رؤیا در حال فروپاشی

بهراد رشوند: آنچه قرار بود ویترین قدرت‌نمایی تازه فوتبال غرب آسیا باشد، حالا بیش از هر زمان دیگری شبیه پروژه‌ای لرزان به نظر می‌رسد. لیگ عربستان که با دلارهای نفتی و قراردادهای نجومی، نظم بازار نقل‌وانتقالات جهان را برهم زد و ستاره‌ها را یکی‌یکی به ریاض کشاند، امروز با پدیده‌ای روبه‌روست که کمتر کسی در آغاز راه پیش‌بینی‌اش می‌کرد: خروج خاموش اما پیوسته چهره‌های بزرگ.
پایان فصل جاری برای فوتبال عربستان یک پیچ تاریخی است. بیش از یکصد بازیکن در آستانه اتمام قرارداد قرار دارند و این یعنی تابستانی پرحادثه در راه است. پروژه‌ای که قرار بود با تداوم سرمایه‌گذاری، لیگ را به سطح ۳ رقابت برتر جهان برساند، حالا باید پاسخگوی سوالی ساده اما نگران‌کننده باشد: آیا ستاره‌ها هنوز این رویا را باور دارند؟
عمر مغربل، مدیر اجرایی لیگ حرفه‌ای عربستان، سعی کرده با پیام‌های اطمینان‌بخش، نگرانی‌ها را کنترل کند و تاکید دارد این مسیر کوتاه‌مدت نیست. با این حال، واقعیت‌های میدانی چیز دیگری می‌گوید. زمستان اخیر، برخلاف انتظار، نه‌تنها نقطه تقویت نبود، بلکه با بن‌بست‌های متعدد در نقل‌وانتقالات همراه شد؛ از ماجرای بنتو در النصر گرفته تا کاراسکو در الشباب، مارکوس لئوناردو در الهلال و موسی دیابی در الاتحاد. اینها نشانه‌هایی بود از ترک‌های اولیه در بدنه پروژه.
بحران زمانی پررنگ‌تر شد که نام کریستیانو رونالدو وارد ماجرا شد. فوق‌ستاره پرتغالی که زمانی نماد آغاز عصر طلایی لیگ عربستان بود، حالا با نارضایتی علنی‌اش به تیتر یک رسانه‌ها تبدیل شده است. رونالدو معتقد است صندوق سرمایه‌گذاری دولتی عربستان دیگر همان جاه‌طلبی اولیه را ندارد؛ گلایه‌ای که از ضعف در بازار نقل‌وانتقالات شروع شد و با گزارش‌هایی درباره تأخیر در پرداخت دستمزدها شدت گرفت.
این تناقض عجیب است؛ رونالدویی که ۳ سال پیش از «رشد لیگ» و «رقابتی‌تر شدن فوتبال عربستان» حرف می‌زد، امروز خودش یکی از منتقدان وضع موجود است. هرچند آمارها هنوز خیره‌کننده‌اند؛ بیش از ۲.۳ میلیارد یورو هزینه خرید بازیکن، رقمی که تنها لیگ برتر انگلیس بالاتر از آن ایستاده اما پول به‌تنهایی ضامن وفاداری نیست.
نخستین خروج را جردن هندرسون، کاپیتان پیشین لیورپول رقم زد؛ جدایی زودهنگام از الاتفاق تنها ۶ ماه پس از ورود. بعد از او، نام‌هایی مثل سکو فوفانا، نیمار، تالیسکا، ژوتا، الکس تلس و ایوان راکیتیچ یکی‌یکی لیگ را ترک کردند. این موج، آرام اما تاثیرگذار بود.
الاتحاد، قهرمان فصل گذشته، شاید بزرگ‌ترین بازنده این روند باشد. تیمی که حالا با هدایت سرجیو کونسیسائو روزهای پرتنشی را می‌گذراند، انگولو کانته را از دست داده و انتقال پرحاشیه کریم بنزما به الهلال، ضربه‌ای حیثیتی برای این باشگاه بود. فابینیو و دانیلو پریرا نیز در صف خروج قرار دارند.
در دیگر مدعیان هم شرایط بهتر نیست. در الهلال، کالیدو کولیبالی آزادانه آینده‌اش را بررسی می‌کند. در النصر، مارسلو بروزوویچ، سادیو مانه و اینیگو مارتینز وضعیت مشابهی دارند. الاهلی با پایان قرارداد فرانک کسیه روبه‌روست و نام‌هایی چون ناچو فرناندز در القادسیه و جورجینیو واینالدوم در الاتفاق نیز در لیست جدایی احتمالی دیده می‌شوند.
پروژه‌ای که جانی اینفانتینو آن را در مسیر تبدیل شدن به یکی از ۳ لیگ برتر دنیا می‌دید، حالا باید با رقبایی مثل MLS آمریکا، لیگ ترکیه و لیگ برزیل رقابت کند. خروج ستاره‌هایی مانند ژوآئو کانسلو و انگولو کانته، زنگ هشدار را به صدا درآورده.
هرچند لیگ روشن عربستان هنوز نام‌های بزرگی در اختیار دارد و رونالدو همچنان چهره محوری آن است اما نافرمانی پنهان ستاره‌ها و احتمال موج تازه جدایی‌ها در تابستان آینده، این خطر را جدی کرده که همه‌ چیز به نقطه شروع بازگردد؛ آن هم درست در زمانی که عربستان خود را برای میزبانی جام‌جهانی ۲۰۳۴ آماده می‌کند.