بازگشت سرخ

طناز مقدم: داربی منچستر این‌بار فقط یک بازی نبود؛ صحنه‌ای بود برای آغاز یک روایت تازه در اولدترافورد و همزمان هشداری جدی برای تیمی که سال‌هاست به تسلط و اقتدارش در شهر منچستر عادت کرده است. منچستریونایتد با هدایت مایکل کریک، در نخستین تجربه رسمی این سرمربی جوان، موفق شد منچسترسیتی را با نتیجه ۲ بر صفر شکست دهد؛ بردی که نه‌تنها هواداران یونایتد را امیدوار کرد، بلکه ضعف‌های عمیق سیتی را هم عریان‌تر از همیشه به نمایش گذاشت.
کریک که کمتر از یک هفته پیش سکان هدایت یونایتد را در دست گرفت، خیلی زود نشان داد قصد ندارد اسیر محافظه‌کاری شود. او با بازگرداندن تیم به آرایش کلاسیک و آشنای 4-2-3-1، سعی کرد نظم از‌ دست‌ رفته دوران اخیر را احیا کند؛ تصمیمی که از همان دقایق ابتدایی بازی اثرش را نشان داد. یونایتد فشرده، منظم و با تمرکز بالا بازی می‌کرد و اجازه نمی‌داد ستاره‌های تهاجمی سیتی فضای مانور پیدا کنند.
نیمه اول بیشتر به جنگ میانه میدان و انتقال‌های سریع یونایتد گذشت. توپ‌ربایی‌های به‌‌موقع و ضدحملات برق‌آسا، بارها خط دفاع سیتی را به دردسر انداخت. هرچند 2 بار دروازه سیتی باز شد اما آفسایدهای میلیمتری دیالو و فرناندز، مانع ثبت گل روی اسکوربرد شد. با این حال، پیام یونایتد روشن بود: این تیم آمده تا برنده شود، نه آنکه فقط دوام بیاورد.
شروع نیمه دوم هم تفاوتی در سناریو ایجاد نکرد. یونایتد همچنان تیم برتر میدان بود و چند موقعیت جدی دیگر خلق کرد؛ موقعیت‌هایی که با واکنش‌های تماشایی دوناروما دروازه‌بان سیتی خنثی شد اما این مقاومت قرار نبود تا پایان دوام بیاورد. دقیقه ۶۵، یک ضدحمله سریع، یک پاس هوشمندانه از فرناندز و یک ضربه دقیق از امبومو کافی بود تا قفل بازی بالاخره شکسته شود.
بعد از گل اول، سیتی نه‌تنها به بازی برنگشت، بلکه متزلزل‌تر هم شد. 10 دقیقه بعد، اشتباه دیگری در خط دفاع، این‌بار با قطع توپ دورگو پیش از ریکو لوئیس، یونایتد را به گل دوم رساند؛ گلی که عملاً پرونده بازی را بست و اولدترافورد را به مرز انفجار رساند.
روی نیمکت سیتی، نارضایتی کاملاً مشهود بود. تعویض‌های پیاپی و حتی بیرون کشیدن هالند در دقیقه ۸۰، نشان ‌داد پپ گواردیولا هم پاسخی برای این شب تلخ ندارد. ورود بازیکنان تازه‌نفس هم نتوانست جریان بازی را تغییر دهد و یونایتد حتی شانس افزایش اختلاف را داشت؛ شوت دیالو به تیر دروازه خورد و گل مانت با پرچم آفساید مردود شد.
اما فراتر از نتیجه، آنچه بیش از همه جلب توجه ‌کرد، بحران خط دفاع سیتی بود. اشتباهات فردی، ناهماهنگی در پوشش فضا و سردرگمی در جابه‌جایی‌ها، تصویری نگران‌کننده از تیمی ساخت که تا همین اواخر، نماد ثبات دفاعی بود. حالا امید اصلی گواردیولا به خرید تازه‌وارد، مارک گوئهی، گره خورده؛ مدافعی که انتظار می‌رود خیلی زود به ترکیب اضافه شود و شاید بتواند این خط لرزان را سر و سامان دهد.
برای یونایتد، این برد چیزی فراتر از 3 امتیاز داشت؛ یک شروع رویایی برای کریک و یک پیام واضح: دوران سردرگمی یونایتد شاید رو به پایان باشد. برای سیتی اما، این شکست یک هشدار است؛ هشداری که اگر جدی گرفته نشود، می‌تواند فصل را به مسیری غیرقابل پیش‌بینی بکشاند.