گرای اشتباهی!

بنیا فرید: کلافگی این روزهای هواداران پرسپولیس فقط به نتایج ضعیف خلاصه نمی‌شود. وقتی یک تیم در ۶ بازی ۴ شکست را تجربه می‌کند، طبیعی است نگاه‌ها به همه اجزای تیم، از نیمکت تا زمین، با دقت بیشتری دوخته شود اما در میان همه عوامل، یک نام بیش از بقیه به نماد ابهام تبدیل شده است؛ دنیل گرا، مدافع مجار که قرار بود پاسخی به بحران دفاع راست باشد اما تا اینجا خود به بخشی از مساله تبدیل شده است.
پرسپولیس پس از جدایی دانیال اسماعیلی‌فر، هرگز نتوانست ثبات گذشته را در این پست حفظ کند. آزمون‌های متعدد، از گزینه‌های داخلی تا خارجی، هیچ‌کدام نتوانستند خلأ ایجادشده را به ‌طور کامل پر کنند. در چنین شرایطی، جذب گرا با این امید انجام شد که او بتواند این معضل قدیمی را حل کند. کارنامه‌ای قابل قبول در فوتبال مجارستان و وعده یک مدافع منظم و باتجربه، باعث شد انتظارها از این خرید بالا باشد اما آنچه در زمین دیده شد، فاصله‌ای محسوس با آن تصویر اولیه داشت.
آمار، نخستین چیزی است که نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند. گرا در ۴ بازی، ۳ کارت زرد دریافت کرده است؛ آماری که برای بازیکنی تازه‌وارد، آن هم در چنین مدت کوتاهی، نگران‌کننده محسوب می‌شود. این حجم از اخطار، نه‌تنها خطر محرومیت را افزایش می‌دهد، بلکه نشانه‌ای از ناهماهنگی و عدم تطبیق کامل با فضای تیم و لیگ است. در کنار این مساله، تأثیر او در فاز هجومی نیز محدود بوده و نتوانسته آن نقشی را ایفا کند که از یک مدافع راست در ساختار تاکتیکی پرسپولیس انتظار می‌رود.
اما آنچه این موضوع را به یک پرسش جدی تبدیل کرده، مقایسه ناگزیر با یعقوب براجعه است. بازیکنی جوان که با وجود برخی اشتباهات، نشانه‌هایی از پویایی و انرژی را در سمت راست نشان داده بود.