|
ارسال به دوستان
اخبار
حسین خانیبیک درگذشت
حسین خانیبیک، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در 83 سالگی از دنیا رفت. این بازیگر به دلیل بیماری آلزایمر در سالهای اخیر خانهنشین شده بود.
مرحوم خانیبیک متولد ۱۸ مرداد سال ۱۳۲۰ در تهران است. این بازیگر سریالهای «مختارنامه»، «شب دهم » و «روزگار جوانی» چند سالی بود که پس از ابتلا به کرونا مبتلا به بیماری آلزایمر شده بود و بتدریج قدرت تکلم و شناخت دیگران را از دست داده بود.
این هنرمند به دلیل علاقه شدیدی که به تئاتر داشت، او را آچار فرانسه اداره تئاتر هم میدانستند. در میان آثار او فیلمهای سینمایی «غریبانه»، «دیپلمات»، سریالهای تلویزیونی همچون «پلیس جوان»، «همه فرزندان من»، «روشنتر از خاموشی» و چند مجموعه دیگر نیز به چشم میخورد.
چندی قبل کورش سلیمانی به نمایندگی از انجمن بازیگران خانه سینما پس از ملاقات با حسین خانیبیک ضمن اعلام ابتلای این بازیگر پیشکسوت به بیماری آلزایمر، نوشته بود: «امروز افتخار یافتیم که مهمان منزل پرمهرِ استاد حسین خانیبیک باشیم و به نمایندگی از انجمن صنفی بازیگران سینما، بنده همراه با عزیزان خانم فریبا کوثری، پژمان بازغی و کامبیز دیرباز به عیادت ایشان برویم. سودابه خانم، همسر بزرگوار و دختران بامحبت ایشان با مهربانی بسیار پذیرای ما شدند و بعد از اینکه جویای احوال شدیم، از روند شکلگیری بیماری ایشان گفتند که بعد از سریال «مختارنامه» و از سال ۹۲ آغاز شد.
***
راهیابی «در آغوش درخت» به جشنواره زوریخ
فیلم سینمایی «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک خواجهپاشا و تهیهکنندگی محمدرضا مصباح و سجاد نصرالهینسب، محصول سازمان سینمایی سوره و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است که در بخش رقابتی دهمین دوره جشنواره فیلم ایرانیان زوریخ به نمایش درمیآید.
هدف این جشنواره پر کردن شکاف فرهنگی بین ایرانیان و مردم کشور سوییس و افراد خارجی مقیم این کشور است و به این منظور هر سال مجموعهای از بهترین فیلمهای داستانی و مستند معاصر را از فیلمسازان ایرانی به مخاطبان جشنواره ارائه میکند.
این جشنواره در نظر دارد پلتفرمی برای ارائه فرهنگ و سنت ایران و ایجادکننده پل ارتباطی بین فرهنگهای مختلف در جهان با زبان مشترک «هنر» و بویژه هنر هفتم؛ سینما باشد.
دهمین دوره این رویداد امسال از ١٢ تا ١٩ سپتامبر، برابر با ٢٢ تا ٢٩ شهریورماه سال جاری در شهر زوریخ سوییس برگزار میشود.
«در آغوش درخت» پیش از این نیز در جشنواره شانگهای کشور چین و جشنواره کازان روسیه حضور داشته است.
***
بهرام سرورینژاد ۳ داستان کوتاه برای سوینا خواند
پنجمین قسمت از «صد داستان» به روایت داستانهای «بچهها و بزرگها» نوشته ایوان کانکار، «کره اسب» اثر میخاییل شولوخوف و «نقشبندان» نوشته هوشنگ گلشیری اختصاص دارد.
این برنامه زیر نظر گلاره عباسی به سردبیری کیوان کثیریان، در استودیو شهر صدای پارسیان با صدابرداری عامر محمدی ضبط شده و امیر تقوی تدوین آن را بر عهده داشته است.
این قسمت از «صد داستان» پنجشنبه اول شهریور ۱۴۰۳ ساعت ۱۹ در سایت سوینا منتشر میشود.
سوینا (سینمای ویژه نابینایان)، هر ماه یک قسمت از «صد داستان» را با حمایت رضا کوچکی تهیه و منتشر میکند که به نسخه صوتی بهترین داستانهای کوتاه ایران و جهان با صدای گویندگان و هنرمندان اختصاص دارد.
***
سیامک انصاری مجری «بازمانده» شد
مسابقه بزرگ «بازمانده» کاری از سعید طالبی اواسط مهرماه مقابل دوربین خواهد رفت. اجرای این مسابقه بر عهده سیامک انصاری، بازیگر شناختهشده سینما و تلویزیون قرار دارد. انصاری پس از تجربه «جوکر» حالا با اجرای مسابقهای کاملا ورزشی و هیجانانگیز، چالشی بهمراتب متفاوتتر را تجربه خواهد کرد.
جواد نوروزبیگی، تهیهکننده مطرح سینما به عنوان مشاور و مدیر پروژه، هدایت اجرایی این مسابقه را بر عهده دارد.
«بازمانده» با نام انگلیسی «survivor» همه ساله در بسیاری از کشورها اعم از آمریکا، ایتالیا، فرانسه، سوئد، یونان و ترکیه بین ۲ تیم سلبریتیها و داوطلبان برگزار میشود و به عنوان «بزرگترین و پرطرفدارترین مسابقه تلویزیونی در جهان» لقب گرفته است.
این مسابقه از طریق یکی از پلتفرمهای نمایش خانگی عرضه خواهد شد.
***
«سرآغاز» در سینماها اکران میشود
فیلم سینمایی «سرآغاز» به کارگردانی سعید حسینی و تهیهکنندگی شهاب کاظمی بزودی در سینماهای ایران اکران میشود.
به گفته شهاب کاظمی تهیهکننده، جنس فیلم «سرآغاز» جنس کارهای ماندگاری مثل «غریبه و مه»، «گزارش»، «شطرنج باد» و «ساکن طبقه وسط» است؛ جنسی دیریاب که فرصتی برای کشف و شهود در هر بار تماشا برای مخاطب فراهم میکند.
در خلاصه داستان فیلم «سرآغاز» چنین آمده: در بحبوحه لحظاتی که همه چیز را آرمانی و رویایی میبینیم به ناگاه اتفاقاتی میافتد که انگار ما را به گذشته یا آینده یا شاید هم دنیایی موازی پرت میکند که باز باید از نو آغاز کنیم.
ارسال به دوستان
همه چیز درباره «یادگار جنوب»؛ فیلم پرفروش غیرکمدی سال
تریلر اجتماعی یا ملودرام نامتعارف!
گروه فرهنگ و هنر: اکران فیلم «یادگار جنوب» در شبکه نمایش خانگی فرصت مناسبی است تا زوایای متفاوت این فیلم اجتماعی و درام عاشقانه را از میزان فروش تا محتوا و حواشی مورد بررسی قرار داد. در این گزارش نکات مهم و برجسته پیرامون این فیلم مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. فیلم «یادگار جنوب» در جشنواره چهلویکم فیلم فجر، در 10 رشته نامزد سیمرغ شد. در نهایت سیمرغ بهترین طراحی لباس، بهترین صدابرداری و بهترین صداگذاری به این فیلم رسید. همچنین پژمان جمشیدی هم برای بازی در «یادگار جنوب» برنده دیپلم افتخار شد که البته به دلیل شرایط موجود جامعه، آن سال در اختتامیه شرکت نکرد و جایزهاش را نگرفت. فیلم «یادگار جنوب» از چهارشنبه 22 تیرماه اکران خود را در سینماهای سراسر کشور آغاز کرد و توانست در همان روزهای ابتدایی نمایش خود با جذب بیش از 28 هزار مخاطب به فروش 2 میلیارد و 100 میلیون تومان دست یابد. یکی از نقدهایی که به فیلم وارد است به تنوع مضامین فیلم و چرخش مدام میان یک فیلم عاشقانه نامتعارف و یک تریلر اجتماعی مربوط میشود که نوعی سردرگمی به ساختار روایی فیلم داده است.
