محمد پنجعلي: از بازي قبل تیم‌ملی تا بازي با اردن هيچ تغييري در تيم‌ملي ما ايجاد نشده است. درست است در بازي دوستانه نتيجه اهميتي ندارد اما بازي خوبي هم ارائه نداديم. اگر به همين شكل پيش برويم ممكن است لبنان هم براي ما حريف خطرناكي شود. اعتقاد دارم كلا با تعويض مربي يا جابه‌جايي بازيكنان، اتفاقي در فوتبال ما نمي‌افتد. مشكل ما مديريتي است. نمي‌دانيم در بلاتكليفي فوتبالمان به دنبال چه هستيم و مشخص نيست فوتبالمان حرفه‌اي است يا آماتور. هيچ گامي به سمت خصوصي شدن برنمي‌داريم، در حالي كه همه مي‌گوييم بايد اين كار انجام شود.
مشكلات تيم‌ملي هم از همين مساله نشأت مي‌گيرد. تيم‌ملي از دل ليگ بيرون مي‌آيد اما ببينيد كه در ليگ ما چه بازي‌هاي ضعيفي انجام مي‌شود. همه اين مسائل مستقيما روي تيم‌ملي تاثير مي‌گذارد. با ديدن بازي‌هاي تيم‌ملي گاهي فكر مي‌كنم آنها تاكنون كنار هم بازي نكرده‌اند. تيم ما مشكلات تاكتيكي دارد و در خط دفاع تراكم لازم را نداريم.
وقتي هم توپ را در اختيار داريم نمي‌توانيم با دیگر خطوط ارتباط برقرار كنيم. خط دفاع ما بايد به‌گونه‌اي عمل كند تا وقتي كه صاحب توپ مي‌شود بتواند توپ را به عمق دفاع حريف برساند اما اين كار انجام نمي‌شود. درباره سبك بازي تيم‌ملي و تمركز روي سانتر از جناحين و اوت‌هاي بلند دستي باید بگویم که تيم‌ملي به اين دليل از اين نوع تاكتيك استفاده مي‌كند چون راحت‌ترين نوع تاكتيك است. وقتي كه مي‌بينند نزديك شدن به محوطه 18قدم و حركت از ميانه زمين مشكل است به ارسال از كناره‌ها و اوت دستي رو مي‌آورند. كي‌روش بايد واقع‌گرا باشد. بویژه در فوتبال حرفه‌اي نبايد احساسي
تصميم‌گيري كرد.
اگر تيم ما خوب باشد، مردم و رسانه‌ها نيز از آن حمايت مي‌كنند. اينگونه تصميم‌هاي كارلوس كي‌روش با رفتار حرفه‌اي مغايرت دارد. در مجموع همه بخش‌هاي فوتبال ما به هم مي‌آيند. اين امكان وجود دارد كه رسانه‌ها هم اشتباه كنند و حتي تماشاگران، بازيكنان، مربيان و مديران عامل نيز به دور از اشتباه نيستند و اين اتفاقاتي كه به وجود مي‌آيد نشأت گرفته از تفكر آماتوري است كه در فوتبال ما وجود دارد. ممكن است در رسانه‌ها گزارش‌هايي نوشته شود كه حرفه‌اي نباشد و اين مساله باعث واكنش شود. من آينده فوتبالمان را بدتر از وضعي كه در حال حاضر در آن قرار دارد، مي‌بينم. درست است در يك مقطعي توانستيم نتيجه بسيار خوبي را بگيريم و پس از سال‌ها به جام‌جهاني صعود كنيم اما همان موفقيت و نتايج خوبي كه برابر تيم‌هايي مانند استراليا گرفتيم باعث شد در باد اين پيروزي‌ها بخوابيم، در حالي كه به نوعي اين نتايج براي ما شكست محسوب مي‌شد چرا كه ما آن زمان فكر كرديم به راحتي مي‌توانيم تيم‌هايي مانند ژاپن، كره و استراليا را از پيش‌رو برداريم، در حالي كه يك استاديوم استاندارد هم به فوتبال ما اضافه نشده است. همه ما دوست داريم تيم‌ملي پيروز شود اما گويا واقعيت فوتبال ما اين است كه بايد از جيب مردم براي آن خرج كرد و اين مساله فوتبال ما را به شكست نزديك مي‌كند و آينده آن بدتر هم مي‌شود مگر اينكه بخواهيم واقعا سيستم مديريتي فوتبالمان را تغيير دهيم و به سمتي برويم كه فوتبال حرفه‌اي دنيا مي‌رود.