گروه سیاسی: رئیس سازمان هوا- فضای وزارت دفاع از رونمایی موشک کروز «مشکات» با بردی بالغ بر 2هزار کیلومتر در آینده نزدیک خبر داد. سردار مهدی فرحی، معاون وزیر دفاع و رئیس سازمان هوا- فضای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در گفت‌وگو با فارس، درباره توان موشک‌های کروز ایران، با بیان اینکه افزایش برد این موشک‌ها از برنامه‌های ما است، اظهار داشت: ما درباره موشک‌های کروز از کمترین برد یعنی 15 کیلومتر شروع کردیم و پله‌پله جلو آمدیم. فرحی با اشاره به تولید موشک‌های کروز ظفر، نصر، نور، قادر و غدیر در وزارت دفاع خاطرنشان کرد: محصولات کروز تولید شده و در دست تحقیق ما در حدود 14 نوع است که ان‌شاءالله بزودی نیز 2 موشک کروز «رعد» و «مشکات» را در برنامه داریم. معاون وزیر دفاع درباره مشخصات این موشک‌ها گفت: موشک کروز «مشکات» که ان‌شاءالله بزودی رونمایی خواهد شد، بردی بالغ بر 2 هزار کیلومتر دارد که در حقیقت دست بلند نیروهای مسلح جمهوری‌اسلامی ایران خواهد بود. وی تصریح کرد: موشک کروز «مشکات» از 3 قابلیت دریاپایه، زمین‌پایه و هواپایه برخوردار خواهد بود و می‌تواند از روی هواپیما نیز شلیک شود. معاون وزیر دفاع در ادامه با اشاره به استقرار سپرهای دفاع موشکی آمریکا در منطقه گفت: اینها در تلاشند و ادعاهایی می‌کنند که خیلی از آنها باطل و بزرگنمایی است و واقعیت ندارد. وی با بیان اینکه آنها هم هرگز توان مقابله با سرعت‌عمل و تعداد و نواخت بالای موشک‌ها را نخواهد داشت، تصریح کرد: ما امیدواریم هیچگاه اتفاقی رخ ندهد اما اگر درگیری صورت بگیرد، آنها می‌بینند که همه ادعاهایشان بی‌اثر خواهد بود. رئیس سازمان هوا- فضای وزارت دفاع، وضعیت ایران در حوزه موشک‌های دوربرد را بهترین وضعیت دانست و افزود: عقبه ما در این موضع آنقدر محکم و اطمینان‌بخش است که ما دیگر از بحث تعداد و تکثیر پرهیز کرده و به موضوع کیفی‌سازی بیشتر می‌پردازیم که مباحثی نظیر ارتقای دقت، رادارگریزی، تاکتیکی‌تر شدن و ماندگاری را شامل می‌شود. فرحی در ادامه، موضوع استفاده از کلاهک‌های بارانی را به دلیل پایبندی به برخی چارچوب‌ها، جزو استراتژی و راهبرد جمهوری‌اسلامی ایران ندانست و گفت: به همین دلیل ما به‌رغم توانمندی، خیلی در این بحث ورود نکردیم اما برای اثربخش‌تر کردن سرجنگی‌ها و کلاهک‌های موشک‌ها اقدامات زیادی شده است و یکی از عوامل کیفی‌سازی موشک‌های بالستیک، همین بحث کلاهک‌ها و سرجنگی‌هاست.
