رضا نصیری: تیم ملی امید ایران، عصر سهشنبه در سومین دیدار مرحله گروهی جام ملتهای آسیا زیر 23 سال، به مصاف لبنان رفت و با یک گل شکست خورد. ایران که پیش از این در 2 بازی قبل با ثبت 2 تساوی مقابل کره و ازبکستان، روی کاغذ بخت خوبی برای صعود به مرحله حذفی داشت، در عین ناباوری به لبنانیها باخت تا با ثبت تنها 2 امتیاز، قعرنشین گروه شود. جالب آنکه لبنانیها که هر 2 بازی قبل را باخته بودند، با برتری مقابل ایران توانستند در رتبه سوم این گروه قرار بگیرند که البته چنین جایگاهی هم تضمینکننده صعودشان به مرحله بعد نشد.
ایران در شرایطی در آخرین دیدار مرحله گروهی به مصاف لبنان رفت که در بازی همزمان، ازبکستان با 2 گل کرهجنوبی را شکست داد و میتوانست با شکست لبنان، به عنوان تیم دوم گروه راهی مرحله حذفی شود. با این حال، درست مثل دیدارهای قبل خط حمله ایران منفعل عمل کرد تا شاگردان روانخواه با ثبت 2 تساوی، یک شکست، بدون گل زده و با تفاضل گل منفی یک، از گردونه جام ملتهای زیر 23 سال آسیا حذف شوند!
* یک حسرت بیپایان!
رویای تیم ملی امید برای صعود و ادامه رقابت در جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا به پایان رسید.
تیم ملی امید ایران با وجود ارائه یک بازی تهاجمی، کسب موقعیتهای مناسب و لرزاندن 5 باره تیر دروازه حریف در مسیر پیشبینیهای بدبینانه بعضی از کارشناسان گام برداشت.
این تیم با اصرار به شکلی از بازی و پاسهای پرتعداد و نمایش فوتبال مالکانه، قصد موفقیت و پیشروی داشت اما تمرین گل نزدن در 2 مسابقه حساس قبل و موفقیت نسبی در توقف حریفانی که روی آنها حساب بیشتری میکردیم، در نهایت کابوسی را برای ما رقم زد که اصلا انتظارش را نداشتیم؛ شکست مقابل لبنان! تیمی متعلق به کلاس سوم آسیا که در پایینترین سید این مسابقات قرار داشت. آنها مقابل ایران یک برد تاریخی به دست آوردند. شبیه پیروزیهایی که قبلا با تیمملی (مقابل کیروش) و با تیم امید مقابل تیمی که مهدویکیا، نکونام، خطیبی، کاویانپور و ... را داشت، به دست آورده بودند.
اولین نکتهای که در ترکیب امید به چشم آمد؛ نیمکتنشینی محمدجواد حسیننژاد، عنصر خلاق، دریبلزن و کاپیتان امیدها بود که در 2 بازی قبل در پست غیرتخصصی وینگر راست به خدمت گرفته شده بود.
در این مسابقه فرزین معاملهگری به دفاع وسط منتقل شده و عرشیا وثوقیفر که در بازی قبل نیمکتنشین بود، دوباره به ترکیب برگشته بود. زوج او و معاملهگری در دفاع وسط و چپ در این تورنمنت هرگز موثر نشان نداد اما در این بازی سرنوشتساز رل مهمی را برعهده گرفتند.
نکته دیگر، حضور حمیدرضا ضرونی با چند دقیقه بازی مقابل ازبکستان به عنوان بازیکن فیکس بود که او هم در اجرای ماموریتها موفقیت چندانی نداشت. تک مهاجم ایران هم رضا غندیپور بود که بعد از یک دوره درخشش در فوتبال ایران، در فوتبال امارات آنچنان امیدوارکننده نشان نداده که امروز بخواهد نقش مهم تمامکننده ایران را برعهده بگیرد. کما اینکه این اتفاق هم نیفتاد و او برعکس با دادن هندی ناشیانه به حریف، زمینهساز یک پنالتی و شکست ایران شد. مورد محمدحسین صادقی هم جالب بود. بازیکنی که کمی دیر به زمین آمد، در ابتدای حضورش با حرکتی تماشایی تیر دروازه لبنان را لرزاند اما سپس به سمت چپ منتقل شد تا کاملا از جریان بازی خارج شود؛ در حالی که او وینگری صرفا راستپا و تکنیکی است و توانایی «زدن به تو» به آن معنا را ندارد. تاکتیک ایران در نیم ساعت آخر، ارسالهای بلند و استفاده از برتری قدی نسبت به حریف بود که اگرچه ما را صاحب موقعیت کرد اما شاید به دلیل آنکه روش تمرینشدهای نبود، به سرانجام نرسید و البته مورد عجیب، حضور ناگهانی مسعود محبی به عنوان یکی از حملهوران برای زدن سر بود که کاملا خلاف تاکتیک غالب تیم روانخواه بود. بدشانسی و از دست رفتن فرصتهای فراوان در هر دو نیمه و زدن 5 توپ به تیر دروازه لبنان به جای خود اما تیمی که حتی یک گل در طول یک تورنمنت نمیزند، هنوز به مرحله افسوس خوردن بابت بدشانسی نرسیده است. تکیه روانخواه به غندیپور (مهاجمی که در هر 3 مسابقه ایران به زمین رفت و حتی یک بار در موقعیت ۱۰۰ درصد گلزنی قرار نگرفت) اشتباهی بود که مسؤولیتش به کادر فنی تیم ملی امید برمیگردد. در لیگ ایران مهاجمانی حاضرند که احتمالا میتوانستند بهتر از حملهوران فعلی که هیچکدام یک نوک تمامعیار نبودند کار کنند. هرچند مصدومیت کسری طاهری و محمد عسکری هم جزو بدشانسیهای روانخواه محسوب میشود.
