هر نسلی از فوتبال نسبت به نسل قبل از خود دچار تغییر و تحولاتی می‌شود که هر بخشی از پرطرفدارترین ورزش جهان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. داستان مهاجمان مکمل یا دوم هم از این امر مستثنا نیست. آنتونیو کاسانو
خرید جدید اینتر و اولین فرد فهرست، یکی از بهترین بازیکنان این پست به شمار می‌رود که اوج هنرنمایی او به یورو 2012 و موقعیت‌هایی که برای بالوتلی مهیا کرد، مربوط می‌شود. کاسانو می‌تواند در عرض حرکت کند، برنده مبارزات تن به تن باشد و در حفظ توپ هم بسیار موفق عمل می‌کند. او زوج رویایی ادینسون کاوانی است.
لوئیز سوآرز
برندن راجرز از روی اجبار و نه اختیار از سوآرز به عنوان مهاجم نوک استفاده می‌کند اما حضور او در شمایل یک مهاجم یکه و تنها در محوطه جریمه حریف چندان به کار نمی‌آید. اوروگوئه به دلیل همین استفاده درست از سوآرز و مکمل فوق‌العاده‌ای به نام فورلان هم در جام‌جهانی 2010 و هم در کوپاآمه‌ریکا 1011 موفق بود. سوآرز در مسافت‌های طولانی حفظ توپ می‌کرد، دربیل می‌زد، موقعیت می‌ساخت و فورلان همیشه در بهترین جا برای گل زدن حاضر بود.
لیونل مسی
به راستی او در چه پستی بازی می‌کند؟ در 2 فصل گذشته، سخت‌ترین کار ممکن تعریف پستی برای مسی بوده اما حقیقت این است كه او همیشه راه خود را به سوی محوطه جریمه پیدا می‌کند. لئو به سختی توپ را از دست می‌دهد، از پس مبارزات نفر به نفر برمی‌آید و می‌تواند حین حرکت بهترین پاس‌ها را ارسال کند. مسی احتمالا بهترین بازیکن این پست در دنیاست؛ کسی که به راحتی توجه 4-3 مدافع حریف را جلب می‌کند تا مهاجم تیمش تنها با یک مدافع برای گلزنی روبه‌رو شود.
اوزه گوئیل لاوتزی
شاید کاسانو زوج رویایی کاوانی باشد اما لاوتزی در ناپولی جایگزینی نخواهد داشت. او که این فصل در پاری‌سن‌ژرمن توپ خواهد زد، به راستی نماد یک مهاجم مکمل صاحب سبک است که حرکت‌های نفوذی‌اش غیرقابل مهار است.
استفان ژووتیچ
سران فیورنتینا تابستان شلوغی در بازار نقل و انتقالات پشت سر گذاشتند اما در نهایت موفق شدند باارزش‌ترین مهره‌شان را در فلورانس نگه دارند. ژووتیچ که منچسترسیتی هم مشتری‌اش شده بود، پاس می‌دهد، دریبل می‌زند و می‌تواند از هر فاصله‌ای گل بزند.
داوید ویا
از زمانی که ویا به بارسلونا نقل مکان کرد، گلزنی‌هایش روز به روز رو به افول گذاشت و این دلیلی نداشت غیر از اینکه آبی و اناری‌پوشان بدون در نظر گرفتن شیوه بازی‌اش، از او به عنوان تمام‌کننده استفاده می‌کردند و این به هیچ‌وجه تصمیم درستی نبود.
وین رونی
رونی بنا به مصلحت تیم، در انواع پست‌ها برای منچستریونایتد به میدان رفته اما فصل قبل فرگوسن در ترکیب 1-1-4-4 تیمش به او اختیارات بیشتری داد که نتیجه مثبت داشت و عملکردهای بسیار خوبی از او در ذهن هواداران ثبت شد. او در خدمت تیم است، در کنترل توپ عالی عمل می‌کند و هر زمان که لازم باشد می‌تواند به عنوان یک مهاجم نوک به خدمت تیم بیاید.
سرخیو آگوئرو و کارلوس ته‌بس
هر دوی آنها به عنوان مهاجم نوک شناخته می‌شوند اما هر زمان به عنوان هافبک تهاجمی به کار گرفته شده‌اند، نتیجه بسیار موفقی حاصل شده است. تا زمانی که آگوئرو مصدوم باشد، ته‌بس مثل کاسانوی یورو 2012 مکمل بالوتلی خواهد بود. آگوئرو و ته‌بس به همراه هم زوج آرژانتینی خطرناکی تشکیل می‌دهند و با تغییر مداوم پست‌هایشان، مدافعان حریف را به زحمت می‌اندازند و این همان دلیلی است که آنها با هم انتخاب شده‌اند.