سکوها علیه مدیر صهیونیست

طناز مقدم: باشگاه برایتون، یکی از تیم‌های باسابقه لیگ برتر انگلیس، این روزها در کانون توجه رسانه‌ها قرار گرفته است؛ نه به خاطر نتایج ورزشی‌اش، بلکه به دلیل تصمیمی که علیه یکی از تماشاگران قدیمی خود گرفت.  ماجرا از آنجا آغاز شد که «راجر وید»، هواداری که سال‌ها روی سکوهای فالمر حضور داشته، با پوشیدن پیراهنی در حمایت از فلسطین، از ورزشگاه اخراج و سپس از حضور در مسابقات منع شد.  همین اقدام، موجی از واکنش‌های منفی را در بین تماشاگران دیگر باشگاه به همراه داشت و کمپینی در فضای مجازی برای لغو این محرومیت شکل گرفت.
* تصمیم بحث‌برانگیز باشگاه
مدیریت برایتون در حالی چنین برخوردی انجام داد که بسیاری از هواداران آن را اقدامی سیاسی علیه آزادی بیان دانستند. از نگاه تماشاگران، حضور با پیراهنی که نماد همبستگی با مردم فلسطین است، نباید جرم محسوب شود، بویژه آنکه باشگاه‌های مختلف اروپایی در روزهای اخیر اقداماتی در حمایت از مردم غزه انجام داده‌اند. در همین یک هفته، گروه‌هایی از هواداران ۶ باشگاه مطرح اروپا خواستار تعلیق فدراسیون فوتبال رژیم صهیونیستی به دلیل حملات نظامی این رژیم به غیرنظامیان فلسطینی شدند.
* افشاگری درباره مدیریت باشگاه
خبرگزاری «اسکات‌اسپورت» در گزارشی از ارتباط رئیس باشگاه برایتون با نهادهای صهیونیستی پرده برداشت. «تونی بلوم»، مالک و مدیر این باشگاه، همکاری‌هایی با مؤسسات مختلف صهیونی از جمله Kick It Out و Maccabi GB داشته که مستقیماً به شبکه جهانی «مکابی» وابسته‌اند؛ نهادی که بارها به دلیل حمایت از سیاست‌های تبعیض‌آمیز و جنگ‌طلبانه رژیم مورد انتقاد قرار گرفته است. همین ارتباطات سبب شد منتقدان، تصمیم اخیر باشگاه در قبال هوادار معترض را در امتداد سیاست‌های سیاسی خاص مدیریت آن بدانند.
* واکنش هواداران
صفحه‌های فعال هواداری در فضای مجازی، بویژه حساب کاربری Antifa_Ultras، موضع صریحی علیه این تصمیم گرفتند. آنها با انتشار بیانیه‌ای اعلام کردند کنار «راجر وید» می‌ایستند و اخراج او را توهین به همه هواداران آزادی‌خواه دانستند. در این بیانیه آمده است: «کسی که سال‌ها با خرید بلیت فصل در کنار تیم بوده، صرفاً به خاطر پوشیدن پیراهنی با نماد فلسطین مجازات شده است. این اقدام چیزی جز تلاش برای خاموش کردن صدای حامیان عدالت نیست».
* فراخوان به تجمع
هواداران برایتون تنها به فضای مجازی اکتفا نکردند. آنها اعلام کردند امروز یکشنبه، پیش از دیدار حساس مقابل منچسترسیتی، در بیرون ورزشگاه فالمر گرد هم می‌آیند تا حمایت خود را از مردم غزه و اعتراض‌شان را به تصمیم مدیران باشگاه نشان دهند. طبق برنامه، این تجمع ساعت ۱۱ صبح آغاز خواهد شد و انتظار می‌رود شمار زیادی از هواداران محلی و گروه‌های حامی فلسطین در آن شرکت کنند.
* شکاف میان مالک و تماشاگران
این اتفاق بار دیگر نشان داد فاصله‌ای جدی میان نگاه مدیران فوتبال انگلیس و احساسات بسیاری از هواداران وجود دارد. در شرایطی که طرفداران فوتبال بیشتر از هر زمان دیگری از جنایات علیه غیرنظامیان فلسطینی مطلع شده‌اند و صدای اعتراض‌شان بلند است، برخی باشگاه‌ها ترجیح می‌دهند مسیر سکوت یا حتی برخورد قهری را در پیش گیرند. این تضاد، خود به سوختی تازه برای شکل‌گیری جنبش‌های هواداری تبدیل شده است.
* بازتاب رسانه‌ای
رسانه‌های محلی و بین‌المللی این ماجرا را به طور گسترده پوشش دادند. بسیاری از گزارش‌ها با تمرکز بر نقش تونی بلوم و پیوندهایش با نهادهای وابسته به رژیم، تلاش کردند نشان دهند تصمیم باشگاه صرفاً ورزشی یا انضباطی نبوده است. برخی روزنامه‌های انگلیسی نیز هشدار دادند ادامه چنین روندی می‌تواند به اعتبار اجتماعی باشگاه لطمه بزند و آن را در چشم بخشی از هوادارانش به نماد تبعیض بدل کند.
* اهمیت موضوع
فوتبال همواره بستری فراتر از ورزش صرف بوده است؛ جایی که صداهای سیاسی و اجتماعی نیز طنین‌انداز می‌شود. برخورد با یک هوادار به دلیل پیراهنی که حامل پیام حمایت از مردم تحت ستم است، این حقیقت را بار دیگر یادآور شد که فوتبال نمی‌تواند خود را از مسائل انسانی جدا بداند. حالا پرسش اصلی این است: آیا باشگاه برایتون در برابر فشار هواداران کوتاه خواهد آمد یا بر تصمیم خود پافشاری می‌کند. در نهایت، ماجرای راجر وید تنها یک پرونده شخصی نیست، بلکه نمادی از کشاکش گسترده‌تری است که در فوتبال اروپا جریان دارد. از یک سو، هوادارانی که فوتبال را فرصتی برای رساندن پیام عدالت می‌دانند و از سوی دیگر، مدیرانی که با محاسبات سیاسی و اقتصادی، مسیر دیگری را برمی‌گزینند. نتیجه این جدال هر چه باشد، یک نکته روشن است: صدای اعتراض خاموش‌شدنی نیست و فوتبال همچنان صحنه‌ای برای انعکاس آن خواهد بود.