09/شهريور/1404
|
23:25
به بهانه درخشش زنان فوتبالیست ایرانی در اردن

شکوه بی‌مرز

وقتی دختران ایران در سکوت رسانه‌ای و در سایه همه بحران‌های امنیتی ناشی از جنگ 12 روزه راهی زمین اردن شدند، کمتر کسی تصور می‌کرد این سفر پرخطر به یکی از مهم‌ترین لحظه‌های تاریخ فوتبال زنان کشور تبدیل شود. شبی که توپ از خط دروازه حریف عبور کرد و پرچم ایران برای دومین بار متوالی در میان تیم‌های برگزیده آسیا به اهتزاز درآمد، معنای واقعی اراده، اتحاد و شجاعت آشکار شد؛ صعودی که نه فقط یک پیروزی ورزشی که نمادی از امید و مقاومت بود.
* فراتر از مسابقه عادی
جدال با اردن تنها یک بازی فوتبال نبود. این رقابت، آزمونی بود برای سنجش عیار تیمی که هنوز در حال ساختن هویتی تازه‌ است. اردنی‌ها در سال‌های اخیر برای توسعه فوتبال زنان سرمایه‌گذاری‌های بزرگی انجام داده بودند و در خانه خود با حمایت تماشاگران پرشمار، به‌دنبال تثبیت جایگاه‌شان در قاره بودند اما وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد، رؤیای صعود آنها بار دیگر بر دیوار مستحکم ایران شکست. درست مانند ۴ سال قبل، باز هم همان داستان تکرار شد و اردن مجبور شد حسرت حضور در معتبرترین آوردگاه آسیایی را بکشد.
ایران با همین برد تعیین‌کننده، صدر جدول گروه خود را تصاحب کرد و بلیت حضور در مرحله نهایی جام ملت‌ها در استرالیا را گرفت؛ جایی که از مارس ۲۰۲۶ بهترین تیم‌های قاره کهن روبه‌روی هم صف‌آرایی خواهند کرد.
* صعود از دل بحران
شاید هیچ‌کس نداند این پیروزی چه مسیری را پشت سر گذاشت. منطقه در تب و تاب جنگ بود، تهدیدهای امنیتی سایه سنگینی روی سفر تیم انداخته بود و لغو پروازها برنامه اعزام را تا لحظه آخر در ابهام فروبرده بود. در چنین شرایطی حتی فکر رفتن به اردن برای بسیاری غیرممکن بود اما دختران ایران، با وجود ذهن آشفته و تمرینات کوتاه، تصمیم گرفتند برخلاف همه احتمالات بجنگند. آنها میدان را با انگیزه‌ای مضاعف ترک کردند؛ گویی هر پاس و هر دویدن‌شان پاسخی بود به همه آنهایی که باور نداشتند این تیم می‌تواند دوباره به قله برسد.
* مربی جدید، راه تازه
مرضیه جعفری، مربی‌ای که فقط چند هفته قبل از این مسابقه روی نیمکت تیم ملی نشست، نقش اصلی را در شکل‌گیری این اتفاق داشت. او فرصت کافی برای اردوهای طولانی یا بازی‌های دوستانه با حریفان قدرتمند را نداشت و تنها ۲ دیدار سبک برابر عراق در برنامه آماده‌سازی گنجانده شد اما جعفری نشان داد موفقیت فقط محصول تمرین نیست، بلکه از ایمان به کار تیمی و ایجاد همدلی در دل بازیکنان می‌آید.
او با آرامش و مدیریت روانی فوق‌العاده، بازیکنان پراکنده را به یک گروه متحد بدل کرد. تاکتیک‌های ساده اما هوشمندانه‌اش باعث شد تیم در زمین منسجم و سرسخت به نظر برسد؛ تیمی که هرچند در ظاهر کم‌تجربه بود اما در بزنگاه‌ها واکنش‌های بزرگ داشت.
* ستاره‌های نسل جدید
این تیم، فقط نام‌های تکراری را با خود نیاورده بود. در ترکیب فعلی، نسلی جوان و پرانرژی دیده می‌شود که مهارت فردی را با درک درست از فوتبال تیمی ترکیب کرده است. بازیکنانی که علاوه بر تکنیک، روحیه‌ای مقاوم دارند و از لحظه‌های سخت نمی‌ترسند. کنار آنها، چند چهره باتجربه هم حضور داشتند که مثل ستون‌های اصلی تیم، مسؤولیت انتقال تجربه را بر عهده گرفتند و تعادل تاکتیکی را حفظ کردند.
این ترکیب هوشمندانه از جوانی و تجربه، ایران را به تیمی بدل کرد که می‌تواند نه فقط در مرحله گروهی، بلکه حتی در مرحله اصلی جام ملت‌ها هم چشم‌ها را خیره کند.
* گامی بزرگ‌تر از فوتبال
این موفقیت، فقط یک برد برای ثبت در جدول نیست. در سال‌های نه‌چندان دور، حضور در رقابت‌های رسمی آسیایی برای فوتبال زنان کشور یک آرزوی محال به‌نظر می‌رسید اما امروز ایران دومین صعود پیاپی خود را جشن می‌گیرد و دوشادوش تیم‌هایی مثل ژاپن، چین، کره‌جنوبی و استرالیا می‌ایستد.
حضور در استرالیا و تجربه رقابت در ورزشگاه‌های سیدنی، گلدکست و پرث، فرصتی استثنایی برای پیشرفت فردی و تیمی بازیکنان است. جام ملت‌های آسیا از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ تا اول فروردین ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد و ایران با انگیزه‌ای تازه وارد این تورنمنت می‌شود؛ انگیزه‌ای که از دل سختی‌ها متولد شده و حالا می‌خواهد فراتر از رؤیاها حرکت کند.
صعود به آسیا پایان ماجرا نیست؛ این فقط فصل جدیدی از ماجراجویی تیم ملی است. حالا باید اردوهای فشرده‌تری برگزار شود، بازی‌های تدارکاتی با تیم‌های تراز اول آسیا و حتی اروپا در برنامه قرار بگیرد و ساختار تیم تقویت شود.
اما آنچه دلگرم‌کننده است، روحیه بازیکنانی است که نشان دادند حتی در دشوارترین شرایط هم می‌توانند از فرصت‌های کوچک، پیروزی‌های بزرگ بسازند.
با هدایت دقیق کادر فنی، حمایت رسانه‌ها و توجه مدیران ورزشی، بعید نیست همین تیم جوان و تازه‌جان‌گرفته در جام ملت‌های آسیا نتایجی خلق کند که فوتبال زنان ایران را برای همیشه در نقشه قاره حک کند.
شاید روزی برسد که داستان این صعود، تنها یک مقدمه باشد؛ مقدمه‌ای برای دستاوردهای بزرگ‌تر، فراتر از انتظارات و در شأن نسلی که از هیچ، همه‌ چیز ساخت.

ارسال نظر
پربیننده