لیلا مختاری: هنوز یک هفته از تجاوز آمریکاییها به ونزوئلا نگذشته که این بار دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا تهدیدات خود را متوجه دانمارک کرده اما نه همه دانمارک، بلکه گرینلند دانمارک.
گرینلند به عنوان استان قطبی دانمارک طی یک سال گذشته همواره در کانون توجه رئیسجمهور جنجالی آمریکا بوده است و روز گذشته نیز دونالد ترامپ در اظهاراتی با بیان این ادعا که به دست آوردن گرینلند برای حفظ و دفاع از امنیت ملی آمریکا ضروری است، گفت: تصاحب گرینلند ممکن است از طریق مسالمتآمیز یا زور انجام شود.
ترامپ در یک نشست در واشنگتن با تاکید بر اینکه باید گرینلند را به دست آوریم، مدعی شد: اگر این کار را نکنیم چین و روسیه آن را تصاحب خواهند کرد و ما چنین اجازهای نخواهیم داد. او افزود: ما تلاش میکنیم گرینلند را به دست آوریم، چرا که نمیخواهیم چین و روسیه همسایه ما شوند.
ترامپ در جمع خبرنگاران گفت: قرار است درباره گرینلند کاری انجام دهیم، حال آنها از این اقدام خوششان بیاید یا نیاید. وی افزود: اگر این کار به طریق سهل انجام نشود به طریق دشوار انجام خواهد شد؛ به روشی خوب و زیبا یا به روشی مشکلتر. سیانان گزارش داد: دیپلماتهای گرینلند و دانمارک پنجشنبه گذشته با مقامات کاخ سفید دیدار و اعلام کردند این منطقه برای فروش نیست.
* اروپای درگیر تناقض
رئیسجمهور آمریکا در حالی گرینلند را به عنوان بخشی از دانمارک تهدید میکند که هم دانمارک و هم آمریکا هر 2 عضو پیمان دفاع جمعی ناتو هستند. در حالی که اعضای ناتو قرار بود همدیگر را در برابر تهدیدات خارجی حمایت کنند، جای سوال است که وقتی یک عضو ناتو مانند آمریکا دیگر عضو ناتو را تهدید به تجاوز و تصرف سرزمینی میکند، تکلیف دیگر اعضا چیست؟
برخی کارشناسان هم گفتهاند اروپا چوب مواضع متناقض خود در برابر رویکردهای متجاوزانه آمریکا را میخورد.
در حالی که انتظار میرفت دولتهای اروپا تجاوز غیرقانونی آمریکا علیه ونزوئلا را محکوم کنند اما اتحادیه اروپایی و بسیاری از اعضای اروپایی ناتو در برابر تجاوز به ونزوئلا سکوت همراه با رضایت کردند. این در حالی است که تجاوز نظامی واشنگتن علیه ونزوئلا پرسشهای جدی درباره مبنای حقوقی این اقدام ایجاد کرده است. مقامهای اروپایی بدون محکوم کردن اقدام ایالات متحده، صرفا بر لزوم خویشتنداری و پرهیز از تشدید تنش تاکید کردهاند. این موضعگیری بار دیگر بحث استانداردهای دوگانه غرب در ادعای پایبندی به حقوق بینالملل را به صدر پرسشها کشانده است.
اکنون نیز منتقدان میگویند وقتی اتحادیه اروپایی در برابر اقدام نظامی متحد اصلی خود، از موضعگیری روشن طفره میرود و همه چیز را به توضیحهای واشنگتن حواله میدهد، به طور عملی توان سیاسی و اخلاقی خود را برای ایستادن برابر سناریوی خطرناکتر در شمال اروپا یعنی دانمارک تضعیف میکند. در واقع با توجه به آنکه اصل «حاکمیت کشورها» و «عدم مداخله» در پرونده ونزوئلا نادیده گرفته شد، دفاع اروپا از همان اصول در پرونده گرینلند نیز شکنندهتر و جای سوال است؛ تناقضی که بویژه در فضای افکار عمومی اروپا، به عنوان نمونهای از برخوردهای دوگانه غرب در پروندههای بینالمللی بازتاب پیدا کرده است.
* اهمیت پرونده گرینلند
پرونده گرینلند از این جهت حساس است که این منطقه یک قلمروی خودگردان در چارچوب پادشاهی دانمارک است و امور دفاعی و سیاست خارجی آن در حوزه اختیارات کپنهاگ قرار دارد. ترامپ طی ماههای اخیر بارها مدعی شده کنترل این سرزمین برای امنیت آمریکا حیاتی است و مقامهای کاخ سفید نیز گفتهاند همه گزینهها روی میز است. این تهدیدها با مخالفت صریح رهبران گرینلند و دولت دانمارک مواجه و در اروپا به عنوان یک تهدید مستقیم علیه یکی از اعضای ناتو تلقی شده است.
* افزایش بودجه نظامی همزمان با تهدید گرینلند
تهدیدات ترامپ علیه ونزوئلا در شرایطی صورت میگیرد که هفته گذشته رئیسجمهوری آمریکا اعلام کرد قصد افزایش بودجه نظامی سال ۲۰۲۷ این کشور به 1.5 تریلیون دلار را دارد که افزایشی ۵۰ درصدی نسبت به بودجه امسال (۲۰۲۶) را نشان میدهد.
کاخ سفید هم اعلام کرده ترامپ «در حال بررسی طیف وسیعی از گزینهها» برای تصاحب گرینلند است و استفاده از ارتش آمریکا هم منتفی نیست.
پس از تجاوز آمریکا به ونزوئلا اکنون اروپا با احتمال تصرف گرینلند روبهرو است
از ونزوئلا تا گرینلند اشتهای سیریناپذیر تجاوزگری واشنگتن
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها