عبدالله دارابی: استقلال به ناچار و به جای تهران در ورزشگاه آلمکتوم دوبی، میزبان تیم الحسین اردن در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا بود. سوای مزایای میزبانی واقعی که نماینده کشورمان از آن به طور غیرارادی محروم شد، چمن مخملی و یکدست ورزشگاه آلمکتوم همان چیزی بود که آبیپوشان برای ارائه بازیشان میخواستند.
شاگردان ساپینتو بویژه در نیمه اول از همین مزیت - زمین مطلوب - برای دیکته بازی خود به حریف بهره بردند اما باز اشکال در زدن «ضربه آخر»، آنها را در این نیمه از رسیدن به هدف بازداشت. در ۴۵ دقیقه نخست این دیدار، تیم اردنی فقط یک بار از روی ضربه کرنر خطرساز شد که ضربه سر پدرو انریکه با فاصله از کنار دروازه فرعباسی به بیرون رفت اما استقلالیها که در این روز بویژه تا قبل از دریافت گل، نمایش دلپذیری داشتند، از ابتدای بازی دروازه ابولیلا- سنگربان اردنی- را چندین نوبت به طور جدی تهدید کردند و همین امر نوید پیروزی نماینده ایران را میداد. آنچه اما پیروزی را در همان مرحله «نوید» متوقف کرد ۲ مساله بود:
۱- بیدقتی بازیکنان استقلال در استفاده از فرصتهایشان و البته واکنشهای دروازهبان تیم الحسین. مسلمترین و محرزترین موقعیت استقلال دقیقه ۸ بازی از دست رفت؛ جایی که علیرضا کوشکی یک سانتر طلایی را در پشت خط ۶ قدم دروازه حریف برای سعید سحرخیزان ارسال کرد اما وی در حالی که میتوانست توپ را از آن فاصله نزدیک سرضرب شلیک کند، قصد کنترل و سپس ضربهزنی را داشت که توپ از پایش جدا شد و فرصتی عالی را از دست داد. بار دیگر هم تعلل این مهاجم روی پاس عرضی یاسر آسانی در دقیقه ۴۳، باعث از دست رفتن فرصت درون ۱۸ قدم حریف شد. نیمه دوم نیز همین عامل یعنی بیدقتی یا کمدقتی بازیکنان استقلال مانع رسیدنشان به گل شد. اینها البته جدا از موقعیتهایی بود که واکنشهای ابولیلا اجازه نداد به ثمر بنشیند.
۲- مساله بعد که مانع پیروزی آبیپوشان ایران در روز شایستگیشان و برد زردپوشان اردنی شد، 2 تصمیم تعیینکننده داوری بود. دقیقه ۶۳ گل رستم آشورماتف با تصمیم بسیار سختگیرانه و البته مشکوک «وار» مردود اعلام شد و موضوعی هم که از چشم گروه داوری دور ماند و حتی خود استقلالی نیز بدان معترض نشدند تا به بازبینی در اتاق «وار» رود، اعلام اشتباه کرنری بود که در ادامه به گل اردنیها منجر شد. در این صحنه شوت بازیکن تیم الحسین بدون برخورد به آشورماتف و فرعباسی به تور کنار دروازه استقلال خورد اما داور به جای اعلام ضربه دروازه به سود آبیپوشان، به اشتباه نقطه کرنر را نشان داد و توپ برگشتی از همین کرنر با شوت ابوجلبوش تک گل بازی را به نفع حریف اردنی رقم زد. اعتراض کادر فنی یا بازیکنان میتوانست داور را مجاب به بازبینی صحنه کند اما آنها نیز در چنین مورد مهمی غفلت نشان دادند.
علاوه بر موارد فوق باید به ۲ موضوع دیگر نیز اشاره کرد:
الف- قانون نانوشته فوتبال، استقلال را در این بازی بشدت تنبیه کرد، چرا که آنها قدر فرصتهای متعدد خویش را ندانستند و در عوض الحسین از فرصتهای اندک خویش بهترین استفاده ممکن را برد تا با خیال آسودهتری به بازی برگشت در زمین خود برسد.
۲- برخلاف سرمربی برزیلی تیم الحسین، تعویضهای ساپینتو گرهی از کار بسته استقلال بویژه در نجات از شکست به اصطلاح خانگی نگشود و این تیم مجبور است هفته آینده در خانه حریف تلاشی دوچندان کند تا از حذف در این مرحله جلوگیری کند.
البته این بازی نشان داد شکست تیم اردنی در خانه خودش نیز کار چندان سختی نخواهد بود، به شرطی که استقلالیها چنین نمایشی را توأم با دقت بیشتر و اشتباه کمتر کنند تا باز اسیر بخت ناموافق نشوند.
واکاوی دلایل شکست آبیها مقابل نماینده اردن
بخت هم مهم است
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها