دردسر شماره ۹

مهدی طاهرخانی: جام جهانی برای تیم ملی ایران هنوز آغاز نشده اما یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های کادر فنی از همین حالا شکل گرفته است: وضعیت جسمی مهدی طارمی؛ مهاجمی که طی دهه اخیر ستون اصلی خط حمله ایران بوده و حالا درست در حساس‌ترین مقطع ممکن، شرایطش به مساله شماره یک اردو تبدیل شده است.
آخرین محک تدارکاتی ملی‌پوشان در شرایطی انجام شد که برخلاف برنامه‌های اولیه، خبری از مصاف با تیم‌های مطرح نبود. مجموعه اتفاقات ماه‌های گذشته باعث شد ایران در نهایت برابر تیم زیر ۲۱ سال تیخوانا قرار گیرد؛ مسابقه‌ای که با برتری 3 گله شاگردان امیر قلعه‌نویی به پایان رسید اما نتیجه آن کمتر از اتفاقات حاشیه‌ای و فنی مورد توجه قرار گرفت.
غیبتی که دیده شد
یکی از مهم‌ترین نکات مسابقه اخیر، نبود مهدی طارمی در فهرست بازیکنان حاضر در زمین بود؛ غیبتی که ابتدا توضیح مشخصی درباره آن ارائه نشد اما به مرور مشخص شد مهاجم باتجربه تیم ملی با مشکل جسمی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ اتفاقی که از روزهای اردوی ترکیه نیز زمزمه‌های آن شنیده می‌شد و حالا در فاصله‌ای کوتاه تا آغاز رقابت‌های جام جهانی برای تیم ملی کشورمان بار دیگر خبرساز شده است.
هرچند مسؤولان تیم ملی تلاش کرده‌اند شدت آسیب را کم‌اهمیت جلوه دهند و مهدی محمدنبی نیز از بهبود سریع شرایط طارمی سخن گفته اما واقعیت آن است که هر گونه ریسک روی بازیکنی با این میزان اهمیت می‌تواند تبعات سنگینی برای ایران داشته باشد.

فراتر از مهاجم
نقش طارمی در تیم ملی فقط به گلزنی محدود نمی‌شود. او طی سال‌های اخیر بارها نشان داده می‌تواند حلقه اتصال خط میانی و حمله باشد، عقب‌تر بازی کند، پاس آخر بدهد و حتی ریتم هجومی تیم را تغییر دهد. همین ویژگی‌ها باعث شده جایگزین کردن او صرفاً با انتخاب یک مهاجم دیگر امکان‌پذیر نباشد.
آمار مسابقات اخیر نیز اهمیت این موضوع را بیشتر نشان می‌دهد. بخش قابل توجهی از گل‌های ایران در دیدارهای رسمی امسال با تأثیر مستقیم طارمی به ثمر رسیده و همین مساله وابستگی تیم به او را پررنگ‌تر کرده است.

سناریوی بدون طارمی
سوالی که این روزها ذهن بسیاری از هواداران را درگیر کرده، این است: اگر ستاره شماره ۹ به بازی با نیوزیلند نرسد، چه کسی جای او را پر خواهد کرد؟
اکنون امیر قلعه‌نویی باید از میان گزینه‌های موجود راه‌حل تازه‌ای پیدا کند؛ گزینه‌هایی که هر کدام شرایط متفاوتی دارند و هیچ‌کدام از نظر تجربه و تأثیرگذاری در سطح طارمی قرار نمی‌گیرند.

برگ برنده حسین‌زاده
در میان نفرات حاضر در اردو، امیرحسین حسین‌زاده شاید منعطف‌ترین گزینه باشد؛ بازیکنی که علاوه بر حضور در نوک حمله، توانایی بازی در پشت مهاجم و حتی ایفای نقش سازنده در یک‌سوم هجومی را دارد. قابلیت چندپسته بودن، باعث شده احتمال حضور او در ترکیب اصلی بیش از سایر مهاجمان باشد. چه طارمی بازی کند و چه از فهرست ابتدایی خارج شود، کادر فنی می‌تواند با استفاده از حسین‌زاده بخشی از خلأ فنی احتمالی را جبران کند.

رقابت ۳ نفره
در بین مهاجمان تخصصی، نام‌ علی علیپور، شهریار مغانلو و دنیس درگاهی مطرح است. با این حال شرایط این ۳ نفر یکسان نیست.
مغانلو در مسابقه اخیر دچار آسیب‌دیدگی شد و همین موضوع برنامه‌های کادر فنی را تحت تأثیر قرار داده است. از سوی دیگر درگاهی که نخستین تجربه حضورش در ترکیب تیم ملی را پشت سر گذاشت، هنوز فاصله محسوسی با آمادگی مطلوب دارد و نتوانسته اعتماد کامل مربیان را جلب کند.
در چنین فضایی، علیپور بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته است. مهاجم پرسپولیس در دیدار تدارکاتی اخیر عملکرد مؤثری داشت و با ۲ گل نشان داد از آمادگی مناسبی برخوردار است. اگر روند بهبود طارمی مطابق انتظار پیش نرود، شانس علیپور برای قرار گرفتن در ترکیب اولیه برابر نیوزیلند از سایر رقبا بیشتر خواهد بود.
فعلاً همه نگاه‌ها به وضعیت ستاره سابق اینتر دوخته شده است؛ مردی که حضور یا غیبتش می‌تواند چهره خط حمله ایران را به طور کامل تغییر دهد و شاید نخستین تصمیم بزرگ امیر قلعه‌نویی در جام جهانی را رقم بزند.