خبر داغی از آمریکای شمالی پیچید؛ درست از همان شهری که قرار است بخشی از جامجهانی ۲۰۲۶ را میزبانی کند. سیاتل تصمیمی گرفت که نهتنها ورزشی نبود، بلکه مستقیم به میدان سیاست و فرهنگ پا گذاشت. دیدار ایران و مصر، ۲ تیم با پشتوانه اسلامی و هواداران سنتی، قرار بود زیر عنوان «مسابقه افتخار» برگزار شود؛ عنوانی مرتبط با ماه ویژه جنبشهای بیمار و بیاخلاق رنگینکمانی. همین کافی بود تا توپ نه از مرکز زمین، بلکه از مرکز افکار عمومی به حرکت درآید. ۲ فدراسیون فوتبال ایران و مصر کنار هم ایستادند. بیانیهای مشترک، لحنی روشن و صریح: ما این نامگذاری را نمیپذیریم. نه بازوبند رنگینکمان، نه نمادهای خاص کنار خط. ۲ کشور تأکید کردند حضورشان در جامجهانی نباید با مراسمی همراه باشد که با ارزشهای فرهنگی و مذهبیشان زاویه دارد. اعتراض، تنها حرکتی رسمی نبود؛ موجی از واکنشها در شبکههای اجتماعی شکل گرفت و هشتگها یکییکی ظاهر شدند. کمیته محلی برگزارکننده مسابقات شاید تصور کرده بود نامگذاری چنین دیداری به نشانه حمایت میتواند اقدامی مثبت تلقی شود اما انتخاب بازی ایران – مصر برای این عنوان بیش از آنکه پیام همبستگی داشته باشد، به چشم بسیاری تحمیل فرهنگی آمد. اختلاف نگاهها در زمین فوتبال موضوع تازهای نیست اما وقتی پای جامجهانی در میان باشد، حساسیتها چند برابر میشود. در گذشته فیفا تلاش کرده بود با دستورالعملهای یکسان، مسابقات را از تنشهای سیاسی دور نگه دارد اما حالا با ۲ کشور معترض روبهرو است که نهتنها موضع گرفتهاند، بلکه حاضرند تا پای تغییر برنامه پیش بروند. خبرها از زوریخ میگوید پرونده روی میز است و مدیران ارشد مجبورند راهی پیدا کنند.
کارشناسان معتقدند فیفا دیر یا زود باید موضعی اتخاذ کند. تا آن لحظه توپ نه روی چمن، بلکه در زمین فیفاست. ایران و مصر پیامشان را فرستادهاند: «احترام متقابل، شرط حضور ما است».
فشار مشترک تهران و قاهره بر فیفا
بازی بیبرچسب
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها