الهه موسوی: حکایت تکخطی پرسپولیس این روزها، قصه تیمی است که یک مربی مقتدر با اخم همیشگی و نگاهی نافذ، سعی دارد در آن فرمانروایی کند. اسماعیل کارتال آمده تا تیمی را که این فصل بیشتر از همیشه درگیر اخراج، اعتراض و تصمیمات احساسی شده، به ساحل آرامش برساند. اما این آرامش قرار نیست با حرف و توصیه به دست بیاید. کارتال شمشیر را از رو بسته و نسخهای از «۱۰ فرمان» را صادر کرده است؛ قوانین سختگیرانه که دیگر جایی برای بینظمی و بیمسؤولیتی باقی نمیگذارد.
* ۱۱ نفره وارد و ۱۱ نفره خارج میشوید!
از لحظهای که کارتال روی نیمکت سرخها نشست، یکی از صحنههایی که بیش از همه ذهنش را درگیر کرد، کارتهای بیدلیل و اخراجهای کودکانهای بود که تیم را از پا انداخت. هنوز صحنه اخراج محمد خدابندهلو مقابل تراکتور در ذهنش مانده بود که امید عالیشاه هم با کارت قرمزی عجیب برابر سپاهان، تیم را به لبه پرتگاه و سپس انتهای دره نیستی و نابودی محض برد. این شد که کارتال بیانیهای واضح در وایتبورد زمین تمرین صادر کرد: «ما ۱۱ نفره وارد زمین میشویم و ۱۱ نفره هم از آن خارج خواهیم شد!»
از این به بعد، هر بازیکنی که به هر دلیلی باعث شود تیم ۱۰ نفره شود، جایگاهش را در ترکیب از دست خواهد داد. دیگر مهم نیست نامش چیست، چند سال در پرسپولیس بازی کرده یا چه افتخاراتی دارد. کارتال برای توجیه این تصمیم خود تنها یک جمله گفت: «نمیتوانم به خاطر یک بازیکن، سرنوشت کل تیم را به خطر بیندازم».
* صحبت با داور برای شما ممنوع است!
پرسپولیس این فصل بیش از حد به داوری گیر داده. هر تصمیمی علیه تیم باشد، بهانهای برای اعتراض و درگیری است. اما از نگاه کارتال، این مسیر فقط باعث از دست دادن تمرکز و ضعف در بازی میشود. بنابراین، دومین بند ۱۰ فرمان سرمربی جدید پرسپولیس به صراحت اعلام میکند: «هیچ بازیکنی، تحت هیچ شرایطی، حق ندارد به داور اعتراض کند!»
هر کس بیجهت کارت بگیرد، خود را از چشم کارتال خواهد انداخت. مهم نیست تیم در چه شرایطی است؛ از حالا به بعد، کارت زرد و قرمزهای غیرضروری، برای بازیکنان پرسپولیس بلیت یکطرفهای خواهد بود که مستقیماً آنها را روی نیمکت یا حتی سکوها خواهد فرستاد.
* بازی طبق برنامه من، نه شما!
بند سوم، چیزی است که هر مربی سختگیری آن را بدیهی میداند: «هر کس در چارچوب برنامه من بازی نکند، جایی در تفکراتم نخواهد داشت». کارتال اعتقاد دارد فوتبال، بازیای گروهی است و هیچ ستارهای نمیتواند خودش را بالاتر از تیم بداند. اگر پرسپولیس بر اساس برنامههای سرمربی بازی کند، او مسؤولیت هر نتیجهای را به جان میخرد اما اگر کسی مسیر خودش را برود، کارتال دیگر به او اعتقاد نخواهد داشت. در چنین تیمی، تکروی و خودخواهی جایی ندارد.
* تغییرات بزرگ بعد از النصر
اما اجرای این قوانین، فعلاً با کمی تأخیر روبهرو شده است. مصدومیتهای پرتعداد، فشردگی بازیها و شرایط حساس لیگ، کارتال را مجبور کرده فعلاً با احتیاط بیشتری برخورد کند. او در حال حاضر چارهای جز صبوری ندارد اما همه چیز بعد از بازی با النصر عربستان تغییر خواهد کرد.
پس از آن بازی، احتمالاً با نسخه جدید و بیرحمتری از اسماعیل کارتال مواجه خواهیم شد؛ نسخهای که بدون هیچ ملاحظهای، با بیانضباطی و سهلانگاری برخورد خواهد کرد. جالب اینجاست که این مسیر، شباهت زیادی به راهی دارد که برانکو ایوانکوویچ سال ۹۴ در پیش گرفت. سرمربی کرواتی که تیمی پر از حاشیه و آشفتگی را به یک ارتش منظم تبدیل کرد و پایهگذار افتخارات بعد سرخپوشان شد. حالا نوبت کارتال است که میراث خودش را بسازد. او آمده تا پرسپولیس را از شر اخراجهای نابجا، اعتراضهای بیهوده و تکرویهای مخرب خلاص کند. اما آیا این سختگیریها نتیجه خواهد داد؟ آیا بازیکنان پرسپولیس خودشان را با نظم جدید وفق خواهند داد یا مجبور خواهد شد خانهتکانی کند؟ پاسخ این سؤالها را خیلی زود خواهیم گرفت.