
زهرا محسنیفر: فیگورها و پشت بازو نشان دادنها و قمپز در کردنهای ترامپ برای هیولاسازی و اژدهابازی است، تا زهرچشم بگیرد و از بیزهرهها خفتگیری کند. آن ناو بزرگ، نشانه نزدن است. این بوق و کرنا و عربدهکشی و رجزخوانی، با اصل غافلگیری و ژن فریبکاری آمریکا نمیخواند. سگی که پارس میکند، گاز نمیگیرد. هراسافکنی، تیر قلقگیری دشمن است؛ اگر وسط خال ترس بنشیند، آتشِ تهیه را همانجا میریزد و اگر به سپر خودباوری و سد خدایاوری بخورد، کمانه میکند. خونسردی و اعتماد به نفس، تهدید را در نطفه ترس خفه میکند. دیوانهنمایی دشمن در افسارگسیختگی برای دستپاچگی ما و کلهخربازیاش برای از همپاشیدگیمان است. شامورتیبازان عالم این تیاتر کسالتبار تکراری را با جلوههای ویژه، اکشن هالیوودی میکنند و الا پشت پرده تهدیدهای نمایشی توخالی، یک پرده سبز خیالی است. تصویر قماربازی مست و تاسبهدست را نشانمان میدهند اما انگشت مستکبران تاجرمسلک، در چرتکه هزینه/ فایده میچرخد. خونآشامان عالم خوب میدانند ایران، شام نیست که جهانخواران یکشبه هورتش بکشند و قورتش دهند. کفتارها لقمه درشت را قبل از بلعیدن، تکهتکه میکنند اما چه کنند که تیر تجزیهطلبیشان در دیماه پرالتهاب ایران به سنگ اتحاد و دشمنشناسی مردم خورد و الا داعشپروران، سرنوشت رقتبار رقه را برایمان میخواستند. امروز با تهدید زبانی، به دنبال ناامنی روانیاند، اگرنه محاصره دریایی اگر جواب میداد، ابرقدرت دنیا ناوهای هواپیمابرش را از تیررس دستپروردههای ایران فراری نمیداد و یارِ قسمخوردهاش را در حصر دریایی انصارالله، تنها نمیگذاشت. به گواهی تاریخ، نیاکانِ بادکنک زردی که امروز در باد کودتای ونزوئلا خوابیده و حمله به کوبا را مزمزه میکند، در خلیج خوکها مفتضح و سرافکنده شدند. امروز امیدشان به پمپاژ سیاهنمایی و ناامیدی در فضای بیصاحب مجازی است. مزدوران جیرهخوار فارسیزبان، با بمباران هزاران محتوای سخیف و کثیف، ذهن پاک جوان و نوجوان را شستوشو میدهند تا ایرانستیزی را جایگزین وطنپرستی کنند. مسخشدگان با دروغهای شاخدار و پرتکرار، بحران مصنوعی میسازند و موریانههای تردید را به جان مخاطبان بیدفاع میاندازند تا نسلهای بیسنگر در فضای پر از گرگ و کفتار مجازی، احساس خفگی هویتی کنند و علیه ریشههای خود بشورند. ماهوارهها، ماهپارههای ما را چون دیوان و ددان، بیکله و خشمگین و ستیزهجو میخواهند تا پیادهنظام شورشهای براندازانه خود کنند.
آنجا در فجازی «انقلاب ملی ایرانیان» پیروز شده و جمهوری اسلامی بارها سقوط کرده و اگر ماهوارهای به فضا میفرستد یا در تنگه هرمز رزمایشی به پا میکند، حتماً فتوشاپ است!
بیتردید بازدارندگی ما در تهدید متقابل دشمن است؛ تجربه نشان داده، آنقدر که در عینالاسد و العدید با موشک تهدیدزدایی کردیم، در لوزان و وین نتوانستیم با مذاکره تنشزدایی کنیم. وقتی امنیت روانی و فروپاشی اجتماعی ما را نشانه رفتهاند، رواداری دیپلماتیک با روانیهای زنجیرهای دیگر روا نیست. وقتی گاوچرانهای هفتتیرکش، دنیا را چراگاه بخوربخور خود کردهاند، بچهمثبتبازی در سیاست خارجی جواب نمیدهد. گاو، آداب معاشرت چه میفهمد؟ در توفان دلهرهها و امواج سهمگین فتنهها، تکیه به قدرت لایزال خدای نه شرقی و نه غربی، گرانیگاه امنیت و ساحل ثبات ما است. هان که برای خدای ابابیل، ناو آبراهام و فیل ابرهه یکی است. خدا سنگریزه سجیل و قلوهسنگ طالوت و پشه نمرود را برای تنظیم باد قلچماقهای پفکی و گندهلاتهای الکی آفریده. والله که ترکاندن گندهبکهای بادکنکی، سر سوزنی برای خدا زحمت ندارد. همان خدایی که جان اولوالعزمی را به تار عنکبوتی نجات داد و امتی را به جویدن موریانهای امداد کرد. مانیفست امنیت ملی ما این است: ما و خدا؛ همه دنیا و مافیها. پس ماییم و نوای بینوایی، بسمالله اگر حریف مایی.