حسن سالاریه؛ رئیس سازمان فضایی ایران درباره وضعیت پرتابگرهای داخلی و برنامه پرتابهای بومی گفت: در سال جاری شاهد پرتابهایی توسط ماهوارهبرهای «قاصد»، «سیمرغ» و «ذوالجناح» بودیم که عمده این پرتابها با هدف «توسعه فناوری» انجام شده است.
البته برنامه پرتابهای ما به پایان نرسیده و پرتابهای دیگری نیز پیشبینی شده است. تمام تلاش ما این است که تا پایان سال جاری، انشاءالله پرتابهای دیگری توسط ماهوارهبرهای داخلی داشته باشیم.
توسعه خانواده ماهوارهبرهای «قائم»
سالاریه درباره مسیر توسعه ماهوارهبرهای سوخت جامد افزود: در این حوزه چند مسیر موازی در حال طی شدن است. پس از توسعه «قائم 100»، اکنون پروژه «قائم 105» از همین خانواده با همکاری نیروی هوافضای سپاه پاسداران در حال پیگیری است.
همچنین توسعه پرتابگر «قائم 120» در دستور کار قرار دارد. این پرتابگر نسبت به نسخه اولیه (قائم 100)، قابلیت حمل جرمهای بیشتری را به مدار ارتفاع پایین (LEO) دارد و حتی پتانسیل دستیابی به مدار 36 هزار کیلومتری (البته به صورت مدار بیضی کشیده یا GTO) را داراست. پروژههای مختلفی در این حوزه تعریف شده و انشاءالله پرتابهای آزمایشی و زیرمداری آنها به زودی انجام خواهد شد.
ارتقای «سیمرغ» و معرفی «ققنوس»
وی تشریح کرد: در مورد ماهوارهبر «سیمرغ»، سال گذشته نخستین تست «نمونه ارتقا یافته» این پرتابگر با هدف رساندن محموله به مدار 36 هزار کیلومتری (به صورت تزریق در مدار بیضی کشیده یا GTO) با موفقیت انجام شد و پرتابهای آتی نیز برای تثبیت این پرتابگر پیشبینی شده است.
موضوع مهم دیگر، توسعه پرتابگر «ققنوس» است. این ماهوارهبر قابلیت حمل محموله سنگینتری را در مدار ارتفاع پایین دارد.
استراتژی دستیابی به مدار 36 هزار کیلومتری
رئیس سازمان فضایی ایران خاطرنشان کرد: استراتژی ما برای رسیدن به مدار ژئو (36 هزار کیلومتر)، استفاده از ترکیب این پرتابگرهای قدرتمند با «بلوکهای انتقال مداری» است. به این صورت که پرتابگر، ماهواره و بلوک انتقال را به مدار پارکینگ یا ارتفاع پایین میبرد و سپس بلوک انتقال، محموله را به مدار بالا میرساند. این موضوعی است که همکاران ما در وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و همچنین نیروی هوافضای سپاه با جدیت در حال پیگیری آن هستند.