ویژگی موشک‌های کروز
سامانه کروز نوعی هواگرد بی‌سرنشین هدایت‌شونده است که مسیر آن تا رسیدن به هدف قابل تغییر و هدایت است. در اغلب سامانه‌های کروز از نوعی موتور جت استفاده می‌شود. موشک‌های کروز می‌توانند تا ۴۵۰ کیلوگرم مواد منفجره حمل کنند. از نظر قدمت سلاح آلمانی «وی‌یک» نخستین کروز عملیاتی است که در سال ۱۹۴۴ علیه انگلیس به کار گرفته شده. وی‌یک‌‌ها با ۷۰درصد ناکامی از موفقیت نسبی برخوردار بودند. پرواز مستقیم و سرعت کم این موشک باعث می‌شد درجه آسیب‌پذیری و ضایعات آن بیشتر شود و همچنین به وسیله رادارهای دشمن کشف، رهگیری و توسط هواپیماهایی که سرعت بیشتری داشتند مورد هدف قرار بگیرد. بعد از جنگ جهانی دوم هر 2 بلوک شرق و غرب دستیابی به موشک‌های دورپرواز همراه با انعطاف‌پذیری بیشتر را دنبال کردند تا اینکه در سال ۱۹۷۰ پیشرفت‌هایی در میکروالکترونیک، رایانه و موتورهای توربوفن کوچک حاصل شد. بهره‌گیری از این 2 پدیده فناوری، ساخت موشک‌های کروز امروزی را امکانپذیر کرده است. بنابر اطلاعات منتشر شده در ویکی‌پدیا موشک کروز دارای 4 ویژگی زیر است:
۱- موشک در طبقات پایین جو (۳۰ کیلومتر یا 10 هزار پا) از نیروی آئرودینامیکی استفاده می‌کند.
۲- در حین پرواز قادر به تغییر مسیر و ارتفاع است و می‌تواند این کار را به دفعات تکرار کند.
۳- بردی بیشتر از ۵۰ کیلومتر دارد.
۴- در یک پرواز عادی یکسره، موشک در همه مسیر هدایت شده و حامل انواع مختلفی از سر جنگی است. نکته مهم درباره موشک کروز این است که این موشک به ساعت‌ها پرواز نیاز دارد. با این وضعیت با توجه به هدایت اینرسی اولیه این امکان وجود دارد که موشک صدها متر از مسیر منحرف شود، زیرا اگرچه با هدایت از این نوع اینرسی امکان انحراف برای موشکی که ده‌ها دقیقه پرواز می‌کند کم است ولی برای موشکی که ساعت‌ها باید ادامه طریق دهد مناسب نیست. برای رفع عیب باید نوعی تصحیح در مسیر انجام شود تا در عمل مکمل هدایت اصلی آن باشد. انواع روش‌هایی که در سامانه‌های هدایت کروز مورد استفاده قرار می‌گیرد عبارتند از:
1- سامانه انطباق متقابل پشت سر هم جغرافیایی: این سامانه بر اساس اطلاعات دقیق توپوگرافی از زمین استوار است. در این روش محوطه‌ای از سطح زمین به طول ۱۰ کیلومتر و به عرض ۲ کیلومتر به مربع‌های یکصد متری تقسیم و ارتفاع متوسط در هر کدام از آن مشخص و به صورت ماتریس (2هزار رقم مختلف و هر رقم ویژه مربع خاصی از زمین موردنظر) به صورت دیجیتال به حافظه رایانه وارد می‌شود. موشک وقتی به محوطه موردنظر رسید ارقام اندازه‌گیری شده را با ارقام ارسالی از موشک در حافظه مقایسه می‌کند و با توجه به نتیجه مقایسه، موقعیت محل شناسایی شده و دستور بعدی را از طریق دستگاه محاسبه به سامانه کنترل خودکار صادر می‌کند. بررسی‌های بعدی در زمانی که موشک به هدف نزدیک می‌شود انجام می‌گیرد و سرانجام انتخاب ميسر می‌شود. این روش هدایت برای زمین‌هایی که از عوارض و ناهمواری‌های زیاد برخوردارند مناسب است.
2- سامانه CDS: استفاده از خاصیت انعکاس امواج راداری در سطح زمین و یکسان نبودن آن در نقاط مختلف اساس این نوع هدایت را تشکیل می‌دهد. در این روش موشک علاوه بر رادار، مجهز به دستگاهی است که نوع امواج راداری منعکس شده از نقاط مختلف زمین را تشخیص می‌دهد. موقعیت دقیق موشک نیز از طریق مقایسه ارقام موجود در حافظه و ارقام مشخص، تعیین می‌شود.
3- سامانه GPS: در این روش موشک با استفاده از سامانه موقعیت‌یاب جهانی با دریافت فرکانس‌های حاوی اطلاعات ماهواره‌ای (3 یا 4 ماهواره) موجود در مدار زمین و انجام محاسبات، موقعیت دقیق مکانی را محاسبه و تعیین می‌کند.