حسین کیامنش: 6 ماه پس از آغاز جنگ آمریکا علیه ایران، ابعاد تازهای از حملات متقابل تهران در حال آشکار شدن است؛ ابعادی که نشان میدهد دامنه حملات ایران در جریان این جنگ بسیار فراتر از پایگاههای نظامی و مراکز عملیاتی ارتش تروریست آمریکا در منطقه بوده است. در طول ماههای گذشته، تصاویر و گزارشهای متعدد از حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای آمریکا در کشورهای حاشیه خلیج فارس منتشر شده بود؛ حملاتی که نشان داد واشنگتن در منطقه دیگر نمیتواند خود را از تیررس توان موشکی و پهپادی ایران مصون بداند اما اکنون مشخص شده در کنار مراکز نظامی، بخشی از حساسترین و مخفیترین زیرساختهای اطلاعاتی آمریکاییها نیز در فهرست اهداف ایران قرار داشتهاند؛ زیرساختهایی که حتی محل دقیق آنها برای بسیاری از نهادهای خارج از جامعه اطلاعاتی آمریکا ناشناخته است! اهمیت این افشاگری از آنجا ناشی میشود که موضوع فقط حمله به چند ساختمان متعلق به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) نیست. گزارشهای تازه نشان میدهد حملات ایران به شبکه اطلاعاتی آمریکا در منطقه، خساراتی در مقیاسی ایجاد کرده که مقامهای مطلع آمریکایی آن را در تاریخ فعالیت سازمانهای اطلاعاتی آن کشور بیسابقه توصیف میکنند. به بیان دیگر، پس از آنکه طی ماههای گذشته مشخص شد جنگ برای پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه هزینه سنگینی داشته، اکنون نشانههایی منتشر شده که میگوید «چشم و گوش» آمریکا در غرب آسیا نیز از تیررس ایران در امان نمانده است.
افشای خسارات بیسابقه زیرساختهای اطلاعاتی آمریکا
در همین رابطه، شبکه تلویزیونی انبیسی در گزارشی فاش کرد حملات موشکی و پهپادی ایران، خساراتی گسترده به ساختمانها، تجهیزات اطلاعاتی و سامانههای نظارتی مورد استفاده سیا و دیگر نهادهای اطلاعاتی آمریکا در غرب آسیا وارد کرده است. شبکه خبری آمریکایی در گزارش خود به نقل از 4 فرد مطلع از میزان خسارات اعلام کرد ابعاد تخریب ایجادشده برای جامعه اطلاعاتی آمریکا «بیسابقه» است. انبیسی تأکید کرد خسارت وارده نه فقط به ساختمانها، بلکه به طیف متنوعی از تجهیزات و زیرساختهای مورد استفاده برای جمعآوری، انتقال و پردازش اطلاعات مربوط میشود.
در میان مراکز آسیبدیده، حداقل یک دفتر سیا در ریاض عربستان و یک مرکز اطلاعاتی در استان سلیمانیه عراق قرار دارند. افزون بر این، گزارش انبیسی از آسیب دیدن رادارها، تجهیزات نظارتی، ایستگاههای ثابت جمعآوری اطلاعات الکترونیک، سامانههای ارتباطات ماهوارهای و مراکز پردازش داده خبر میدهد. این موضوع نشان میدهد حملات ایران صرفا به یک ساختمان اداری یا یک مرکز پشتیبانی محدود نبوده، بلکه اجزایی از زنجیرهای را هدف قرار داده که برای فعالیت اطلاعاتی آمریکا در منطقه اهمیت دارند.
این مساله از این جهت اهمیت بیشتری مییابد که بخشی از این زیرساختها صرفا در خدمت سیا قرار ندارند و در سازمانهای اطلاعاتی و ساختار نظامی آمریکا کاربرد مشترک دارند. بنابراین آسیب دیدن یک سامانه ارتباطی، مرکز پردازش اطلاعات، ایستگاه شنود یا تجهیزات نظارتی، صرفا به معنای خسارت به یک ساختمان متعلق به سیا نیست، بلکه میتواند بخشی از توانایی آمریکا برای مشاهده تحولات میدانی، جمعآوری اطلاعات الکترونیک، رصد تحرکات نظامی و پشتیبانی اطلاعاتی از عملیات نیروهایش را تحت تأثیر قرار دهد.
