مهرداد میرزایی: فوتبال ایران در آستانه جامجهانی ۲۰۲۶ روزهای آرامی را سپری نمیکند. در شرایطی که توقع میرفت لژیونرهای ایرانی ستونهای محکم ترکیب تیم ملی باشند، اخبار و ارقام از افت محسوس بسیاری از آنها حکایت دارد. مصدومیتهای پیاپی، نیمکتنشینیهای طولانی و شرایط مبهم قرارداد، سایهای سنگین بر آینده ملیپوشان شاغل در خارج از کشور انداخته است؛ آیندهای که میتواند نقشه راه تیم ملی در مسیر جامجهانی را دستخوش تغییرات جدی کند.
* صیادمنش؛ مسیر لغزنده یک مهاجم جوان
انتقال پرسر و صدای اللهیار صیادمنش از هالسیتی انگلیس به وسترلو بلژیک قرار بود سکوی پرتاب او به سطح بالاتری از فوتبال اروپا باشد اما یک فصل پرنوسان و انتقادهای تند رسانههای بلژیکی – از جمله Het Nieuwsblad که سرعت تصمیمگیری پایین و ناهماهنگی او با سبک تهاجمی تیم را زیر سوال برد – باعث شده آیندهاش مبهم شود. اگر این مهاجم جوان در همین فصل نتواند ثبات پیدا کند، خطر سقوط به لیگهای کماعتبارتر و حتی از دست دادن صندلیاش در جامجهانی کاملاً واقعی است.
* محبی؛ از امید اصلی تا نیمکتنشین دائمی
محمد محبی، هافبکی که ۲ فصل پیش به روستوف رفت، سال گذشته با ترکیبی از مصدومیت و افت فرم، فرصت تثبیت جایگاهش را از دست داد. ۴ گل در کل فصل برای بازیکنی که قرار بود خط میانی تیم روسی را جان تازه ببخشد، کافی نبود. این روزها محبی بیشتر در نیمه دوم به عنوان تعویضی به میدان میرود و باید برای بازگشت به فرم ایدهآل، از سد رقبا در ترکیب اصلی عبور کند.
* قلیزاده؛ مصدوم اما هنوز مؤثر
علی قلیزاده که ۳ سال است پیراهن لخپوزنان لهستان را بر تن دارد، با مصدومیتی دستکم یک ماهه از میادین دور مانده است. با وجود بازی محدود – تنها ۱۴۹ دقیقه از ۹۳۰ دقیقه ممکن – او همچنان به لطف قهرمانی در لیگ لهستان و آمار ۸ گل و ۶ پاس گل در مجموع، یکی از مؤثرترین لژیونرهای ایران در اروپا محسوب میشود. بازگشت به شرایط مسابقه برای او حیاتی است، بویژه در سالی که تیم ملی به تجربه و تکنیکش نیاز مبرم دارد.
* جهانبخش؛ مقصد نامعلوم در روزهای پایانی
پایان همکاری با هیرنفین، یک مصدومیت جدی و آیندهای که هنوز روشن نشده؛ این خلاصه حال و روز کاپیتان تیم ملی است. وینگری که ۹۲ بازی ملی در کارنامه دارد، حالا بین چند پیشنهاد مردد است و آپولون قبرس جدیترین گزینهاش به نظر میرسد. سال گذشته ماندنش در هلند به دلیل مسائل مربوط به دریافت گذرنامه بود اما این بار او به دنبال چالشی تازه و شاید آخرین فرصت برای درخشش در سطح باشگاهی است.
* طارمی؛ میان تجربه و تغییر مسیر
مهدی طارمی فصل قبل تنها ۳ گل زد اما با ۹ پاس گل، نقش یک بازیساز را پررنگتر از همیشه ایفا کرد. او همچنان مشتریانی در لیگهای بزرگ دارد و لیدزیونایتد جدیترین مقصد احتمالیاش عنوان میشود. طارمی تنها لژیونر ایرانی است که با وجود افت نسبی آمار گلزنی، همچنان در بازار نقلوانتقالات اروپا خواهان دارد و این برای تیم ملی یک امتیاز بزرگ محسوب میشود.
* دیگر نامهای امیدوار
چهرههایی مانند محمدمهدی زارع در احمد گروزنی، محمدجواد حسیننژاد در دینامو ماخاچقلعه و سیدمجید حسینی و علی کریمی در کایسریاسپور، شاید در صدر اخبار نباشند اما همه آنها با انگیزه در سال جامجهانی میجنگند تا نگاه کادر فنی را به خود جلب کنند. عملکرد این بازیکنان در ماههای آینده میتواند برگ برنده تکمیل فهرست تیم ملی باشد.
* تصویر نگرانکننده
با کنار هم گذاشتن شرایط فعلی، مشخص است تیم ملی ایران نمیتواند روی فرم ایدهآل اکثر لژیونرهایش حساب ویژهای باز کند. فاصله تا جامجهانی کوتاه است و هر هفته نیمکتنشینی یا مصدومیت، یک گام تیم ملی را از هدف دورتر میکند. چالش واقعی در این مقطع، نهتنها بازگرداندن این بازیکنان به شرایط بدنی و ذهنی مطلوب، بلکه اطمینان از حضورشان در تیمهایی است که فرصت بازی مداوم به آنها میدهند.
چالش بزرگ پیش روی تیم ملی
زنگ خطر لژیونرها
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها