دفاع وزارت خارجه شاه از منافع ملی!
معاون وزیر امور خارجه ایران یادآوری کرد که [حتی با وجود کاپیتولاسیون]، بستگان مشاوران نظامی آمریکا از مصونیت برخوردار نیستند، اما در عین حال گفت «موافقتی بی سروصدا میتواند وجود داشته باشد که مصونیت بستگان را نیز دربرگیرد؛ به این شکل که اگر فردی از بستگان [مستشاران نظامی آمریکا] دچار وضعیتی شود که به اتهامی جنایی ختم شود، وزارت امور خارجه وارد عمل میشود و مانع تحت تعقیب گرفتن آن فرد میشود». این بود دفاع وزارت خارجه از منافع و مصالح ملی ایران! البته این اظهار نظر واقعیت نداشت و دیدیم که نمایندگان بدون شرط و شروطی مفاد آن لایحه [کاپیتولاسیون] را تصویب کردند.
حسین آبادیان
2 دهه واپسین حکومت پهلوی
انتشارات مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی
صفحه ۳۷۵
***
بایدها و نبایدهای دوستی
امیرالمؤمنین(ع) در ضمن وصایای خود به حضرت مجتبی(ع) فرموده است: از مراکز بدنام بپرهیز و از مجالسی که مورد سوءظن است دوری گزین و بدان که رفیق بد، دوست خود را فریب میدهد و میل او را به کارهای ناپسند تحریک میکند، تا سرانجام آلودهاش میگرداند.
از دوستی و مجالست با چه کسانی باید پرهیز کرد؟ شرابخوار، احمق، فریبکار و اغفالکننده، اهل تهمت و بدنامی، منافق و خائن، چاپلوس، فرومایگان، دنیاپرستان، شرور، جاهل، عیبجو و بیتوجه به حقوق دوست.
اما با چه کسانی دوستی کنیم؟
امام باقر(ع) در ضمن حدیثی به یکی از اصحاب فرمود: ای صالح! از پی کسی برو که تو را میگریاند، ولی عیب تو را به تو تذکر میدهد و خیر و صلاح تو را به تو گوشزد میکند، و دلش به تو علاقهمند و پایبند است. و پیرو آن کس مباش که ظاهراً تو را میخنداند و با گفتههای خود شادت میدارد، در حالی که باطناً نسبت به تو غیرصمیمی و ناخالص است.
و بدان که عنقریب بر خدا وارد میشوی و از حال و رفتار خویش آگاه میگردی (مبادا که شرمنده شوی).
از امام صادق(ع): دوستی و رفاقت حدودی دارد، کسی که واجد تمام آن شرایط نیست، او «دوست کامل» محسوب نمیشود و آن کس که دارای هیچیک از آن شرایط نیست، اساساً «دوست» نیست. آن شرایط بدین قرارند:
اول آنکه ظاهر و باطن رفیقت در رابطه با تو یکسان باشد.
دوم آنکه آراستگی و آبروی تو را «جمال خود» بداند و نازیبایی تو را نازیبایی خود ببیند.
سوم آنکه دست یافتن به مال یا رسیدن به مقام، روش دوستانه او را نسبت به تو تغییر ندهد.
چهارم آنکه در زمینه رفاقت از آنچه در اختیار دارد، نسبت به تو مضایقه نکند.
پنجم آنکه تو را در موقع مصیبت و رنج ترک نکند.
از امام صادق(ع): کسی که 3 بار نسبت به تو خشمگین شود و دربارهات به بدی سخن نگوید، شایسته رفاقت است؛ او را برای دوستی برگزین.
از امیرالمؤمنین«ع»: کسی که ناسنجیده با دیگران پیمان دوستی میبندد، ناچار باید به رفاقت با اشرار و افراد فاسد تن در دهد.
آداب دوستی کدامند؟
امیرالمؤمنین(ع) در ضمن وصیتنامه خود به فرزندش حضرت مجتبی(ع) فرمود: با اتکا به روابط دوستانه و رفاقت صمیمانهای که داری، حق برادرت را ضایع مکن، زیرا اگر حقوق تضییع شد، روابط دوستانه هم از بین میروند و آن کس که حقش را تباه میسازی، برای تو «برادر» نخواهد بود (و برادر نخواهد ماند).
از حضرت سجاد(ع): حق رفیق آن است که با او بر اساس تفضل و عواطف عالیه انسانی ملاقات کنی و در مواردی که قادر به تکریم اخلاقی نسبت به او نیستی، باید از مرز عدل و انصاف هم تجاوز نکنی و خود را موظف کن که رفیقت را همواره احترام کنی همان طور که او تو را محترم میدارد.
از امام صادق(ع): چه بار گرانی است آن برادر و رفیقی که برای من به تکلف و زحمت تن در میدهد، زیرا من هم ناچار میشوم که خود را در جوار او مراقبت کنم تا مبادا از من رفتاری خلاف انتظار سر زند. و چه باری سبک است بر دلم آن رفیق بیآلایشی که وقتی با او نشستهام، مانند این است که تنها هستم.
رجبعلی مظلومی
تربیت از دیدگاه معصومین(ع)
انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
صفحات 117 تا 120
***
دردهای اندیشههای آلوده
تو سر آدم بزنند بهتر است که خرافات تو سر آدم فرو کنند. وقتی کسی توی سر آدم میزند، آدم دردش میگیرد. شاید حالش هم بد شود ولی آنقدر طول نمیکشد که درد تمام میشود. اما اگر فکر نابابی توی سرکسی فرو کردند به این آسانی بیرون آوردنی نیست. دردش و ضررش تا سالهای سال میماند و میماند.
هوشنگ مرادیکرمانی/ نازبالش
انتشارات معین
گردآورنده، تقی دژاکام