انبیسی تأکید کرد گستره جغرافیایی خسارات محدود به یک نقطه نبوده است. پیش از این نیز ارزیابیهایی درباره هدف قرار گرفتن بیش از ۱۰۰ هدف در ارتباط با زیرساختهای آمریکا در منطقه منتشر شده بود اما گزارش جدید نشان میدهد در میان شبکه گسترده اهداف، تأسیسات اطلاعاتی آمریکا نیز جایگاه مشخصی داشتهاند.
خسارتی که سیا از زمان تأسیس ندیده بود
شاید مهمترین بخش گزارش انبیسی، نه رقم خسارت و نه حتی تعداد مراکز آسیب دیده، بلکه توصیف منابع این شبکه از «بیسابقه» بودن سطح تخریب باشد. 4 مقام مطلع به انبیسی گفتند میزان خسارات واردشده به سازمانهای اطلاعاتی آمریکا در این حملات، از هرگونه تخریب فیزیکی پیشین این نهادها گستردهتر بوده است. به بیان دیگر، جامعه اطلاعاتی آمریکا در طول دهههای گذشته، حتی در دوره جنگهای بزرگ و عملیاتهای نظامی متعدد، با وضعیتی مشابه مواجه نشده است.اهمیت این خبر زمانی روشنتر میشود که بدانیم سیا در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد. یعنی 8 دهه از فعالیت این سازمان گذشته و با وجود حضور آمریکا در جنگهای کره، ویتنام، افغانستان، عراق و دهها عملیات نظامی و امنیتی دیگر، گزارشی که از چنین سطحی از تخریب فیزیکی همزمان تأسیسات و تجهیزات اطلاعاتی این سازمان حکایت کند، وجود نداشته است. منابع انبیسی به صراحت گفتهاند از زمان تأسیس سیا تاکنون، این سازمان با حملاتی علیه تأسیسات و تجهیزاتش در چنین مقیاسی مواجه نشده است.
ایستگاههای سازمان تروریستی ـ جاسوسی آمریکا (سیا) در کشورهای مختلف، معمولا در داخل سفارتخانهها یا ساختمانهای دیپلماتیک مستقرند و بسیاری از مراکز دیگر نیز در قالب دفاتر، خانههای امن، مراکز لجستیکی و سایتهای عملیاتی فعالیت میکنند؛ محل دقیق این مراکز از اسرار محافظتشده جامعه اطلاعاتی آمریکاست.از همین رو، اصابت دقیق به چنین مراکزی، صرفا یک خسارت ساختمانی نیست، بلکه به معنای عبور ایران از لایههای اصلی پنهانکاری اطلاعاتی آمریکاست.منابعی که با انبیسی صحبت کردهاند، میگویند تعمیر یا جایگزینی زیرساختها و تجهیزات آسیبدیده، میلیاردها دلار هزینه روی دست آمریکا خواهد گذاشت.
رویترز یک ماه قبل چه چیزی را فاش کرد؟
گزارش تازه انبیسی را باید در کنار گزارشی قرار داد که خبرگزاری انگلیسی رویترز حدود یک ماه پیش منتشر کرد. رویترز در گزارشی اعلام کرد دستکم 2 سایت سیا هدف قرار گرفتهاند؛ یکی ایستگاه سیا در داخل سفارت آمریکا در ریاض و دیگری مرکزی در شرق عراق. منابع این خبرگزاری گفتند مراکز بیشتری نیز مورد اصابت قرار گرفتهاند اما به دلایل امنیتی حاضر به اعلام تعداد دقیق یا محل آنها نشدهاند. یکی از منابع تعداد این مراکز را «بیش از یک و کمتر از یک دوجین» اعلام کرده بود؛ یعنی در عمل بین 2 تا ۱۱ مرکز. منبع دیگری نیز گفته بود چندین مرکز هدف قرار گرفتهاند.
