در چهارمین قسمت از مجموعه «ماموریت غیرممکن»، قهرمان داستان «ایتن هانت» (تام کروز)، با حمله تروریستی فردی به نام «کرت هندریکس» با عنوان مخفی «کوبالت» (مایکل نایکویست» مواجه می‌شود. کوبالت برای نیروی ویژه ماموریت‌های غیرممکن، تحت عنوانIMF پاپوش درست می‌کند و هانت و گروهش متهم می‌شوند به انهدام کاخ کرملین. تلاش 4 روزه نیروی ماموریت‌های غیرممکن این است که مسببان حمله به کرملین را به دام بیندازند و جهان را از خطر قریب‌الوقوع جنگ میان روسیه و آمریکا نجات بدهند و در این مسیر هیچ سازمانی آنها را حمایت نخواهد کرد. قسمت چهارم «ماموریت غیرممکن» سبک‌سرانه‌ترین خط داستانی ممکن را دارد که تنها تمرکز اصلی فیلم روی انجام انفعالات جاسوسی است. اگر مخاطب تنها به دنبال یک فیلم جاسوسی- اکشن باشد همه خواسته‌اش برآورده می‌شود. نقطه عطف قسمت چهارم ماموریت غیرممکن داستان صعود تام کروز از برج خلیفه دوبی است که در محور فیلم است و بلندترین ساختمان جهان به شمار می‌رود. تهیه‌کننده جی‌جی آبرامز نیمی از هزینه تولید فیلم را از شیوخ دوبی دریافت کرده تا بخشی از فیلم در دوبی بگذرد و جالب اینجاست آن صحنه‌ای که نزدیک ماشین هانت و همراهانشان می‌رود تا با شترها برخورد کند عجب طعنه جالبی برای نشان دادن تصویری بدوی و متوحش از شیوخ عرب است. در این بخش از فیلم کاملا به فکر فرورفتم و احساس می‌کنم همین شیوخی که خواستند برج خلیفه را تبلیغ کنند بدجور سرشان کلاه رفته است اما واقعیت دیگر اینکه ساختن چنین فیلم‌هایی که همچنان به چالش غرب و شرق اصرار دارند در شرایط کنونی فاقد جذابیت است. جنگ سرد مخوف‌ترین نبرد جاسوسی تسلیحاتی جهان به پایان رسیده و باز کردن دمل‌های چرکین گذشته از دل همان سنت‌های قدیمی سیاسی منجر به ماجراجویی دوباره ایتن هانت می‌شود که ایده مرکزی به هیچ عنوان برای مجموعه فیلم‌های ابرجاسوسی کافی نیست. به جای یک قصه مدون جاسوسی مثل قسمت نخست، قسمت چهارم ماموریت غیرممکن به صورت کاملا ساده‌انگارانه‌ای تشکیل شده است از انفجار، تعقیب با ماشین، تعقیب فیزیکی و بدنی، جدال قهرمان و بدکار و بالا و پایین پریدن کروز. البته دوستداران سینمای اکشن به قدر کافی از این اکشن درجه یک لذت می‌برند. کاستن از بار محتوایی و افزدون به جدال‌های اکشن در فیلمی که از کلیشه‌های محتوایی فراوانی بهره می‌برد یک گریز محسوب می‌شود. قسمت چهارم این مجموعه به سادگی می‌تواند به وادی تکرار و قابل پیش‌بینی بودن بیفتد اما براد برد با ارتقای سطح کیفی لحظات اکشن کیفیت اثر را ارتقا داده است. مشکل دیگر شبح پروتکل به بدمن روایت بازمی‌گردد؛ کوبالت در قامت یک بدمن اهریمنی ظاهر مي‌شود اما پیچیدگی‌های بدمن قسمت اول با بازی فوق‌العاده جان وویت را ندارد. پیچیدگی و مرموز بودن شخصیت منفی روایت برای مخاطب قطعا جذاب‌تر است و به این شخصیت پیچیدگی خاصی اعطا می‌کند اما سازندگان برای پیشبرد داستان به پسمانده فیلم‌های دوران جیمز باند رجعت می‌کنند بویژه لحظاتی از فیلم که در هندوستان می‌گذرد دقیقا «اختاپوس» (یکی از مجموعه فیلم‌های جیمز باند) را به ذهن متبادر می‌کند. فیلم زمانی به نمایش درآمد که بحران رابطه آمریکا و روسیه همانند دوران جنگ سرد در حال افزایش است.تام کروز
تام کروز چند سالی است دائم بد می‌آورد و فیلم‌هایش به‌رغم پروداکشن‌های عظیم و دستمزد بالایی که خودش مطالبه می‌کرد، فروش نمی‌کند. دوستی می‌گفت بعد از جدایی از کیدمن دیگر موفقیتی کسب نکرد، گویا آه کیدمن همچنان دامن کروز را گرفته است. کروز به عنوان یک بازیگر اکشن‌کار مولف مثل سیلوستر استالون به همان کلیشه‌های دهه 90 رجعت می‌کند. وی در 50 سالگی همچنان اصرار دارد ابرستاره باشد و در برخی صحنه‌های خطرناک فیلم خودش حضور داشته باشد و نمای نزدیک چهره او بالای برج خلیفه تنها راه چاره برای هیجان‌زده کردن مخاطب است تا هیجان صحنه‌های اینچنینی برای تماشاگر را افزایش دهد. تام کروز ممکن است با این ترفندها ستاره این فیلم باشد اما در قسمت چهارم ماموریت غیرممکن بیشتر از کروز، براد برد به چشم می‌آید. کارگردان خلاقیت خارق‌العاده‌ای در ساخت انیمیشن‌های متفاوت از خود نشان داد و آنها همه دیدگاه‌هایش را به یک فیلم حادثه‌ای منتقل کرده است. تلاش کروز که از مرز 50 سالگی عبور کرده این است که وجهه خودش را به عنوان جوان اول فیلم‌های حادثه‌ای حفظ کند اما مجموعه ماموریت غیرممکن برای تازه شدن نیاز به هنرپیشه جوان‌تری دارد. دوران کروز دیگر سرآمده و نمی‌تواند چنین نقش‌هایی را ایفا کند و این نقش‌ها دیگر برازنده سن او نیست.
براد برد
هدایت قسمت چهارم ماموریت غیرممکن را براد برد برعهده دارد. برد در کارنامه کارگردانیاش تاکنون فیلم زنده‌ای نساخته است. وی تا قبل از هدایت قسمت چهارم مجموعه غیرممکن 4، بیشتر به عنوان کارگردان انیمیشن‌های فانتزی شناخته می‌شد. او در ساخت سریال معروف «سیمسون‌ها» مشارکت داشته و بعد از کار در این مجموعه 3 فیلم انیمیشن را کارگردانی کرده است که از معروف‌ترین آنها می‌توان به «شگفت‌انگیزان»
(The Incredibles) و «راتاتویی» اشاره کرد.