سعید غلامحسینی: سرانجام آنچه ماهها زیر پوست باشگاه استقلال جریان داشت، خود را نشان داد. نیمفصل اول که به پایان رسید، دیگر تردیدی باقی نماند؛ استقلال نه فقط در زمین، بلکه بیرون از آن هم میبازد. اختلافات عمیق میان علی تاجرنیا، سرپرست مدیرعاملی باشگاه و ریکاردو ساپینتو، سرمربی پرتغالی، حالا به مرحلهای رسیده که دیگر با سکوت و لبخندهای مصنوعی قابل پنهان کردن نیست. تیم میسوزد و آتش، از دل همین شکافها زبانه میکشد. سکوت تاجرنیا قابل پیشبینی است. برای کسی که اهرم قدرت را در دست دارد و عجلهای برای حرف زدن ندارد؛ اخراج سرمربی، همیشه سادهترین گزینه است؛ آن هم مدیری که پاسخگو نیست اما ماجرا برای ساپینتو فرق میکند. او حالا در نقطهای ایستاده که ادامه سکوت، شاید بیش از هر فریادی به ضررش تمام شود. فشار نتایج، تساویهای پرشمار، باختهای غیرمنتظره و هجمه سنگین فضای مجازی - فضایی که جهتدهیشده یا حتی خریداریشده به نظر میرسد - حلقه را تنگتر کرده است. بازی پنجشنبه در اصفهان میتواند آخرین ایستگاه آرامش باشد؛ قبل از توفان. واقعیت این است که از همان روزی که ماجرای توافق عجیب هیات مدیره استقلال با فابیو کاریله لو رفت، میشد پایان این داستان را حدس زد. وقتی گزینهای بدون پشتوانه فکری مدیران انتخاب میشود، سرنوشتش از قبل نوشته شده است. ساپینتو هم در شرایطی دوباره به استقلال برگشت که بیشتر محبوب سکوها بود تا انتخاب واقعی اتاق مدیریت. سفر زمینیاش، توئیتهای احساسی و اعلام زودهنگام نامش، بیشتر یک نمایش بود تا نشانه حمایت. در این مدت، اختلافها کم نبود؛ فقط گفته نشد. رابطهای که اگر سالم بود، چرا مدیران استقلال بعد از بازی با چادرملو، در دوبی با یک مربی درجه ۲ ایتالیایی مذاکره کردند؟ چرا پیام بازگشت برای سرمربی اسبق فرستاده شد؟ چرا تاجرنیا ماهها از رختکن دور ماند و فقط در برد مقابل المحرق، با ژست پیروزی وارد شد و یادگاری نوشت؛ انگار فتح بزرگی رقم خورده است!! فهرست دلایل این شکاف، طولانیتر از آن است که نادیده گرفته شود: جذب بازیکنانی مثل موسی جنپو و داکنز نازون بدون نظر ساپینتو، وضعیت اسفناک زمین تمرین کمپ مرحوم حجازی، جدایی چهرههایی مثل آرش رضاوند و سیدحسین حسینی، اختلاف بر سر ماندن یا رفتن عارف آقاسی و رامین رضاییان، تحمیل افراد غیرتخصصی به تیم، تبدیل درمان منیر حدادی به شوی رسانهای، گسترش بیحساب تیمها در رشتههای مختلف و در نهایت بسته ماندن پنجره نقلوانتقالات. اینها تصادفی نیست؛ زنجیرهای از تصمیمهای غلط تاجرنیاست. در این میان، جریانات نزدیک به برخی مدیران با بلاگرها و ادمینها تلاش کردند فضا را مدیریت کنند؛ همان جریاناتی که حالا برای اخراج ساپینتو صف کشیدهاند. نتیجه؟ استقلال عقب افتاده، سپاهان صدرنشین است و خطر پایان نیمفصل در رتبه ششم - هفتم کاملاً واقعی است. با این شرایط، شاید وقتش رسیده ساپینتو حرف بزند. سکوت طولانی، فقط به نفع مدیرانی است که میخواهند اشتباهاتشان را پشت نام استقلال پنهان کنند اما استقلال، دیگر جایی برای پنهان شدن ندارد.
پربیننده