در بیستوهفتمین روز از جنگ رمضان، فراتر از ایران، صحنه میدانی در لبنان نشان میدهد که مقاومت اسلامی لبنان از یک الگوی عملیاتی ثابت عبور کرده و به مرحلهای از عملیاتهای جهشی رسیده است. جایی که نهتنها تداوم حملات به مواضع رژیم صهیونی حفظ میشود، بلکه هر روز با ثبت یک رکورد جدید، سطح جنگ را نیز ارتقا میدهد.
تازهترین نمونه این روند، انهدام بیش از ۲۳ تانک مرکاوا در بازهای کمتر از ۲۴ ساعت است. این رکوردشکنی حزبالله صرفا یک موفقیت تاکتیکی نیست، بلکه نشانهای از تغییر در منطق نبرد است.
در جنگهای گذشته حزبالله و رژیم صهیونیستی، هدفگیری زرهی دشمن معمولا بهصورت محدود و در نقاط خاص انجام میشد اما اکنون شاهد کارزار شکار تانک از سوی حزبالله هستیم. یعنی یک راهبرد هدفمند و پیوسته برای فرسایش ستون فقرات زمینی ارتش اسرائیل. تمرکز بر تانکهای مرکاوا نیز از این جهت اهمیت دارد که این تانکها نماد برتری زرهی و یکی از ارکان اصلی دکترین تهاجمی رژیم صهیونیستی به شمار میروند. همزمان با این کارزار شکار تانکها، بُعد موشکی نبرد حزبالله نیز وارد فاز جدیدی شده است.
حمله با حدود ۱۰ موشک دوربرد به تلآویو و به صدا درآمدن آژیرهای هشدار در سراسر این شهر اشغالی که اخیرا اتفاق افتاد را باید نقطه عطفی در این نبرد دانست. منابع رسانهای صهیونیستی اذعان کردهاند که این حمله، شدیدترین عملیات موشکی حزبالله علیه تلآویو تا این لحظه بوده است. حملات اخیر بیانگر آن است که حزبالله برخلاف ادعاهای صهیونیستها مبنی بر اینکه مقاومت اسلامی لبنان نابود شده، اتفاقا به سطحی از هماهنگی عملیاتی رسیده که میتواند چند جبهه را به طور همزمان مدیریت کند.
از منظر آماری نیز این تحول قابل تأمل است. انجام ۸۷ عملیات در یک روز و شلیک بیش از ۳۵۰۰ موشک، راکت و پهپاد از ابتدای جنگ، نشان میدهد نهتنها توان رزمی حزبالله کاهش نیافته، بلکه در حال افزایش و انباشت هم است. این در حالی است که در بسیاری از جنگها، طرفین پس از گذشت چند هفته وارد فاز فرسایشی و کاهش شدت عملیات میشوند.
اما در اینجا، روندی معکوس در جریان است: هر چه زمان میگذرد، حجم و کیفیت حملات حزبالله علیه سرزمینهای اشغالی نیز افزایش مییابد. این یعنی اینکه شاهد تصاعد عملیاتی در حملات حزبالله هستیم؛ الگویی که در آن، هر عملیات نسبت به عملیات قبلی یا گستردهتر است یا دقیقتر و یا شامل هر دو میشود. رکورد انهدام ۲۳ تانک مرکاوا در یک روز نیز دقیقا در همین چارچوب معنا پیدا میکند؛ عددی که نشانهای از دستیابی به ظرفیتهای اطلاعاتی، تسلیحاتی و میدانی است که امکان چنین ضرباتی را فراهم میکند.
با همه این دلایل، بیراه نیست اگر بگوییم آنچه امروز حداقل در میدان جنگ حزبالله با رژیم صهیونی مشاهده میشود، صرفا افزایش تعداد حملات نیست، بلکه تغییر در کیفیت و منطق جنگ مقاومت است. حزبالله لبنان با ترکیب عملیاتهای پرحجم، هدفگیری دقیق داراییهای راهبردی و حفظ تداوم فشار، خبر از این داده که وارد مرحلهای جدید از نبرد با رژیم اشغالگر شده است؛ مرحلهای که در آن، حالا رکوردشکنی نه یک اتفاق استثنایی، بلکه به بخشی از روند روزمره جنگ تبدیل شده است.