در نهایت تیم ملی امید با وجود برتری در گرداندن توپ در هر 3 مسابقه با یک شکست غافلگیرکننده از یک حریف به حساب نیامده حذف تلخی را تجربه کرد تا یک بار دیگر طلسم فوتبال ایران در این رده سنی ادامهدار و پابرجا بماند؛ شکستی که احتمالا عواقب سختی را برای کادر جوان این تیم به همراه خواهد داشت. کادری که به آنها امید بسته بودیم اما در نهایت با دستان خالی تورنمنت را ترک کردند.
سرمربی ناکام تیم امید مقصر اصلی این افتضاح
جایی برای روانخواه نیست
امید روانخواه بعد حذف تیم ناامید ایران، در انتهای بازی مصاحبهای غیرفوتبالی و اپوزیسیونپسند انجام داد تا به شکلی زیرکانه، بخواهد از شکست شانه خالی کند.
او با اشاره به قطع اینترنت و وضعیت ویژه این روزها، بهترین راه فرار را در این صحبتهای غیرفوتبالی و عجیب دید. حالا فدراسیون فوتبال باید توضیح بدهد دقیقا روی کدام کارنامه سراغ سفارشیترین مربی چند سال اخیر فوتبال ایران رفت؟
روزی که این مربی ناکام و همواره شکستخورده با لابی نمایندگان مجلس به این پست رسید، این شکستها قابل پیشبینی بود.
امیدرضا روانخواه که فصل قبل هدایت هوادار تهران را برعهده داشت و همراه با این تیم به دسته پایینتر سقوط کرد، خردادماه امسال با سفارش یکی از نمایندگان مجلس بهعنوان سرمربی تیم ملی فوتبال امید ایران انتخاب شد که نتایج ضعیف او در مرحله گروهی جام ملتهای زیر 23 سال آسیا با 2 تساوی و یک شکست و همچنین عملکرد دور از انتظار در تورنمنت ماناس، موجب شده فدراسیون فوتبال احتمالا تصمیم به قطع همکاری با او بگیرد.
تیم ملی فوتبال المپیک ایران پس از اینکه در مرحله مقدماتی جام ملتهای زیر 23 سال آسیا 3 برد پیاپی مقابل هنگکنگ، گوام و امارات داشت، روند نزولی در پیش گرفت و طی 9 بازی پیاپی فقط 2 برد در دیدارهای تدارکاتی به دست آورد تا این نمایش پایان کار احتمالی روانخواه را رقم بزند.
تیم امید ایران پس از دور مقدماتی جام ملتهای آسیا، در 2 دیدار تدارکاتی در اردوی شهریورماه مقابل ذوبآهن و سپاهان به تساوی رسید و آبانماه که 3 مسابقه در تورنمنت ماناس انجام داد، 2 شکست برابر روسیه و قرقیزستان (میزبان) متحمل شد و در جدال با بحرین به برتری رسید و 2 هفته قبل نیز در جدال تدارکاتی با چین در جریان اردوی دوبی، با یک گل به خودی به پیروزی دست یافت.
اما ورود به جام ملتهای زیر 23 سال آسیا با ناکامی بزرگ برای تیم المپیک ایران همراه بود و تیم امیدرضا روانخواه که ستارههای آیندهدار زیادی ازجمله سعید سحرخیزان را در فهرست نهایی تیم المپیک ایران قرار نداد، در 3 بازی پیاپی حتی یک گل نزد و به تبع، یک برد هم به دست نیاورد تا خیلی زود از این رقابتها کنار برود.
امیدهای فوتبال ایران در 3 مسابقه پیاپی مقابل کره جنوبی، ازبکستان و لبنان که 2 تساوی متوالی و یک باخت داشتند، حتی یکبار هم دروازه حریفان را باز نکردند تا ضعف فنی جدی در تیم تحت هدایت روانخواه مشخص شود. این عملکرد و همچنین نمایش ناامیدکننده از نظر فنی، موجب شده احتمال قطع همکاری با او بالاتر از همیشه باشد.