ثانیه‌ای برای نجات

رضا نصیری: فوتبال گاهی همه روایتش را در یک لحظه خلاصه می‌کند؛ لحظه‌ای که زمان می‌ایستد، سکوها نفس را حبس می‌کنند و توپ، مسیر خودش را پیدا می‌کند. سپاهان مقابل چادرملو دقیقاً در چنین لحظه‌ای نجات یافت. مسابقه‌ای که داشت به ایستگاهی خنثی می‌رسید، ناگهان در چند ثانیه پایانی تغییر چهره داد. ضربه‌ای ساده و بدون اغراق اما کافی بود تا مسیر جدول عوض شود. همان‌ جا بود که سپاهان، صدر را در آغوش گرفت؛ نه با نمایش خیره‌کننده، بلکه با ایمان به اینکه بازی تا سوت پایان تمام نمی‌شود.
این برد، فقط ۳ امتیاز نداشت؛ نوعی اعلام حضور بود. پیامی آرام اما قاطع به رقبا که سپاهان بلد است در گره‌خورده‌ترین بازی‌ها هم راه نجات را پیدا کند. زردپوشان نشان دادند اگر قرار است چیزی آنها را متوقف کند، باید بیشتر از اینها باشد.
* ذهنیتِ برد
آنچه این روزها سپاهان را از بسیاری از رقبا جدا می‌کند، نه آمار گل‌هاست و نه مالکیت توپ، بلکه ذهنیتی است که در تیم نهادینه شده. بردن، برای این تیم تبدیل به عادت شده؛ عادت خطرناکی برای رقبا. زنجیره پیروزی‌ها، اتفاقی نیست؛ محصول تیمی است که یاد گرفته چگونه حتی در روزهای سخت هم نتیجه را از آنِ خود کند.
سپاهان شاید بهترین خط حمله لیگ را نداشته باشد، شاید حتی در برخی مسابقات، فوتبال چشم‌نوازی ارائه ندهد اما یک ویژگی مهم دارد: بلد است بازی را ببرد. همین کافی است. همین خصوصیت است که آنها را بالاتر از بقیه نگه داشته. در لیگی که لغزش، کوچک‌ترین فاصله با سقوط از صدر را می‌سازد، این ثبات ارزشی طلاگونه دارد.
محرم این فصل، کمتر به دنبال زرق ‌و برق بوده و بیشتر به دنبال نتیجه است. انتخابی آگاهانه که حالا ثمر داده است.
* فرمول کم‌حرف
چند برد با نتیجه حداقلی، شاید در ظاهر ساده به ‌نظر برسد اما در عمل، نشانه بلوغ یک تیم است. سپاهان فهمیده برای صدرنشینی، لازم نیست همیشه توفان به پا کند. گاهی کافی است گل بزنی و در را ببندی. همین فرمول ساده، آنها را به بالاترین پله جدول رسانده.
اکنون یک بازی معوقه پیش‌ رو است؛ مسابقه‌ای که می‌تواند قهرمانی نیم‌فصل را به جشن کامل‌تری تبدیل کند.
سپاهان تا اینجا نشان داده راه رستگاری را بلد است؛ حتی اگر فقط چند ثانیه مانده باشد.