رضا باقری‌پور: رژیم اشغالگر قدس با جمعیتی کمتر از ۱۰ میلیون نفر، یکی از پرتراکم‌ترین اکوسیستم‌های فناوری جهان را ساخته است. بخش مهمی از این سیطره، به انتقال مستقیم مهارت‌های نظامی، به‌ویژه از واحدهای اطلاعاتی و سایبری ارتش صهیونی، به بخش خصوصی برمی‌گردد. این نفوذ جالب توجه نتیجه ساختار اجباری خدمت سربازی، گزینش استعدادهای برتر از سنین پایین و شبکه‌های حرفه‌ای متراکم است. با این همه رژیم و جامعه یهودیان مرتبط با آن، تفوق بر این عرصه را موکول به یک روند طبیعی نمی‌کنند و از ابزارهای مختلف امنیتی نیز بهره می‌برند. شوک اخیر در دنیای تراشه و هوش مصنوعی، یعنی همان داستان مدیرعامل انویدیا و معشوقه آسیایی او، اگر چه در جلوه اول، حواس را به چین جلب می‌کرد اما با توجه به طمع اسرائیل به هوش مصنوعی و کاربست‌های نظامی و امنیتی و اطلاعاتی آن، گمانه‌زنی‌هایی از احتمال وجود یک طراحی اسرائیلی نیز طرح شده است.
انویدیا لای دندان قدرت‌ها
جنسن هوانگ، بنیان‌گذار و مدیرعامل دیرینه انویدیا که شرکت را از یک سازنده تراشه گرافیکی به موتور اصلی رونق هوش مصنوعی جهانی تبدیل کرده بود، ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ پس از افشای روابط خارج از ازدواج استعفا کرد. یکی از این روابط با آلیس هوانگ، مدیر ارشد شرکت سنگاپوری مگاسپید و شریک ابری انویدیا بود؛ مقامات اطلاعاتی آمریکا او را مظنون به همکاری با سرویس امنیت دولتی چین می‌دانند که هدفش نفوذ در سیاست‌های صادرات تراشه‌های پیشرفته و جمع‌آوری اطلاعات بوده است. هوانگ همچنین با حداقل یک یا 2 کارمند ارشد انویدیا نیز رابطه داشته و در بیانیه‌ای به کارکنان اعتراف کرد به همسرش خیانت کرده است. هیات مدیره انویدیا بلافاصله کولت کرس، مدیر مالی شرکت را به عنوان مدیرعامل موقت منصوب و جست‌وجو برای جانشین دائم را آغاز کرد. این رسوایی باعث افت شدید ارزش سهام انویدیا و تأثیر منفی بر کل بخش هوش مصنوعی شد و همزمان تحقیقات کنگره و وزارت دادگستری آمریکا را به دنبال داشت. هوانگ که سال‌ها چهره محوری صنعت تراشه بود، با این ماجرا از رأس یکی از باارزش‌ترین شرکت‌های جهان کنار رفت. بر اساس گزارش اورشلیم پست، پس از استعفای جنسن هوانگ، هیات‌مدیره انویدیا در حال بررسی گزینه‌های مختلف برای جانشینی است و 3 چهره اسرائیلی نیز در میان نام‌های مطرح قرار دارند.
این 3 نفر عبارتند از: مایکل کاگان، مدیر ارشد فناوری فعلی انویدیا. او از بنیان‌گذاران شرکت اسرائیلی ملانوکس بود که انویدیا در سال ۲۰۲۰ آن را به مبلغ ۷ میلیارد دلار خرید. کاگان طی سال‌های اخیر در توسعه فناوری‌های کلیدی انویدیا نقش داشته و روابط داخلی قوی در شرکت دارد. گزینه بعد، جانی سروجی، رئیس سخت‌افزار اپل است. او که متولد حیفا (از خانواده‌ای عرب مسیحی) است، در تکنیون تحصیل کرده و نقش محوری در استراتژی سیلیکون اپل (انتقال از پردازنده‌های اینتل به تراشه‌های اختصاصی اپل) داشته است. نقطه ضعف او این است که تنها 6 ماه پیش به سمت فعلی در اپل ارتقا یافته است. نفر سوم ایال والدمن، بنیان‌گذار و مدیرعامل سابق ملانوکس است. او تجربه مدیریت یک شرکت بزرگ را دارد و برخی گزارش‌ها از جمله وای‌نت او را نیز در فهرست گزینه‌ها قرار داده‌اند. تجربه اجرایی او نسبت به کاگان امتیاز محسوب می‌شود. رنه هاس از مدیران سابق انویدیا و مدیر فعلی arm نیز از دیگر گزینه‌هایی است که دارای نسب یهودی است.
