گروه سیاسی: آمریکا در ظاهر هر ۲ گزینه توافق و جنگ را به صورت همزمان دنبال میکند. البته ترامپ و سایر مقامات آمریکایی مدعیاند اولویت آنها توافق است و در صورت عدم حصول توافق، سراغ گزینه دیگر میروند.
با این حال رصد دقیق رفتار آمریکاییها در قبال هر ۲ گزینه، این ادعا را زیر سوال میبرد.
مقایسه رفتار و تحرکات آمریکایی در قبال هر ۲ گزینه نشان میدهد بیشتر تمرکز ترامپ روی گزینه نظامی است. تاکنون طرفین ۲ دور مذاکره در مسقط و ژنو برگزار کردهاند. یعنی از نخستین دور مذاکرات که ۱۷ بهمن برگزار شد، ۱۷ روز میگذرد. با آنکه ترامپ اخیرا یک زمانبندی ۲ هفتهای برای مذاکرات مشخص کرده اما کاملا مشخص است طرف آمریکایی برای توافق مطلقا عجلهای ندارد. این موضوع، از محتوای مذاکرات ویتکاف و کوشنر هم پیداست. در دور دوم مذاکرات مشخص شد طرف آمریکایی هنوز هیچ پیشنهاد مشخصی درباره امتیازاتی که قرار است آمریکا به ایران بدهد ندارد. تازه در ژنو مقرر شد ایران خواستههای مورد نظر خود را به طرف آمریکایی به صورت مکتوب ارائه دهد. ضمن اینکه پس از نشست ژنو، طرفین زمان برگزاری دور بعد مذاکرات را مشخص نکردند و به صورت شفاهی، یک زمان ۲ هفتهای برای مکتوب کردن مطالبات تعیین کردند.
این موارد به اندازه کافی میزان جدیت طرف آمریکایی نسبت به مذاکرات را نشان میدهد.
در مقابل، طی این مدت، تحرکات نظامی آمریکا در منطقه تشدید شده. پروازهای هواپیماهای باری آمریکا از خاک این کشور و همینطور کشورهای اروپایی به منطقه غرب آسیا به صورت مستمر در حال انجام است. تصاویر ماهوارهای نشان میدهد دهها جنگنده F35، F22 و F16 و همینطور دهها هواپیمای سوخترسان در پایگاههای آمریکا در غرب آسیا مستقر شدهاند. این تصاویر همچنین نشان میدهد تعداد سامانههای دفاع موشکی آمریکا در منطقه افزایش چشمگیری یافته است. در این مدت همچنین ترامپ دستور حرکت دومین ناو هواپیمابر آمریکا به سمت منطقه را صادر کرد و ناو هواپیمابر جرالد فورد از دریای کارائیب به سمت منطقه در حرکت است. آرایش نظامی آمریکا در منطقه نیز معنادار است. طبق گزارشها قرار است ناو جرالد فورد در دریای مدیترانه و نزدیک سرزمین اشغالی مستقر شود؛ موقعیتی که احتمال ماموریت این ناو برای مقابله با حملات موشکی ایران به سمت رژیم صهیونیستی را به وجود آورده است. از سوی دیگر طبق گزارشها، آمریکا طی روزهای اخیر بخش قابل توجهی از نیروها و تجهیزات مهم خود را از پایگاههایش در کشورهای حاشیه خلیجفارس خارج کرده است. ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن نیز که تا هفته پیش در شعاع ۷۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتری مرزهای ایران قرار داشت، به مرور فاصله خود را بیشتر کرده است. برخی منابع آمریکایی مدعیاند این ناو قرار است خارج از شعاع ۲ هزار کیلومتری مرزهای ایران مستقر شود. این تحرکات، در واقع آرایش حمله را محتمل میکند. پست اخیر ترامپ در انتقاد از دولت انگلیس به خاطر واگذاری کنترل مجمعالجزایر چاگوس نیز معنادار است. ترامپ در این پست صراحتا اعلام کرد آمریکا در نظر دارد از جزیره دیهگو گارسیا (بزرگترین جزیره در بین جزایر چاگوس) به ایران حمله کند. اظهارنظر ترامپ، سطح تهدیدات علیه ایران را افزایش داد. در حالی که پیش از این، ترامپ صرفا ایران را به اقدام نظامی تهدید کرده بود اما در این پست، بخشی از عملیات حمله به ایران را فاش کرد.