«یادگار جنوب» با 10 میلیارد تومان فروش در مدت 40 روز نمایش (از 22 تیرماه)، در رتبه نهمین فیلم پرفروش سال و چهارمین فیلم غیرکمدی 1403 بعد از «مست عشق»، «بیبدن» و «آسمان غرب» قرار میگیرد. حضور بازیگران متنوع و محبوب از جمله مهمترین دلایل این میزان فروش است به نحوی که حتی برای نقشهای فرعی نیز بازیگران مهم و ستارهای انتخاب شده است به گونهای که یکی از مهمترین ویژگیهای «یادگار جنوب» انتخاب درست بازیگران و موفقیت آنها در باورپذیر کردن نقش است. الناز شاکردوست، سحر دولتشاهی، پژمان جمشیدی و صابر ابر سعی کردهاند با پذیرش چالشی جدید، بازی متفاوتی به نمایش بگذارند و وحید رهبانی هم با این فیلم اتفاق مهمی را در کارنامهاش رقم زده است. سحر دولتشاهی در این فیلم نقش زنی جنوبی به نام حرا را بازی کرده و برای رسیدن به این نقش ظاهرش را تغییر داده است، وی با وجود حضور کوتاه اما نقش موثری در جذابیت فیلم داشته است.
* ژانر پرطرفدار ملودرام و فیلمهای اجتماعی
با وجود اینکه در حال حاضر گونه تضمین شده گیشه، ژانر کمدی است اما همچنان ملودرامهای عاشقانه از انتخابهای ازلی و ابدی مخاطبان سینما بوده و هست و مختص ایران و سینمای ایران هم نیست و در همه جای جهان، ملودرامهای عاشقانه پرطرفدار و پرفروش میشوند. داستان فیلم درباره عشق یک دختر و پسر است و ازدواج آنها، در حالی که دختر در کماست و ازدواج آنها باعث میشود شرایط پیچیدهای رخ دهد. سوژه ازدواج با فردی که در کماست علاوه بر جدید بودن، حاشیههایی نیز برای فیلم به وجود آورده بود به نحوی که حسین دوماری، کارگردان فیلم در این باره میگوید: «در مورد ازدواج با کسی که در کماست، وقتی از مراجع تقلید سوال شده یعنی به هر حال دغدغه یک نفر بوده است اما اینکه از واقعیت محض بوده باشد، خیر». پدرام پورامیری دیگر کارگردان فیلم درباره تم داستان گفته است: «عشق و انتقام و نفرت همیشه در کنار هم بوده و جدا از هم نبودهاند. ما فقط شکل وقایع را عوض کردیم و در آن دست بردیم».
* گروه بازیگران محبوب و مشهور
ترکیب جدید زوج وحید رهبانی و الناز شاکردوست و استفاده از نقشهای مکمل و حضور چهرههایی چون پژمان جمشیدی و سحر دولتشاهی، باعث شده وزن بازیگری این فیلم از اهمیت زیادی برخوردار و برای تماشای مخاطب کنجکاوبرانگیز باشد اما این تمام ماجرا نیست و قدرت و کیفیت بازیگری فیلم نیز از امتیازات آن محسوب میشود. بخش مهمی از پیچیدگی فیلم به واسطه جنس بازی رهبانی رقم میخورد. پژمان جمشیدی، در جشنواره چهلویکم فیلم فجر برای بازی در این فیلم دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از آن خود کرد. الناز شاکردوست در این فیلم توانسته است مدام اعتماد مخاطب را برانگیزد و سپس او را نسبت به خودش بیاعتماد کند و از این جهت یکی از مهمترین نکات فیلم را رقم زده است. دولتشاهی بارها در موقعیتهای مختلف ظاهر شده اما در این فیلم چالش مهمی با نقش داشته است و میتوان آن را متفاوتترین نقش او به حساب آورد.
* گریم و چهرهپردازی متفاوت
نکته جالبی که کمتر در نقدها و نوشتههای سینمایی مورد توجه قرار گرفته، شاید همین گریم و چهرهپردازی فیلم است که علاوه بر تغییر در چهره بازیگران، کمک زیادی به شخصیتپردازی فیلم کرده است. مصداق بارز این عملکرد در چهرهپردازی صابر ابر مشخص میشود به گونهای که کسانی که نام او را در تیتراژ ابتدایی ندیده باشند، بعید است بتوانند حضور او را تشخیص دهند. گریم او آنقدر سنگین بود که گاهی هنگام اجرای گریم بیهوش میشد. پدرام پورامیری درباره انتخاب و حضور صابر ابر میگوید: «مطمئن بودیم تنها کسی که میتواند این نقش را بازی کند صابر ابر است و به این فکر میکردیم که باید نقش او را در ذهن مخاطب برای همیشه ماندگار کنیم. بر همین اساس نمیخواستم شبیه هیچ کس دیگری باشد. بنابراین از گریمور خواستیم صابر را گریم متفاوتی کند. تاکید میکنم هیچ کس به جز صابر نمیتوانست این بازی را بکند و تغییر گریم دادیم تا ظاهرش به آن نقش شباهت نداشته باشد و مخاطبان نیز آشنایی قبلی نسبت به او نداشته باشند». صابر ابر در فیلم با گریمی بسیار متفاوت در نقش یک دلال جنسی نقش کوتاهی ایفا کرده است.