مدیران صهیونیست در غول‌های فناوری آمریکا
واحد ۸۲۰۰ بزرگ‌ترین واحد اطلاعاتی سیگنال و سایبری ارتش رژیم است و اغلب با NSA آمریکا مقایسه می‌شود. این واحد چند هزار نیرو دارد و از مدارس و برنامه‌های رباتیک و کدنویسی استعدادهای جوان را جذب می‌کند. فارغ‌التحصیلان آن معمولا پس از ۲ تا ۳ سال خدمت با تجربه عملی در شبکه‌ها، رمزنگاری، داده‌کاوی و عملیات سایبری وارد بازار کار می‌شوند. گزارش‌های متعدد (از جمله وال‌استریت ژورنال و منابع اسرائیلی) نشان می‌دهد حداقل 5 شرکت عمومی آمریکایی تأسیس‌شده توسط فارغ‌التحصیلان ۸۲۰۰ ارزشی حدود ۱۶۰ میلیارد دلار دارند. نمونه‌ها شاملPalo Alto Networks, Check Point Software, CyberArk, Wix, Radware است.
شرکت‌های خصوصی متعددی در حوزه امنیت سایبری، زیرساخت‌های ابری و هوش مصنوعی توسط فارغ‌التحصیلان واحد ۸۲۰۰ و دیگر واحدهای اطلاعاتی و فناوری ارتش صهیونیستی تأسیس شده‌اند. برای نمونه، هر 4 بنیان‌گذار شرکت Wiz که سال جاری میلادی به مالکیت گوگل درآمد، از نیروهای سابق واحد ۸۲۰۰ بوده‌اند. برخی مطالعات قدیمی‌تر نیز نشان داده در نمونه‌های بررسی‌شده از شرکت‌های سایبری اسرائیلی، سهم بنیان‌گذاران فارغ‌التحصیل واحد ۸۲۰۰ به ۸۰ درصد رسیده است. بر اساس تحقیقی که Drop Site News آگوست ۲۰۲۵ منتشر کرد و مبنای آن پایگاه داده‌ای از اطلاعات خوداظهاری کاربران لینکدین بود، بیش از ۱۴۰۰ نفر از نیروهای سابق یا ذخیره واحدهای اطلاعاتی و سایبری ارتش صهیونی در شرکت‌های فناوری آمریکا مشغول کار بوده‌اند که ۹۰۰ نفر از آنها سابقه فعالیت در واحد ۸۲۰۰ را داشته‌اند. در این گزارش، تعداد این افراد در مایکروسافت ۲۵۰ نفر برآورد شده و از شرکت‌هایی مانند گوگل، انویدیا، متا، اینتل و اپل نیز به عنوان محل فعالیت ده‌ها نفر از این نیروها نام برده شده است. در سطح بنیان‌گذاران و مدیران ارشد شرکت‌های آمریکایی، حضور افراد با پس‌زمینه یهودی، غیرعادی و قابل توجه است. لری پیج و سرگئی برین بنیان‌گذاران گوگل و آلفابت، مارک زاکربرگ (شرکت متا)، لری الیسون (اورکل) و مایکل دل و استیو بالمر (مایکروسافت) از جمله چهره‌های برجسته هستند. این افراد عمدتا آمریکایی یا آمریکایی - اسرائیلی هستند. سافرا کاتز، متولد فلسطین اشغالی و مدیرعامل سابق اوراکل (اکنون نایب‌رئیس اجرایی)، نمونه بارز مدیر اسرائیلی در سطح بالاست. او ارتباط قوی با رژیم را حفظ کرده و از اکوسیستم فناوری آن دفاع علنی می‌کند. شرکت‌هایی مانند اوراکل، مایکروسافت و انویدیا مراکز تحقیق و توسعه بزرگی در سرزمین اشغالی دارند. انویدیا پس از خرید ملانوکس حضور گسترده‌ای پیدا کرد و در توسعه پردازنده‌ها و زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی نقش مهمی ایفا می‌کند.