جدا از این موارد، مروری بر مطالب رسانههای آمریکایی نشان میدهد در مقایسه با موضوع مذاکرات، بخش زیادی از این مطالب به موضوع جنگ اختصاص یافته است. اگرچه این رسانهها به مذاکرات و پیشبینی محتوای توافق احتمالی هم میپردازند اما حجم زیادی از مطالب آنها مربوط به جنگ و ابعاد آن است.
در مجموع، این گزارهها نشان میدهد کاخ سفید در عمل توجه و تمرکز بیشتری نسبت به موضوع حمله نظامی نشان داده است. این شواهد عینی ادعای ترامپ و دیگر مقامات دولت آمریکا را مبنی بر اینکه اولویت آنها حصول توافق با ایران است، زیر سوال میبرد.
البته یک فرضیه دیگر وجود دارد که میگوید این موضوع، یعنی توجه و تمرکز بیشتر بر گزینه جنگ، میتواند بخشی از سناریوی عملیات روانی ترامپ برای گرفتن امتیازات بیشتر از ایران در مذاکرات باشد. به عبارتی ترامپ با این اقدامات در تلاش است گزینه جنگ را معتبر کند تا حلقه فشار بر ایران برای پذیرش شروط آمریکا در مذاکرات تنگتر شود. البته این فرضیه بر راهبرد عملیات روانی ترامپ نیز منطبق است. ترامپ در هفتههای اخیر تلاش کرده این برآورد در ایران شکل بگیرد که انتخاب اصلی او، حمله نظامی است؛ مگر اینکه در مذاکرات متقاعد شود امتیازات قابل توجهی از ایران گرفته است.
از همین رو در عمل تحرکات نظامی خود در منطقه را تشدید کرده تا این فرضیه را معتبر کند.
با این حال تجربه جنگ ۱۲ روزه نشان داده است ترامپ اساسا غیر قابل پیشبینی است.
روزنامه واشنگتنپست، چندی پیش درباره فریبکاری ترامپ در قبال مذاکرات سابق با ایران که منجر به جنگ ۱۲ روزه شد، گزارش قابل تاملی منتشر کرد.
واشنگتنپست در این گزارش فاش کرد ترامپ در آن مقطع، عامدانه به گونهای رفتار میکرد که نشان دهد تمرکز و اولویت او بر مذاکرات و حصول یک توافق با ایران است. این روزنامه آمریکایی همچنین نوشت ترامپ وانمود میکرد با نتانیاهو بر سر نحوه مقابله با ایران اختلاف نظر دارد. به عبارتی، ترامپ درباره مذاکرات بهگونهای اظهارنظر میکرد که این ذهنیت بویژه در طرف ایرانی ایجاد شود که ترامپ با ایده نتانیاهو برای جنگ علیه ایران مخالف است و ترجیح میدهد در آن مقطع شانس خود را برای حصول یک توافق با ایران امتحان کند. واشنگتنپست در جمعبندی گزارش خود نوشت دلیل این فریبکاری ترامپ، تلاش برای غافلگیر کردن ایران در زمان حمله رژیم صهیونیستی بود.
بر همین اساس، اکنون در ایران، نسبت به مواضع و اظهارات ترامپ، یک بدبینی فراگیر وجود دارد.
اگرچه ترامپ نشان داده تمایل دارد یک فرد غیرقابل پیشبینی جلوه کند اما این رفتار او در عمل باعث شده اینک مقامات ایران، نسبت به ادعای او مبنی بر در اولویت قرار داشتن توافق، برآورد بدبینانهای داشته باشند و به همین خاطر، در تخمین سناریوی ترامپ، بدبینانهترین حالت را مد نظر قرار دهند. با استناد به همین واقعیت است که اکنون بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران روی این موضوع متفقالقولند که با توجه به تجربه جنگ ۱۲ روزه، عملیات روانی ترامپ دیگر تاثیری بر برآوردهای ایران ندارد و ایران با در نظر گرفتن همه حالتها، خود را برای رویارویی با هر سناریوی احتمالی آماده کرده است.
رفتار ایران طی هفتههای اخیر نیز این واقعیت را تایید میکند. ایران نشان داده برای همه سناریوها آماده است. به همین خاطر به احتمال زیاد، برخلاف جنگ ۱۲ روزه، دیگر عنصر غافلگیری وجود خارجی نخواهد داشت.
ایران راهبردهای عملیاتی روانی آمریکا را میداند
دست ترامپ خوانده شد
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها