چند سالی است که مد شده پرسپولیس، استقلال یا هر تیم بزرگی در فوتبال ایران وقتی به موعد نقل و انتقالات می‌رسند دنبال بمب ترکاندن و خرید مهره‌های آنچنانی می‌افتند. همیشه این کار با سر و صدا و حاشیه‌های زیادی همراه بوده و بمب مورد نظر آقایان چند روزی به صفحه اول روزنامه‌های ورزشی یا غیر‌ورزشی راه پیدا می‌کند. این چهره‌ها هر سال با قراردادهایی کلان به یکی از این تیم‌های بزرگ می‌پیوندند و عجیب اینکه دقیقا بالعکس آنچه از آنها انتظار می‌رود به اندازه یک بازیکن متوسط و ارزانقیمت بازدهی ندارند. نمونه‌اش کریم انصاری‌فرد، آقای‌گل فصل گذشته لیگ برتر که با هزار امید و آرزو به پرسپولیس آمد و خیلی از هواداران این تیم را امیدوار کرد بعد از محسن خلیلی این تیم یک مهاجم در قواره‌های آقای گلی به تیم‌شان آمده و امسال در نوک خط حمله دغدغه‌ای ندارند. 7هفته از لیگ گذشت اما کریم انصاری‌فرد فقط یک گل برای پرسپولیس زد و کم‌کم به نیمکت‌نشینی عادت کرد تا جایی که حتی جایگاهش در تیم ملی را از دست داد و به عنوان بازیکن رزرو و به خاطر مصدومیت یکی، دو بازیکن در لحظات آخر به اردوی تیم‌ملی فراخوانده شد. حالا به بمب نقل و انتقالات لیگ برتر انگلیس اشاره می‌کنیم؛ رابین فان‌پرسی که پارسال یک‌تنه آرسنال را زنده نگه داشت و در جمع 4 بزرگ جزیره حفظ کرد و امسال با رقمی قابل توجه به منچستریونایتد پیوست. هر چند شاید قیاس‌مان مع‌الفارق باشد اما همان‌طور که رقم قرار‌داد فان‌پرسی عکس انصاری‌فرد به صورت شفاف اعلام شد معنی بمب واقعی را هم خیلی خوب فهمیدیم. رابین در 3 بازی برای تیمش 4 گل زده و در غیاب رونی، تک‌ستاره تیم جدیدش لقب گرفته است. جالب اینکه فان‌پرسی خیلی دیر به یونایتد پیوست اما عجیب اینکه به راحتی در این تیم جا افتاد و راحت گل می‌زند و می‌درخشد. وقتی در لیگ برتر کسي به این اشاره نمی‌کند که فان‌پرسی نیاز به هماهنگی با بازیکنان تیم جدیدش دارد یا برای او وفق پیدا کردن با شرایط و جو یک تیم بزرگ‌تر دشوار است به‌راحتی در‌می‌یابیم بمب واقعی کیست و چرا همه دنیا روی این انتقال مانور می‌کنند. در واقع حتی اگر بستر لازم برای درخشش 2 بازیکن در تیم‌های جدیدشان فراهم نباشد اینکه به هر انتقالی هر چند با قیمت‌های نجومی عنوان بمب اطلاق شود چندان منطقی و درست به نظر نمی‌رسد و البته مدیران فوتبالی ما و رسانه هایمان باید بیشتر روی این موضوع حساسیت نشان دهند.