طرح ملی هوش مصنوعی کجاست؟
رژیم صهیونیستی هوش مصنوعی و فناوری‌های مرتبط را نه به عنوان هدفی فی‌نفسه، بلکه به عنوان ابزار مستقیم قدرت، امنیت اطلاعاتی و بازدارندگی نظامی تعریف کرده و این تعریف هدف با غلظت تمام خود را در ساختارسازی نشان داده است. انتقال هدفمند نیروهای سابق واحدهای سایبری و اطلاعاتی به استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های بزرگ فناوری و تمرکز منابع بر کاربردهای دوگانه (دفاعی - غیرنظامی)، نمونه‌ای روشن از این جهت‌گیری است. در مقابل، ایران با وجود تاکیدات مکرر رهبر شهید انقلاب اسلامی، هنوز فاقد نقشه راهبردی و عملیات منسجم برای هوش مصنوعی است. در سطح دولتی، موضوع هنوز از عنوان دانش‌بنیان جلو نیامده و آیین‌نامه حمایت از دانش‌بنیان‌ها نیز بیشتر بر معیارهای فنی و سطحی تکیه دارد که عملا منابع محدود را بدون اولویت‌بندی میان پروژه‌هایی پخش می‌کنند که بسیاری‌شان هیچ پیوندی با نیازهای حیاتی کشور ندارند. نتیجه هرز رفتن ظرفیت‌ها شده اپلیکیشن‌های خدماتی، ابزارهای بازاریابی یا سامانه‌های صرفا تجاری که می‌توانند به‌راحتی نیز زیر چتر حمایت‌های ملی قرار گیرند. امروز چهره بخش دیجیتال ما، استارت‌آپ‌های خدماتی هستند که عملا فاقد فایده راهبردی و قدرت‌سازند. در کشور هنوز تعریف روشنی از «هوش مصنوعی راهبردی» وجود ندارد. بدون این تعریف، هرگونه سرمایه‌گذاری دولتی یا خصوصی در خطر هدررفت قرار می‌گیرد و زیست‌بوم موجود بیشتر به سمت کاربردهای کم‌ارزش و مصرفی سوق پیدا می‌کند تا فناوری‌هایی که بتوانند در شرایط فشار و تهدید و جنگ، استقلال و امنیت کشور را تقویت کنند. اقل اقدام لازم برای اصلاح این وضعیت نیازمند بازتعریف کامل چارچوب حمایتی و آیین‌نامه‌هاست. پروژه‌های هوش مصنوعی باید بر اساس سهم‌شان در اهدافی چون توان دفاعی و سایبری، خودکفایی در انرژی و زیرساخت‌های حیاتی، کاهش وابستگی به فناوری خارجی و تقویت زنجیره‌های تأمین ملی ارزیابی شوند. خواب‌آلودگی مدیریت اجرایی و تقنینی کشور در دست‌یازی به سرحدات هوش مصنوعی، در کنار هیجان رژیم صهیونیستی در تصاحب کامل این عرصه، وضعیتی خطرناک را تصویر می‌کند. این انتظار وجود داشت -و کماکان نیز وجود دارد - که پیکره زیست‌بوم فناوری و اقتصاد دیجیتال کشور پس از تجربه جنگ‌های اخیر، از اساس بازآرایی شود.
جنگ بر سر هوش مصنوعی عریان‌تر از همیشه نقشه ملی ما کجاست؟
جنگ سیلیکون و کُد
ارسال نظر
پربیننده