لقمه گلوگیر

بهراد رشوند: پرسپولیس بعد از عبور از یکی از پیچ‌های مهم فصل برابر سپاهان، حالا به مسیری رسیده که هر قدم لغزش می‌تواند تمام دستاوردهایش را زیر سؤال ببرد. برد در هوای برفی تهران مقابل سپاهان، فقط ۳ امتیاز نداشت؛ اعلام موجودیتی بود از تیمی که هنوز می‌خواهد در کورس بماند و برای قهرمانی بجنگد اما لیگ برتر عادت دارد خیلی زود تیم‌ها را از آسمان امید به زمین واقعیت برگرداند و حالا نوبت اهواز است؛ جایی که فولاد، با همه مشکلاتش، می‌تواند برای صدرنشین دردسرساز شود.
اوسمار ویرا خوب می‌داند صدر جدول، جای ماندن نیست اگر لغزش کنی. پرسپولیس در آستانه ورود به مقطع تعیین‌کننده فصل قرار دارد؛ ۱۳ هفته‌ای که هر امتیازش حکم طلا دارد. تیمی که نیم‌فصل دوم را با یک شکست غیرمنتظره مقابل فجر شهید سپاسی آغاز کرد و سپس با بردی روحیه‌بخش برابر سپاهان دوباره جان گرفت، حالا باید نشان دهد این نوسان، یک اتفاق مقطعی بوده نه نشانه‌ای از بی‌ثباتی.
* اهواز؛ زمین امتحان مربی
فولاد خوزستان دیگر آن تیم مدعی فصل‌های گذشته نیست. بحران نتیجه، جایگاه نامطمئن در جدول و تغییرات روی نیمکت، این تیم را به یکی از چهره‌های متزلزل لیگ تبدیل کرده است. با این حال، حضور حمید مطهری روی نیمکت فولاد، بازی را از یک مسابقه عادی خارج می‌کند. مطهری پرسپولیس را می‌شناسد؛ از فضای رختکن گرفته تا حساسیت‌ بازی‌های بزرگ. همین شناخت می‌تواند فولاد را، حتی در بدترین شرایط، به حریفی سمج تبدیل کند.
در طرف مقابل، اوسمار ویرا به‌ دنبال تثبیت جایگاه خود است. آمار او از زمان حضور روی نیمکت پرسپولیس، بد به نظر نمی‌رسد: ۶ برد، یک تساوی و یک شکست اما جدول لیگ جایی برای دل‌خوشی به گذشته ندارد.
* فرصت اشتباه نداری!
اهمیت این بازی دقیقاً همین‌جاست. پرسپولیس نه‌تنها برای حفظ صدر، بلکه برای ارسال پیام قدرت به رقبا، نیازمند ۳ امتیاز اهواز است. برد مقابل سپاهان زمانی معنا پیدا می‌کند که با یک نتیجه مطمئن در بازی بعد همراه شود. در غیر این صورت، آن پیروزی هم به‌سرعت رنگ می‌بازد. اوسمار این را می‌داند و به همین دلیل، نگاهش به این مسابقه چیزی فراتر از یک بازی خارج از خانه است.
* وقت دست بردن در ترکیب
یکی از چالش‌های اصلی سرمربی برزیلی، چینش ترکیب است. پرسپولیس در هفته‌های اخیر، اغلب با ترکیبی بازی کرده که حاصل اجبار بوده نه انتخاب. کمبود بازیکن در بعضی پست‌ها، مصدومیت‌ها و ناآمادگی برخی مهره‌ها، دست اوسمار را بسته بود. حالا اما شرایط فرق کرده است. به‌ جز ایگور سرگی‌یفِ محروم و محمد عمریِ مصدوم، تقریباً همه نفرات در دسترس هستند؛ خبری که هم امیدوارکننده است و هم دردسرساز.
داشتن گزینه‌های بیشتر، یعنی تصمیم سخت‌تر. آیا باید به ترکیب برنده دست زد یا همان نفراتی را به میدان فرستاد که مقابل سپاهان جواب دادند؟ این همان دوراهی کلاسیک مربیان است؛ وفاداری به نتیجه یا جسارت در تغییر.
* «گرا» و «مارکو»؛ ۲ برگ تازه
ورود دنیل گرا به لیست بازیکنان آماده، معادلات خط دفاع را تغییر داده است. مدافع مجارستانی که برای ترمیم سمت راست دفاع جذب شد، در تمرینات نشانه‌هایی از آمادگی نشان داده و با توجه به افت یعقوب براجعه، بعید نیست اوسمار خیلی زود دست به ریسک بزند و از گِرا در ترکیب اصلی استفاده کند. این تصمیم می‌تواند هم یک تقویت فنی باشد و هم پیامی به سایر بازیکنان: جایگاه‌تان ثابت نیست.
در میانه میدان هم نام مارکو باکیچ دوباره جدی شده است. هافبکی که بعد از یک دوره دوری، در بازی با سپاهان دقایقی به میدان آمد و نمایش قابل قبولی داشت. فیکس شدن او می‌تواند به استحکام خط میانی کمک کند؛ جایی که پرسپولیس در برخی بازی‌ها ضربه خورده است. جانشینی احتمالی باکیچ به‌جای میلاد سرلک، یکی از تصمیم‌های کلیدی اوسمار در اهواز خواهد بود.
* نیمکت؛ جایی برای رونمایی؟
در کنار این تغییرات، نگاه‌ها به نیمکت هم دوخته شده. فرزین معامله‌گری، یکی دیگر از خریدهای زمستانی، اگرچه احتمالاً از ابتدا بازی را شروع نمی‌کند اما می‌تواند یکی از گزینه‌های جدی تغییر روند مسابقه باشد. حضور چنین بازیکنانی به اوسمار امکان می‌دهد در طول بازی، بسته به شرایط، دست به تغییرات تاکتیکی بزند.
در نهایت، اهواز برای پرسپولیس فقط یک سفر نیست؛ یک آزمون است. آزمون انتخاب، آزمون مدیریت فشار و آزمون ثبات. تیمی که سودای قهرمانی دارد، باید در چنین زمین‌هایی امتیاز بگیرد، حتی اگر بازی زیبا نباشد. حالا همه چیز به تصمیم‌های اوسمار ویرا گره خورده؛ تصمیم‌هایی که می‌تواند پرسپولیس را در صدر نگه دارد یا دوباره وارد چرخه تردید کند.