ارونوف ستاره روز برفی

برف آرام و پیوسته می‌بارید اما آنچه در ورزشگاه رقم خورد، هیچ شباهتی به یک مسابقه آرام نداشت. تقابل پرسپولیس و سپاهان در هفته هفدهم لیگ برتر، از همان ابتدا رنگ یک بازی سرنوشت‌ساز را داشت؛ جدالی که قرار بود جایگاه‌ها را به هم بریزد و معادله صدر جدول را وارد فاز تازه‌ای کند. در نهایت این پرسپولیس بود که در شبی سفیدپوش، با پیروزی ۲ بر یک از زمین بیرون آمد و دست بالاتر را در رقابت مستقیم با سپاهان به دست آورد.
نیمه اول بیشتر مطابق میل تیمِ محرم نویدکیا پیش رفت. سپاهان با گردش بهتر توپ و تسلط بر میانه میدان، چند بار تا آستانه فروریختن دروازه پرسپولیس پیش رفت اما بی‌دقتی مهاجمان و واکنش‌های دروازه‌بان و خط دفاع سرخ‌ها اجازه نداد برتری‌شان روی اسکوربورد ثبت شود. پرسپولیس در این نیمه بیشتر محتاط بود؛ تیمی که می‌دانست نباید در زمین لغزنده، بی‌محابا ریسک کند. با این حال ۴۵ دقیقه نخست بدون گل تمام شد؛ نتیجه‌ای که بیشتر به نفع میزبان بود.
با آغاز نیمه دوم، چهره بازی کاملاً تغییر کرد. بارش برف، زمین ورزشگاه را به صفحه‌ای غیرقابل پیش‌بینی تبدیل کرده بود و این دقیقاً همان جایی بود که کیفیت فردی ستاره‌ها معنا پیدا می‌کرد. پرسپولیس، تهاجمی‌تر و جسورتر برگشت و خیلی زود نبض بازی را در دست گرفت. در این میان، اوستون ارونوف تبدیل به محور تمام اتفاقات شد؛ بازیکنی که با هر لمس توپ، خط دفاع سپاهان را عقب می‌راند.
گل اول، حاصل یک حرکت انفجاری بود. ارونوف با پا به توپ شدن‌های پیاپی، تعادل خط دفاع سپاهان را بر هم زد و در نهایت ضربه‌ای زد که راهی جز تسلیم برای سیدحسین حسینی باقی نگذاشت. هنوز سپاهان در شوک این گل بود که ضربه دوم از راه رسید. این بار ارونوف در نقش طراح ظاهر شد؛ پاس پشت‌ پایی که ایگور سرگیف را در موقعیت ایده‌آل قرار داد و مهاجم ازبک، اختلاف را ۲ برابر کرد.
پس از این گل، پرسپولیس فرصت داشت کار را تمام کند. ضدحملات سریع می‌توانست اختلاف را سنگین‌تر کند اما درخشش حسینی مانع باز شدن ۳ ‌باره دروازه سپاهان شد. با این حال بازی هنوز تمام نشده بود. دقایق پایانی پر از تنش و حاشیه بود؛ اخراج ایگور سرگیف، اعلام یک ضربه پنالتی به سود سپاهان و گل ریکاردو آلوز، بازی را به اوج هیجان رساند اما این گل دیرهنگام، تغییری در سرنوشت مسابقه ایجاد نکرد.
در پایان، پرسپولیس با هدایت اوسمار ویرا، ۳ امتیاز حیاتی را به دست آورد؛ ۳ امتیازی که نه‌تنها برتری رفت و برگشت مقابل سپاهان را تثبیت کرد، بلکه این تیم را با ۳۱ امتیاز و تفاضل برابر، بالاتر از رقیب اصفهانی نشاند اما پیام این شب برفی روشن است: پرسپولیس، با ارونوف در اوج، دوباره به صدر حمله کرده است.
* پنالتی عجیبی که فقط بنیادی‌فر آن را دید
آنچه در قضاوت موعود بنیادی‌فرد رقم خورد، دیگر در چارچوب خطاهای عادی داوری قابل توضیح نیست. مجموعه تصمیم‌هایی که در این مسابقه اتخاذ شد، بویژه در دقایق پایانی، پرسش‌های جدی و بی‌پاسخی را درباره نحوه مدیریت بازی ایجاد کرد؛ تصمیم‌هایی که تأثیر مستقیم بر روند مسابقه گذاشت و نمی‌توان از کنار آنها به ‌سادگی عبور کرد.
اعلام زمان ۶ دقیقه‌ای وقت اضافه، خود به‌ تنهایی محل بحث نبود؛ مساله اصلی، ادامه یافتن بازی فراتر از زمان اعلام‌شده و وقوع مهم‌ترین تصمیم داوری در زمانی بود که عملاً پیش از آن باید سوت پایان به صدا درمی‌آمد. این افزایش نامشخص زمان، بستر شکل‌گیری صحنه‌ای شد که سرنوشت بازی را تحت‌الشعاع قرار داد.
در صحنه منجر به اعلام ضربه پنالتی، تصاویر به‌وضوح نشان می‌دهد سیدپیام نیازمند در چارچوب وظایف طبیعی یک دروازه‌بان برای دفع توپ اقدام می‌کند. برخورد رخ‌داده نه حاصل خطای دروازه‌بان، بلکه نتیجه حرکت پرریسک و بی‌محابای مهاجم سپاهان است که با بدن خود مسیر نیازمند را مسدود می‌کند. با این حال، داور پس از بازبینی تصاویر آهسته، تصمیمی اتخاذ کرد که نه‌تنها با منطق فوتبال هم‌خوانی نداشت، بلکه برخلاف برداشت غالب کارشناسان داوری خواهد بود.
نکته نگران‌کننده، تکرار چنین تصمیم‌هایی در بازی‌هایی است که قضاوت آنها به موعود بنیادی‌فر سپرده می‌شود. پرسپولیس طی فصل‌های گذشته، بارها در شرایطی مشابه با تصمیم‌های بحث‌برانگیز مواجه شده و این تداوم، شائبه شکل‌گیری یک روند مشخص را تقویت می‌کند؛ روندی که اعتماد عمومی به عدالت داوری را خدشه‌دار می‌کند.
داوری باید پناهگاه عدالت باشد، نه منشأ تردید. بی‌تفاوتی نسبت به این اتفاقات، تنها زمینه‌ساز تکرار آنها در مسابقات حساس‌تر آینده خواهد شد؛ مساله‌ای که فوتبال ایران توان نادیده گرفتنش را ندارد.