مایکل مان فیلم را دقیقا در همان لوکیشنی فیلمبرداری کرد که جان دلینجر در آنجا کشته شد. دلینجر زمان مرگ تنها 31 سال داشت و زمانی که کشته شد، آنقدر محبوبیت داشت که مردم آمریکا دستمال‌ها و دامان‌شان را به خون او آغشته کرده و روز بعد از مرگ او 5 هزار نفر از مردم آمریکا در تشییع جنازه او شرکت کردند.
دلینجر را می‌توان قربانی عشق به سینما دانست، اگر او به جای دیدن فیلمی از کلارک گیبل به تماشای فیلمی از شرلی تمپل می‌رفت هرگز کشته نمی‌شد.
موسیقی یکی از عناصر مهم ژانر گانگستری به حساب می‌آید و نقش مهمی در باور‌پذیر کردن فضای فیلم دارد. در این فیلم موسیقی ارکسترال و اتمسفریک الیوت گولدنتال که یادآور کارهای دیوید نیومن در فیلم «جاده تباهی» و برنارد هرمن در «راننده تاکسی» است به خوبی در خدمت فضای فیلم است. گولدنتال پیش از این در «مخمصه» با مایکل مان همکاری کرده بود.