۳۰/خرداد/۱۴۰۵
|
۱۹:۲۱
کشتی آزاد ایران؛ میان افتخار امروز و دغدغه فردا

آزمون المپیک

وقتی یک قهرمان جهان لب به سخن می‌گشاید، معمولاً حرف‌هایش فراتر از یک تحلیل ساده است. سیدمراد محمدی، آزادکار پرافتخار سال‌های نه‌چندان دور، اخیراً نگاه خود را به عملکرد تیم‌ملی در رقابت‌های جهانی بیان کرده است؛ نگاهی که هم تحسین و امید را در خود دارد و هم هشدار و دغدغه. او معتقد است راز موفقیت اخیر تیم ملی، در کنار مدیریت کلان فدراسیون، بیش از هر چیز به ارتباط نزدیک سرمربی با شاگردان برمی‌گردد.
محمدی می‌گوید شالوده تیم بعد از المپیک تغییر چندانی نکرد و همین ثبات به ملی‌پوشان اجازه داد با هماهنگی بیشتری روی تشک بروند. در واقع، برخلاف تصور بسیاری که گمان می‌کردند تیم پس از آن رویداد بزرگ نیاز به پوست‌اندازی وسیع دارد، ترکیب اصلی حفظ شد و تنها چند جای خالی با نفرات تازه پر شد. نتیجه این سیاست، تیمی بود که تجربه و انگیزه را توأمان در اختیار داشت و توانست در مسابقات جهانی زاگرب بدرخشد.
اما او به نکته‌ای دیگر هم اشاره می‌کند؛ عاملی که شاید کمتر در گزارش‌های رسمی دیده شود. به اعتقاد محمدی، پژمان درستکار توانسته با رویکرد انسانی و ارتباط صمیمانه با کشتی‌گیران، فضای روانی مناسبی برای تیم بسازد. این رابطه عاطفی باعث شده کشتی‌گیران با انرژی بیشتری تمرین کنند و در میدان نیز با آرامش بجنگند. او معتقد است این شیوه مربیگری، یکی از دلایل کلیدی موفقیت‌های اخیر است.
با این حال، محمدی هشدار می‌دهد نباید اسیر توهم پیروزی شد. او تأکید می‌کند المپیک لس‌آنجلس چالش متفاوتی خواهد بود. آمریکایی‌ها، رقیب اصلی ایران در سال‌های اخیر، در رقابت‌های جهانی اخیر تقریباً یک تیم تازه را روانه میدان کردند و با جوان‌گرایی گسترده، به دنبال اوج گرفتن تا المپیک هستند. او با قاطعیت می‌گوید: «آنها تا ۲ سال آینده به شرایط ایده‌آل می‌رسند و کار ما به مراتب دشوارتر خواهد شد». این سخن نشان می‌دهد نگاه او بیشتر متوجه آینده است تا جشن گرفتن برای قهرمانی اخیر.
محمدی بارها در گفت‌وگوی خود بر ضرورت شناسایی ضعف‌ها تأکید کرد. از نظر او، پیروزی نباید نقابی باشد بر کاستی‌هایی که در میدان‌های بزرگ‌تر آشکار می‌شود. به باور وی، تیم‌ملی باید همین حالا برای اصلاح مشکلات فنی و تاکتیکی اقدام کند تا در میدان المپیک غافلگیر نشود. او حتی تأکید می‌کند شکست‌ناپذیری یک توهم است و هر تیمی بدون کار مداوم، به‌راحتی زمین می‌خورد.
بخش قابل‌ توجه دیگری از سخنان کشتی‌گیر پرافتخار ایران مربوط به تغییر وزن کامران قاسم‌پور بود. او با صراحت گفت از همان ابتدا نسبت به ماندن طولانی‌مدت این کشتی‌گیر در وزن ۸۶ کیلوگرم تردید داشته است. به باور او، حضور قاسم‌پور در این وزن بیشتر یک انتخاب تیمی بوده تا شخصی و ادامه دادن در این مسیر نیازمند تصمیمی دقیق و آینده‌نگرانه است. محمدی اضافه می‌کند قاسم‌پور باید با کادر فنی مشورت و مشخص کند آیا قصد دارد تا المپیک در همین وزن باقی بماند یا به وزن طبیعی‌ خود بازگردد.
او همچنین به والنسیا، حریف سرسخت خارجی قاسم‌پور اشاره کرد و گفت این کشتی‌گیر نسبت به گذشته تغییرات چشمگیری داشته و با انرژی فراوان مبارزه می‌کند. چنین شرایطی کار قاسم‌پور را دشوارتر خواهد کرد و او باید برای مواجهه با این سطح از رقابت، برنامه‌ای ویژه داشته باشد.
در مجموع، حرف‌های محمدی را می‌توان ترکیبی از امید و هشدار دانست. او از یک‌ سو به دستاوردهای اخیر تیم‌ملی می‌بالد و نقش ارتباط صمیمی مربی با شاگردان را کلیدی می‌داند و از سوی دیگر آینده‌ای سخت و پرچالش را پیش‌بینی می‌کند. نگاه او یادآور این نکته است که قهرمانی‌های امروز تضمینی برای فردا نیست؛ تنها تلاش مستمر، نقد منصفانه و برنامه‌ریزی دقیق است که می‌تواند مدال‌های المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را برای کشتی ایران به ارمغان آورد.

ارسال نظر
captcha