنسازی‌اش نیز برگزیده شده بود. او می‌تواند بدود، بازیکنان حریف را دریبل کند، پاس بدهد و حرکات تهاجمی خوبی را ترتیب بدهد. گابریل چیزی از دیگر هم‌تیمی‌هایش کم ندارد. لوکاس سانتوس، بهترین دوست او در گفت‌وگو با روزنامه سان، با اشاره به توانایی‌های گابریل گفته: او بازیکن بامهارتی است. همیشه دنبال توپ می‌دود، شجاع و جسور است و می‌داند چطور باید بازی را سازماندهی کند. او پاس‌های خیلی خوبی هم می‌دهد. ساندرا، مادر گابریل هم بشدت خوشحال است که پسرش در نهایت به آرزویش رسیده، بویژه اینکه خانواده گابریل آنقدر فقیر بودند که بعد از تولد او با نقص عضو نتوانستند هزینه‌های انجام عمل‌های متعدد جراحی را بپردازند. مادر گابریل در این باره گفته است: او قبل از آنکه یک‌ساله شود، راه رفتن را آغاز کرد. ما پشت سر او راه می‌رفتیم و هر آن منتظر بودیم او زمین بخورد ولی هیچ‌وقت زمین نخورد. ژوزه لوپس، مربی بدنسازی گابریل هم درباره این پسربچه می‌گوید: او با هنجارهای اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کند و به دنبال هنجارشکنی است. وقتی گابریل اینجا آمد، کسی او را باور نداشت ولی به ما ثابت کرد که می‌تواند با هر پسربچه دیگری رقابت کند. او آنقدر خوب است که در ماه سپتامبر به اسپانیا سفر خواهد کرد تا مهارت‌هایش را به نمایش بگذارد. گابریل پیش از این فوتبالش را در کمپی در 170 مایلی شمال شرق ریودوژانیرو دنبال می‌کرد. او در خانه کوچکشان با برادر بزرگترش متئوس در یک اتاق زندگی می‌کند و هر روز ساعت 6:30 صبح بیدار می‌شود تا با دوچرخه به مدرسه بروند. او مثل همه کودکان همسن و سالش از مشق نوشتن بدش می‌آید و ترجیح می‌دهد تمام وقت آزادش را صرف بازی فوتبال کند. او در روزهای بارانی کاور مخصوصی را روی پایش می‌پوشد که برایش مشکلی ایجاد نشود. خود گابریل می‌داند که این نقص عضوش باعث خواهد شد او هرگز نتواند یک فوتبالیست حرفه‌ای شود از همین رو امیدوار است بتواند مبدل به یکی از قهرمانان پارالیمپیک شود.
ستاره بدون پا
خانواده گابریل آنقدر فقیر بودند که بعد از تولد او با نقص عضو نتوانستند هزینه‌های انجام عمل‌های متعدد جراحی را بپردازند. وقتی رویایت این باشد که فوتبالیست شوی و برای بارسلونا بازی کنی، هیچ چیزی نمی‌تواند سد راهت شود حتی اگر پا نداشته باشی. گابریل مونیس، پسربچه 11 ساله برزیلی که به طور مادرزاد با نقص عضو متولد شده و از قوزک پا به پایین را ندارد، شیفته فوتبال و عاشق باشگاه بارسلوناست و حالا به باشگاه کاتالان دعوت شده تا علاوه بر دیدار با مسی، الگوی فوتبالی‌اش، با آبی و اناری‌ها به تمرین بپردازد. این در حالی است که استعدادیاب‌های بارسا عملکرد او را زیر ذره‌بین داشته‌اند و حالا او روانه اسپانیاست تا بعد از درخشش در کمپ تمرینی آکادمی ساکوارمای ریودوژانیرو، تمریناتش را در کمپ تابستانی بارسلونا آغاز کند. این پسر برزیلی با وجود ناتوانی مادرزادی‌اش یکی از بهترین بازیکنان آکادمی ساکوارمای برزیل بود و به عنوان کاپیتان تیم بدنسازی‌اش نیز برگزیده شده بود. او می‌تواند بدود، بازیکنان حریف را دریبل کند، پاس بدهد و حرکات تهاجمی خوبی را ترتیب بدهد. گابریل چیزی از دیگر هم‌تیمی‌هایش کم ندارد. لوکاس سانتوس، بهترین دوست او در گفت‌وگو با روزنامه سان، با اشاره به توانایی‌های گابریل گفته: او بازیکن بامهارتی است. همیشه دنبال توپ می‌دود، شجاع و جسور است و می‌داند چطور باید بازی را سازماندهی کند. او پاس‌های خیلی خوبی هم می‌دهد. ساندرا، مادر گابریل هم بشدت خوشحال است که پسرش در نهایت به آرزویش رسیده، بویژه اینکه خانواده گابریل آنقدر فقیر بودند که بعد از تولد او با نقص عضو نتوانستند هزینه‌های انجام عمل‌های متعدد جراحی را بپردازند. مادر گابریل در این باره گفته است: او قبل از آنکه یک‌ساله شود، راه رفتن را آغاز کرد. ما پشت سر او راه می‌رفتیم و هر آن منتظر بودیم او زمین بخورد ولی هیچ‌وقت زمین نخورد. ژوزه لوپس، مربی بدنسازی گابریل هم درباره این پسربچه می‌گوید: او با هنجارهای اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کند و به دنبال هنجارشکنی است. وقتی گابریل اینجا آمد، کسی او را باور نداشت ولی به ما ثابت کرد که می‌تواند با هر پسربچه دیگری رقابت کند. او آنقدر خوب است که در ماه سپتامبر به اسپانیا سفر خواهد کرد تا مهارت‌هایش را به نمایش بگذارد. گابریل پیش از این فوتبالش را در کمپی در 170 مایلی شمال شرق ریودوژانیرو دنبال می‌کرد. او در خانه کوچکشان با برادر بزرگترش متئوس در یک اتاق زندگی می‌کند و هر روز ساعت 6:30 صبح بیدار می‌شود تا با دوچرخه به مدرسه بروند. او مثل همه کودکان همسن و سالش از مشق نوشتن بدش می‌آید و ترجیح می‌دهد تمام وقت آزادش را صرف بازی فوتبال کند. او در روزهای بارانی کاور مخصوصی را روی پایش می‌پوشد که برایش مشکلی ایجاد نشود. خود گابریل می‌داند که این نقص عضوش باعث خواهد شد او هرگز نتواند یک فوتبالیست حرفه‌ای شود از همین رو امیدوار است بتواند مبدل به یکی از قهرمانان پارالیمپیک شود.
ارسال نظر
پربیننده