فصل 12 -2011 به نوعی آغاز دگرگونی و انقلاب در میلان بود. جرقه اول، کوچ آندره‌آ پیرلو به تیم رقیب یعنی یوونتوس بود و شوک نسبتا بزرگ به میلانی که به داشتن بازیسازی مثل پیرلو عادت کرده بود. در طول فصل گذشته و در اکثر بازی‌ها نبود یک فرمانده مقتدر در میانه زمین میلان به وضوح قابل مشاهده و لمس بود. میلان آلبرتو آکوئیلانی رو جذب کرد که قرار بود آقای ایکس باشد. عملکرد آکوا در چند هفته ابتدایی لیگ هم خیلی خوب بود ولی مصدومیت‌ها اجازه خودنمایی بیشتر به او را نداد. حتی درخشش نوچرینوی 500 هزارتایی و اوربی امانوئلسن هلندی هم نتوانستند پوششی باشند بر فقدان پیرلو...؛ پیرلویی که در خط میانی یووه دلبری می‌کرد. با یوونتوس قهرمان سری A شد و فصل خیلی خوب و موفقی را چه در رده باشگاهی و چه در رده ملی پشت سر گذاشت و فقط حسرتش برای
میلان ماند.
اما این پایانی بر خروج اسطوره‌های میلان نبود. آخرین هفته لیگ و بعد از شکست دادن نووارا در سن‌سیرو بود که بزرگان میلان با تیم و تماشاگران خداحافظی کردند...؛ اشک‌های گتوسوی متعصب، جیانلوکا زامبروتا، مارک فان‌بومل هلندی، بوسه اینزاگی بر پیراهن میلان، ناراحتی کلارنس سیدورف و الساندرو نستای دوست‌داشتنی؛ نستایی که در
36 سالگی لیونل مسی رو در نوکمپ کلافه کرده بود. از آن نسل طلایی که بین سال‌های 2002 تا 2006 در اروپا آقایی می‌کرد فقط ماسیمو آمبروسینی باقی مانده بود. باید یک روزی اتفاق می‌افتاد اما واقعا لحظات سختی بود.
خریدهایی که میلان در ابتدای فصل نقل و انتقالات داشت کاملا موید این بود که جوانگرایی اولویت اول تیم هست؛ گابریل دروازه‌بان المپیک برزیل، آچربی پدیده خط دفاعی سری A، مونتولیوو کاپیتان بازیساز فیورنتینا، کوین کنستانت هافبک گینه‌ای جنوا و باکایه‌ترائوره مالیایی هافبک نانسی فرانسه. میانگین سنی تیم تا حدی کم شده بود اما خبری از میلان قدرتمند سابق نبود.
طی یک زمان کوتاه زلاتان و سیلوا با مبلغ حدود 65 میلیون یورو به پارک دوپرنس رفتند و صدای اعتراض همه طرفداران میلان در سراسر جهان بلند شد؛ آلگری ستاره‌های خودش را از دست رفته می‌دید ولی عکس‌العملی نشان نمی‌داد. مسؤولان تیم سعی می‌کردند از دست دادن ستاره‌هایشان را با مسائلی مثل تراز مالی و خرید یک قهرمان در خط حمله توجیه کنند. بلیت‌های پیش‌فصل فروش نرفت و گالیانی صراحتا اعلام کرد باشگاه آماده پس گرفتن بلیت‌های فروش رفته است. همه اذعان داشتند میلان ضعیف شده حتی پیشکسوتان تیم هم ساکت ننشستند. چزاره و پائولو مالدینی هم لب به اعتراض باز کردند... .
در این مدت همگان از تضعیف میلان و از قهرمانی راحت یوونتوس می‌گفتند و از اینکه میلان سرگروه مناسبی برای لیگ قهرمانان نیست، مصاحبه‌های گتوسو مبنی بر خوب نبودن جو رختکن میلان و تاییدهای رونالدینیو، گستاخی محض کاسانو پس از معاوضه با پاتزینی، کاسانویی که حداقل وجدان خود را قاضی نکرد، کاسانویی که حداقل دین خود را به میلان ادا نکرده رفت و شکست 5 بر یک مقابل رئال در تور آمریکا همه این عوامل موجب به حاشیه رفتن تیم شده بود. فشار روانی زیادی روی مربی، بازیکنان و مسؤولان تیم بود.
شکست در هفته اول برابر سمپدوریا آن هم در سن‌سیرو، افزایش هجمه انتقادات نسبت به آلگری و گالیانی (شایعه استعفای آلگری) و شایعه ساختگی بودن مصدومیت روبینیو؛ دشمنان میلان ذوق می‌کردند و طرفداران میلان افسوس و حسرت داشتند. روزهای پایانی نقل و انتقالات و خریدهای مطابق معمول دقیقه نودی گالیانی؛ بویان کرکیچ از رم بایه نیانگ از کان فرانسه و نایجل دی‌یانگ از منچسترسیتی؛ این 3 خرید به اضافه خرید مونتی و زاپاتا تا حدی توانست خشم طرفداران میلان را از بین ببرد اما بزرگ‌ترین حسرت طرفداران میلان نیامدن کاکا بود. ریکی دوست داشت با بازگشت به میلان انگیزه و آمادگی از دست رفته خود را بازیابد، جذابیت و قدرت را به میلان بازگرداند و تماشاگران میلان را با سکوها آشتی دهد اما نشد. مورینیو، آلگری، گالیانی، طرفداران میلان و پیشکسوتان این تیم همگی راضی بودند و از این انتقال استقبال می‌کردند اما یک مانع بزرگ بر سر راه این انتقال بود که هرگز از سر راه برداشته نشد؛ فلورنتینو پرز.
اما نگاهی به تحولات میلان در این تابستان: گتوسو، فان‌بومل، نستا، اینزاگی، سیدورف، زامبروتا، روما، زلاتان، سیلوا و کاسانو رفتند. مونتولیوو، کنستانت، آچربی، گابریل، زاپاتا، ترائوره، پاتزینی، دی‌یونگ، نیانگ و کرکیچ هم ورودی‌های میلان بودند. تیم جوان‌تر و انرژیک‌تر شده در عین حال میانگین سنی هم پایین آمده است. ترکیب میلان نسبت به فصل قبل بسیار دگرگون و متحول شده است و طبیعتا هماهنگی این بازیکنان زمان خاص خود را می‌طلبد. شاید میلان این فصل نتواند در سری A و لیگ قهرمانان مدعی جدی باشد. اما میلان، میلان است؛ پرافتخارترین تیم جهان، دومین تیم پرافتخار در لیگ قهرمانان اروپا، افتخار ایتالیا در اروپا؛ خاستگاه مالدینی‌ها، بارزی‌ها، کاستاکورتا‌ها، شوچنکوها، کاکاها، تاسوتی‌ها، آنچلوتی‌ها، گتوسوها، پیرلوها و... .