اگر این داده را در کنار گزارش انبیسی قرار دهیم، میتوان گفت دستکم چندین مرکز حساس اطلاعاتی آمریکا در منطقه در معرض حملات ایران قرار گرفتهاند و بر اساس روایت رویترز، دامنه این حملات میتواند به ۱۱ سایت برسد. البته این رقم را نباید به عنوان تعداد قطعی اعلام کرد، زیرا منابع آمریکایی عمدا از ارائه عدد نهایی خودداری کردهاند.
رویترز جزئیات بسیار جالبی از یکی از این حملات ارائه کرده بود. 2 مقام غربی در خلیج فارس که در جریان ارزیابیهای اطلاعاتی قرار گرفته بودند، گفته بودند: حمله به مرکز سیا در ریاض با 2 پهپاد ارتقایافته شاهد انجام شد. طبق این روایت، پهپاد نخست بخشی از نمای خارجی ساختمان سفارت آمریکا را شکافته و سوراخی در آن ایجاد کرده و پهپاد دوم از همان شکاف وارد ساختمان شده و منفجر شده است.رویترز گزارش داد یک یادداشت داخلی متعلق به یک سازمان اطلاعاتی غربی به این نتیجه رسیده که روسیه احتمالا در هدفگیری تأسیسات اطلاعاتی آمریکا در منطقه نقش داشته است. با این حال، خود رویترز تصریح کرد این ارزیابی قطعی نیست.
در روایت بخشی از محافل اطلاعاتی آمریکا، سطح دقت و اثربخشی حملات ایران به اندازهای غیرمنتظره بوده که بلافاصله فرضیه کمک خارجی مطرح شده است. به عبارت دیگر، به جای آنکه موفقیت اطلاعاتی-عملیاتی ایران را بپذیرند، سعی دارند این ادعای احتمالی را مطرح کنند که روسیه اطلاعات هدفگیری یا فناوریهای تکمیلی را در اختیار تهران گذاشته است.
با این حال، حتی نفس مطرح شدن چنین فرضیهای نیز معنادار است، چرا که اگر یک قدرت نظامی ـ اطلاعاتی مانند آمریکا برای توضیح دقت حمله به تأسیسات فوقمحرمانه خود ناچار شود احتمال دریافت کمک اطلاعاتی از یک قدرت سوم را بررسی کند، این موضوع به خودی خود نشاندهنده سطح پیچیدگی حملات ایران است.
این یعنی پاسخهای ایران در جنگ فقط در آسمان منطقه یا روی باند پایگاههای نظامی آمریکا اتفاق نیفتاده است. حملات ایران به سطحی رسیده که زیرساختهای اطلاعاتی پنهان آمریکا را نیز درگیر کرده؛ زیرساختهایی که اساسا برای دیده نشدن، شناسایی نشدن و در امان ماندن از حمله طراحی شدهاند.
6 ماه پس از آغاز جنگ، آنچه از لابهلای گزارشهای رسانههای آمریکا و غرب بیرون میآید، تصویری است که با روایت ساده «حمله به چند پایگاه نظامی» که آمریکاییها سعی در تثبیت آن داشتند، فاصله زیادی دارد. از پایگاههای نظامی تا مراکز اطلاعاتی، از رادارها و ارتباطات ماهوارهای تا ایستگاههای شنود و پردازش داده، بخشی از زیرساختی که آمریکا برای حفظ حضور خود در غرب آسیا به آن متکی بود، در معرض حملات ایران قرار گرفته است.
رسانههای آمریکایی فاش کردند علاوه بر پایگاههای نظامی، مراکز سیا در منطقه نیز هدف حملات موشکی-پهپادی ایران قرار گرفتهاند
عملیات ضد جاسوسی
ارسال نظر
تازه ها
لینکدونی