۰۱/تير/۱۴۰۵
|
۱۱:۵۷
سقوط سپاهان به لیگ سطح ۲ آسیا

درس‌هایی که فرا نمی‌گیریم!

عبدالله دارابی: سپاهان که برای حضور قدرتمندانه در فصل جاری فوتبال ایران و آسیا بودجه خود را بالغ بر ۵۰ درصد افزایش داد، محرم نویدکیا را به عنوان سرمربی و گابریل پین را در قامت دستیار او روی نیمکت نشاند و تیم خوبی را بست و از این منظر موفق‌ترین تیم ایرانی در عرصه نقل و انتقالات لقب گرفت، در مرحله پلی‌آف لیگ نخبگان آسیا مغلوب دحیل قطر شد و برای دومین سال پیاپی از صعود به لیگ نخبگان آسیا بازماند تا تراکتور تبریز تنها نماینده ایران در این رقابت‌ها باشد و زردپوشان اصفهانی راهی لیگ سطح دوم نخبگان آسیا (لیگ قهرمانان) شوند.
شاگردان محرم نویدکیا، اگرچه در دقیقه یک بازی با گل مدافع جوان خود (امین حزباوی) از حریف قطری پیش افتادند ولی در عرض ۲۲ دقیقه ۳ بار دروازه خود را برابر حریف قدر و متمول قطری گشوده دیدند؛ ۳ گلی که بر اثر اشتباهات فردی زردپوشان و ضعف در ضربات ایستگاهی، درون دروازه سیدحسین حسینی روئید. گل دقایق پایانی میلاد زکی‌پور هم فقط کاهش اختلاف گل ۲ تیم را به دنبال داشت. در این بازی واکنش‌های حسینی و بی‌دقتی مهاجمان قطری، مانع شکست سنگین نماینده کشورمان شد و هر چند سپاهانی‌ها در دقایقی از نیمه دوم سوار بازی شدند ولی از آن طرفی نبستند تا محرم هم مانند مورایس، بخت خود را در لیگ سطح ۲ آسیا جست‌وجو کند.
دحیل قطر که امسال به لطف دلارهای نفتی تیم قدری را مهیای حضور در لیگ نخبگان کرده است، نشان داد پشت خریدهایش دوراندیشی و برنامه‌ریزی نهفته است تا بتواند خود را در سطح مدعیان این رقابت‌ها نیز مطرح سازد. سپاهان اما به رغم خریدهای خوب و البته در حد رقابت‌های داخلی (مانند سایر تیم‌های ایرانی)، احسان حاج‌صفی پا به سن گذاشته را که دوران پایانی فوتبالش را طی می‌کند هم به خدمت گرفت، انتقالی که شاید دلیل عمده‌اش، سابقه حاج‌صفی در سپاهان باشد اگر نه این بازیکن و نظایر او در این سن و سال به جای قاتق نان، بیشتر بلای جان تیم خود در بازی‌های مهم و بویژه چنین رقابت‌هایی هستند! همانگونه که دیدیم کاپیتان زردپوشان با یک پاس اشتباه و مبتدیانه، زمینه‌ساز یکی از ۳ گل قطری‌ها شد!
در حالی ‌که همواره از سرمربی تیم‌ ملی ایراد می‌گیریم: «چرا تغییر نسل در تیم‌ ملی را کلید نمی‌زنی و میدان را به بازیکنان جوان‌تر نمی‌دهی؟» در تیم‌های باشگاهی به جای میدان دادن به بازیکنان جوان، مسن‌تر‌ها را به واسطه سابقه و فارغ از میزان توانایی ترجیح می‌دهیم و این از سرمربی جوانی چون نویدکیا تعجب‌آورتر است! مربی‌ای که خود مربیگری‌اش را مدیون بها دادن به جوان‌هاست.
وقتی جولان دلال‌ها در فوتبال ما حد و مرزها را در می‌نوردد و کسی نیز توان یا تمایل کشیدن ترمز آنها را ندارد و متاسفانه در سطح مدیران و مربیان نیز انتفاع از پدیده دلالیسم را شاهدیم، باید تیم‌های ما محل حضور بازیکنان بنجل یا درجه چندم خارجی شود و رقبای آسیایی بویژه عرب ما، صیاد بازیکنان خارجی «با کیفیت، سرشناس و کار دربیار»! از سویی هم باید به اوامر دلالان در استخدام بازیکنان پکیجی یا مسن و افت‌کرده داخلی نیز تن دهیم و اینگونه جوانان مستعد فوتبال‌مان را پای خواسته‌های سودجویانه آنان و منفعت‌طلبی برخی مدیران و مربیان همسو، بسوزانیم و حاصلش را در جایگاه و سهمیه باشگاه‌ها‌ی‌مان در فوتبال قاره آسیا با حسرت نظاره‌گر باشیم؛ جایگاهی که مدت‌هاست از دست رفته و بازگشتش نیازمند انقلابی عظیم و همه‌جانبه در فوتبال ماست.
عملکرد سال گذشته ۴ نماینده ما در ۲ سطح باشگاه‌های آسیا و فعلا سپاهان در فصل جدید و در ادامه نمایندگان دیگرمان، آینه تمام‌نمای فوتبال بی‌در و پیکر و لجام‌گسیخته ما است؛ فوتبالی که هر روز بیشتر از دیروز غرق در بی‌تخصصی و بی‌تعهدی مدیران و تصمیم‌گیرانش می‌شود؛ مدیرانی که بدون تعارف «اصل فوتبال» برای‌شان اولویت ثانویه شده است و معلوم نیست موسم درس گرفتن از این سقوط‌ها کی فرا می‌رسد.

ارسال نظر
captcha
پربیننده