فیفای آمریکایی

مهدی مرسلی: جیانی اینفانتینو بار دیگر کاری کرد که نامش نه به‌عنوان رئیس فوتبال جهان، بلکه به‌عنوان بازیگری در معادلات سیاسی بر سر زبان‌ها بیفتد. رئیس فیفا که در ماه‌های اخیر به‌واسطه تصمیم جنجالی‌اش درباره اعطای جایزه‌ای با عنوان «صلح» به رئیس‌جمهور ایالات متحده، زیر موجی از انتقادها قرار داشت، حالا صراحتاً از آن انتخاب دفاع کرده و آتش این جنجال را شعله‌ورتر ساخته است.
اینفانتینو در گفت‌وگویی تازه با شبکه اسکای اسپورت، نه‌تنها از تصمیم خود عقب‌نشینی نکرد، بلکه تأکید کرد ترامپ را شایسته دریافت چنین جایزه‌ای می‌داند. این موضع‌گیری در شرایطی مطرح می‌شود که ترامپ در افکار عمومی جهان، چهره‌ای به‌شدت جنگ‌طلب تلقی می‌شود؛ سیاستمداری که حمایت نظامی و سیاسی از رژیم اشغالگر در جنگ غزه، تهدیدهای آشکار علیه ایران، مواضع تهاجمی درباره گرینلند، ربایش رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلا و دیگر پرونده‌های پرحاشیه در آمریکای لاتین، تصویری جنگ‌طلب از او ساخته است.
با این حال، رئیس فیفا روایت متفاوتی ارائه می‌دهد. او مدعی است جامعه جهانی باید از هر تلاشی که به کاهش تنش‌ها منجر شود حمایت کند و به باور او، ترامپ در مسیر صلح گام‌هایی برداشته است. این نگاه، برای بسیاری از تحلیلگران فوتبال و سیاست، چیزی جز بازتعریف واقعیت به نفع یک سیاستمدار نیست؛ آن هم از سوی نهادی که اساساً قرار است فوتبال را از سیاست دور نگه دارد.
ماجرا به همین‌ جا ختم نشد. اینفانتینو در ادامه صحبت‌هایش، کشورهای اروپایی‌ای را که احتمال بایکوت جام‌جهانی به‌دلیل سیاست‌های تنش‌آفرین ترامپ را مطرح کرده‌اند، به باد انتقاد گرفت. او چنین رویکردی را عاملی برای گسترش نفرت توصیف کرد و هشدار داد استفاده ابزاری از فوتبال در تقابل‌های سیاسی، به تشدید شکاف‌ها منجر خواهد شد.
این موضع‌گیری‌ها باعث شده بسیاری از منتقدان بپرسند آیا رئیس فیفا واقعاً نگران صلح جهانی است یا بیشتر تلاش می‌کند مناسبات خود را با قدرتمندترین چهره سیاسی حامی جام‌جهانی آینده حفظ کند؟ جامی که میزبانی آن تا حد زیادی به ایالات متحده گره خورده و همین مساله، شائبه جانبداری اینفانتینو را تقویت کرده است.
در نگاه منتقدان، آنچه بیش از خود جایزه بحث‌برانگیز است، اصرار رئیس فیفا بر دفاع از تصمیمی است که مشروعیت آن از همان ابتدا زیر سؤال رفت. جایزه‌ای که نه پیشینه روشنی دارد و نه معیارهای مشخص اما به ‌طرزی معنادار به یکی از جنجالی‌ترین افراد جهان اهدا شده است.
رفتار اینفانتینو بار دیگر این پرسش قدیمی را زنده کرده است: آیا فوتبال جهانی واقعاً مستقل است یا مدیرانش ترجیح می‌دهند در زمین قدرت بازی کنند؟ پرسشی که پاسخ آن، هر روز شفاف‌تر به نظر می‌رسد.