* زوج نویسنده کارگردان
نویسندگی و کارگردانی فیلم «یادگار جنوب» بر عهده حسین دوماری و پدرام پورامیری بوده است؛ زوجی که خیلی زود خودشان را به عنوان استعدادهای جوان و نوظهور سینمای ایران مطرح کردند. ساخت فیلم سینمایی «جاندار» و نویسندگی ۲ اثر سینمایی و نمایش خانگی محمد کارت یعنی «شنای پروانه» و «یاغی» نام دوماری و پورامیری را به عنوان استعدادهای جوان تریلرهای اجتماعی مطرح و بعدتر تثیبت کرد. «جاندار» که در سال ۹۷ ساخته شد، در سیوهفتمین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم بخش نگاه نو شد و از سوی مخاطبان و منتقدان مورد تحسین قرار گرفت. درست است تفاوت بسیار زیادی میان «یادگار جنوب» و «جاندار» وجود دارد اما در هر ۲ فیلم روی این مساله تمرکز میشود که آدمها در هر رابطهای هم که باشند، سود و منفعت خودشان را بر هر چیزی ترجیح میدهند. این ۲ کارگردان برای «یادگار جنوب» دست به تجربه جدیدی زده و تلاش کردهاند به لحاظ ساختاری هم نسبت به اثر اولشان متفاوت عمل کنند.
* سبک روایی غیرخطی
«یادگار جنوب» اثر پیچیدهای نیست اما فرم جدیدی در روایت دارد که مخاطبانش را تا حدودی به چالش میکشد، این نوع روایتگری غیرخطی، یکی دیگر از تازگیهای فیلم محسوب میشود که در سینمای ایران بهندرت این نوع پردازش داستانی به چشم میخورد و به نوعی ریسک بزرگی برای سازندگان آن به حساب میآید. دوماری در ارتباط با این استراتژی در نویسندگی فیلم میگوید: «در فیلمنامه روایت غیرخطی داشتیم و میخواستیم از مضمون به ساختار برسیم. وقتی مضمون این است که در گذشته ماندن باعث بازماندن از آینده میشود، نباید در یک ساختار خطی روایت شود و به همین دلیل سراغ ساختار غیرخطی رفتیم. دقت داشته باشید ساختار غیرخطی هیچ مدل و الگویی ندارد و وابسته به خلاقیت فیلمساز است، چرا که به آن انگ کپی میخورد. هر قصهای میتواند ریشه واقعیت داشته باشد و مهمتر از آن عام بودن آن است».
* نقد فیلم
با وجود تاکیدات سازندگان بر لزوم غیرخطی بودن داستان، این سبک روایی به کلیت اثر ضربه زده و سردرگمی را برای تماشاگر و پیچیدگی و ابهام را برای فیلم به ارمغان آورده است، ضمن اینکه پرداختن به سبکهای پستمدرن در دنیای سینما، اصولی دارد که نمیتوان هر ساختار غیرکلاسیکی که جنبه ذهنی و انتزاعی دارد را به آن نسبت داد.
تلاش نویسندگان برای آفرینش شخصیتها و سوژه جذاب و بدیع تا حدی فیلمهای پدرو آلمادوار بویژه فیلم «با او حرف بزن» را تداعی میکند که آن هم در فضای وجودی زن به اغما رفته روایت شده بود اما به صرف تازگی و نو بودن ایده نمیتوان به آن امتیاز و اولویت داد و نحوه پرداخت و پختگی آن نیز به نوبه خود میتواند بسیار پراهمیت و در باورپذیری فیلم موثر باشد.
موضوع دیگر مورد انتقاد فیلم، اختلاط و درهمآمیختگی گونه ملودرام نامتعارف و فیلم اجتماعی پیامدار است که به ساختار فیلم و دریافت تماشاگر ضربه زده است. این معضل این روزهای سینمای ایران است که به حق خود قانع نیستند و قصد دارند آنقدر پر و پیمان و در عین حال آموزنده و بامفهوم باشند که اصل قصهگویی و سرگرمکنندگی تماشاگر از میان میرود و نه تماشاگر شیرفهم و راضی میشود و نه فیلم میتواند ساختار و فرم روایی متناسب و جذابی پیدا کند.
ارسال به دوستان
تشریح طرح حفظ و نگهداری آثار موسیقایی در نشستی با حضور شاهین فرهت و مجید انتظامی در فرهنگستان هنر
گنجینهای برای آیندگان
گروه فرهنگ و هنر: حفظ و نگهداری آثار هنرمندان برجسته و تاثیرگذار موسیقی ایران از گذشته تاکنون به صورت نوشتاری و شنیداری به عنوان گنجینه و میراث معنوی و برای دسترسی آیندگان به این آثار، دغدغه برخی هنرمندان، مسؤولان، سازمانها و نهادها در سالهای اخیر بوده است. متاسفانه آرشیوی مناسب، مورد اعتماد، منسجم و رسمی که دربرگیرنده تمام آثار آهنگسازان و هنرمندان برجسته در گونههای مختلف موسیقی باشد، موجود نیست و آثار بسیاری از این هنرمندان به دلیل شرایط نامناسب نگهداری از بین رفته است.
اکنون گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفته است در قالب فراخوانی آثار شنیداری و نوشتاری، دستنوشتهها، نتها و پارتیتورهای آهنگسازان و هنرمندان برجسته و پیشکسوت گونههای مختلف موسیقی را بر اساس تمایل و علاقهمندی آنان یا بازماندگان این هنرمندان، حفظ و نگهداری کند و در مراحل بعدی این طرح، حمایت از حقوق مادی و معنوی انتشار آثار هنرمندان موسیقی مدنظر قرار خواهد گرفت.
در نشستی با حضور شاهین فرهت آهنگساز پیشکسوت، پدر سمفونی ایران و رئیس گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، مجید انتظامی آهنگساز و رهبر ارکستر پیشکسوت و رضا مهدوی آهنگساز، مدرس، کارشناس و پژوهشگر موسیقی از اعضای گروه، این طرح تشریح شد.
شاهین فرهت، عضو پیوسته و رئیس گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران درباره شکلگیری ایده حفظ و نگهداری آثار هنرمندان موسیقی اظهار داشت: این موضوع از سالهای گذشته، دغدغهخاطر بوده است؛ آثار آهنگسازان ایرانی بعد از مرگشان، اکثرا از دست میرود، در خارج از ایران و کشورهایی همچون فرانسه، انگلیس و آمریکا، هر آهنگسازی، یک ناشر دارد که ناشر آثار آهنگسازان را در دست دارد و از حق و حقوق آنان دفاع میکند و با حفظ و نگهداری آثار، اجازه نمیدهد آثار هنرمندان از بین برود.
وی گفت: این طرح طی جلساتی با اعضای گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر مطرح شد و مورد بررسی قرار گرفت؛ ابتدا باید با حفظ و نگهداری آثار آهنگسازانی که در قید حیات هستند، اجرایی شود و اگر آنان تمایل دارند، کپی و نمونهای از آثارشان را در اختیار فرهنگستان هنر قرار دهند، البته چنین طرحی پیش از این در موزه موسیقی اجرا شده بود و برخی هنرمندان آثارشان را به این موزه ارائه کردند اما تنها ۱۰ درصد آن انجام شد.
رئیس گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر اظهار داشت: ایده حفظ و نگهداری آثار هنرمندان موسیقی در این نهاد از برنامه رادیویی «گلهای رنگارنگ» در حوزه موسیقی ایرانی شکل گرفت؛ این برنامه پارتیتور دارد و از کودکی به یاد دارم که در خانه ما ضبط میشد. مرحوم داوود پیرنیا دوست، همکار و همشاگردی پدرم در مدرسه آلیانس فرانسه بود؛ سال ۱۳۳۴ زمانی که دبستان میرفتم، برنامه «گلها» در خانه ما ضبط میشد.
وی افزود: در آن زمان کلنل وزیری، روحالله خالقی و جواد معروفی پارتیتورهای این برنامه را میساختند. سال ۱۳۸۴ به خانه جواد معروفی رفتم، در سالهای پایانی عمرش بود، از آرشیو آثار او سوال کردم که یکسری از آثار استاد معروفی در اختیار وی، بعضی در آرشیو رادیو و تلویزیون و بعضی در اختیار دوستانش بود. خودش هم دیگر علاقهای به نگهداری این آثار نداشت. خانه خودم کلکسیون موسیقی است اما بعضی از آثار از بین رفته و انسان دلش میسوزد.
مجید انتظامی، آهنگساز پیشکسوت و عضو گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر نیز در ادامه این نشست اظهار داشت: در ایران چند نهاد همچون سازمان اسناد و کتابخانه ملی، نتهای موسیقی، آثار صوتی و پارتیتورهای آهنگسازان را دریافت، مرمت و در فضای مناسبی نگهداری میکنند. کتابخانه ملی پیشنهاد نگهداری آثارم را به من داده است اما متاسفانه آثارم متعلق به ۴۰ سال پیش است؛ بیشتر این آثار را با مداد نوشتم. فضای مناسبی برای نگهداری آنها نبوده و به مرور زمان از بین رفتند و اگر بخواهم درستشان کنم باید از اول بنویسم اما یک تعدادی از آنها قابل نجات است.
وی گفت: ۷۷ سال دارم، از 7-6 سالگی موسیقی را شروع کردم، تاکنون شناختی از فرهنگستان نداشتم، اگر هم داشتم خیلی کمرنگ بود. میتوان این نهاد را به هنرمندان موسیقی و دستاندرکاران این حوزه معرفی و امکاناتی فراهم کرد تا فارغالتحصیلان موسیقی و آهنگسازان جوان، قطعات خود را در استودیوی فرهنگستان هنر ضبط کنند و نتهای آنان در اینجا ثبت و نگهداری شود.
انتظامی افزود: در شرایط فعلی آهنگسازان جوان نمیتوانند به دنبال سرمایهگذار باشند، چون سرمایهگذار روی آثاری سرمایهگذاری میکند که بازگشت مالی برای او داشته باشد؛ جوانی که تازه فارغالتحصیل شده است، کمتر به او بها میدهند. ما باید به گونهای عمل کنیم که دانشجویان موسیقی را جذب خودمان کنیم و به او امکانات بدهیم تا به مرور جذب این نهاد شود یا در بخشها و نهادهای مختلف شغل پیدا کند.
عضو گروه تخصصی موسیقی فرهنگستان هنر بیان کرد: با طرحی که در فرهنگستان هنر اجرایی خواهد شد، میخواهیم آثار هنرمندان موسیقی را حفظ کنیم تا مکانی باشد که جوانان از این آثار بهرهمند شوند یا پارتیتورهای خودشان را ارائه کنند. آثار بسیاری از بزرگان موسیقی از بین رفته است و ما افسوس میخوریم؛ اکنون دلمان میخواهد این نسل را حفظ کنیم.
انتظامی گفت: در دوران 8 سال دفاعمقدس هنرمندان موسیقی از جمله بنده برای اجرای برنامههای موسیقی در شرایط سخت در خط مقدم بودیم اما هیچ آثار موسیقایی جز چند عکس از آن دوران باقی نمانده است؛ در آن زمان هنرمندان موسیقی خیلی از خودگذشتی کردند. پدرم (مرحوم عزتالله انتظامی) در یک دیالوگی میگفت هنرمندان با عشق کار کردند، محبت دادند، خوب نوشتند، خوب اجرا کردند اما متاسفانه بد با آنها رفتار شد، چیزی که لیاقتشان بود، توجه نشد و خیلی از آنها از بین رفت. هنرمند تا عاشقانه کار نکند، هیچ وقت هنرش ماندگار نمیماند اما اکنون شرایط اینگونه نیست.
ارسال به دوستان
در قالب اطلاعیه پیرامون برخی سودجویان مطرح شد
اعتراض یک انتشارات
گروه فرهنگ وهنر: انتشارات خوارزمی درباره چاپ و نشر برخی آثار این انتشارات توسط افراد و نهادهای خارج از سازمان این انتشارات اطلاعیهای منتشر کرد.
در این اطلاعیه آمده است: انتشارات خوارزمی از نخستین ناشران پیشرو ایرانی است که از سال ۱۳۴۸ تاکنون با انتشار بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب از برترین آثار مفاخر ادبی و فکری دنیا و ایران فعالیت داشته است. ترجمه آثار افلاطون، مجموعه آثار سیمین دانشور و جلال آلاحمد، آثار مرحوم نجف دریابندری، غلامحسین یوسفی، محمد قاضی، سروش حبیبی و همچنین آثار گرانسنگ استاد محمدعلی موحد، عزتالله فولادوند و... فقط بخشی از کتابهای بهیادماندنی انتشارات خوارزمی است که با طراحی متمایز، رنگ آشنای کتابخانه اغلب ایرانیانِ اهل مطالعه است. پس از درگذشت آقای علیرضا حیدری، مدیرعامل و موسس انتشارات خوارزمی در سال ۱۳۸۶، زمام انتشارات، جز در سالهای معدودی، در اختیار افرادی قرار گرفت که نخست، فاقد جایگاه قانونی لازم برای دخل و تصرف در نشر خوارزمی بودند و دوم، دقت و دلسوزی لازم برای اداره این میراث مهم فرهنگی را به شهادت عملکردشان نداشتند. دست بردن مکرر در قیمت کتابها برخلاف رویه آن سالهای نشر، انتشار کتاب بدون درج شمارگان برای فرار از پرداخت حقوق مؤلفان، چاپ بیکیفیت کتابها و جا ماندن از فناوریهای نوین، بخشی از کارنامه خوارزمی در این بازه زمانی است که درباره هر کدام از آنها میتوان فصل مشبعی سخن گفت.
بهطور مشخص، طی این دوره میراث گرانبهای خوارزمی در اختیار آقای «مجید طالقانی» صاحب نشر گستره و متصدی کتابفروشی خوارزمی و خانم «فاطمه کهوند» حروفچین سابق انتشارات خوارزمی و صاحب انتشارات یک فکر بوده است. بدهبستانهای خوارزمی با این دو نشر و واگذاری برخی امتیازات فروش و توزیع و استفاده از متون و محتوای موجود در خوارزمی بدون رضایت سهامداران از اتهامات متوجه ایشان است که رسیدگی کیفری به آن در کنار سایر اتهامات افراد نامبرده در مجامع قضایی در حال پیگیری است. گفتنی است در بین سهامداران انتشارات خوارزمی چهرههایی مانند: نجف دریابندری، سیمین دانشور، علیرضا حیدری و... وجود دارند و این انتشارات بهنوعی پاره تن این مفاخر فرهنگی و میراث ملی چهرههای نامدار فرهنگ و ادبیات کشور است.
سرانجام در سال ۱۴۰۱ با مشخص شدن دخل و تصرف غیرقانونی سالهای گذشته در این انتشارات، بر اساس حکم قطعی دادگاه، هیاتمدیره جدید انتشارات خوارزمی آغاز به کار کرد. اولویت هیاتمدیره جدید حفظ و حراست از نشر خوارزمی به عنوان یک میراث و افتخار ملی فرهنگی است که با جدیت آن را دنبال میکند. ارتباط با پدیدآورندگان در قید حیات انتشارات و اعطای حقوق مادی و معنوی آنها، بازتولید همه کتابهای انتشارات با دقت و وسواس از حروفچینی تا صفحهبندی، حضور در عرصههای نوین نشر و عرضه بیش از ۷۰ عنوان کتاب بهصورت متنی و صوتی در سال جاری در پلتفرمهای کتابخوانی برای جبران عقبماندگی نشر از فناوریهای نوین و احیای بیش از 200 کتاب این انتشارات که از سالها پیش در آرشیو انتشارات راکد مانده بودند و تلاش برای آمادهسازی و چاپ کتابهای منتشر نشده طی این سالها در این انتشارات، اهم اقداماتی است که با احتیاط و دقتهای متناسب با برند خوارزمی (که تقریبا سالی کمتر از انگشتان یک دست کتاب چاپ اول منتشر میکرده است) در دست اقدام است. در این مدت کوتاه، نشر خوارزمی با سرلوحه قرار دادن هدف حفظ این انتشارات به عنوان یک سرمایه ملی، بازتولید با دقت و اساسی همه کتب این انتشارات را بدون هیاهو دنبال کرده است.
ارسال به دوستان
|
|
آدرس مطلب:
آدرس مطلب:
آدرس مطلب:
آدرس مطلب:
آدرس مطلب:
|