نیمکت جدید

طناز مقدم: تیم ملی والیبال ایران در آستانه یکی از مهم‌ترین دوره‌های بازسازی خود قرار گرفته است. روبرتو پیاتزا، سرمربی ایتالیایی که هدایت این تیم را برعهده دارد، حالا در مسیر ایجاد تغییرات اساسی در ساختار فنی گام برمی‌دارد. این تغییرات، فقط به ترکیب بازیکنان محدود نمی‌شود، بلکه نیمکت تیم‌ ملی نیز در حال بازتعریف است. هدف اصلی این بازسازی، آماده‌سازی برای رقابت‌های قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ و مسیر دشوار انتخابی المپیک ۲۰۲۸ است؛ تورنمنت‌هایی که می‌توانند جایگاه والیبال ایران را در سطح قاره و جهان تعیین کنند. پیاتزا پس از تجربه حضور در لیگ ملت‌های والیبال و مسابقات قهرمانی جهان، به این جمع‌بندی رسیده که برای رسیدن به اهداف بلندمدت، نیاز به تغییر در تیم پشتیبان خود دارد. او قصد دارد ترکیبی تازه از مربیان را کنار خود قرار دهد؛ مربیانی که بتوانند هم از نظر فنی و هم از نظر ارتباط با نسل جدید بازیکنان، مکمل دیدگاه‌های او باشند.
* آغاز بازسازی با تغییر ساختار مدیریت
نخستین نشانه‌های این تحول، با تغییر جایگاه سرپرستی تیم‌ ملی آشکار شد. امیر خوش‌خبر که سال‌ها به عنوان یکی از چهره‌های ثابت در کنار تیم‌ ملی حضور داشت، جای خود را به عباس نظریان داد. این جابه‌جایی، با نظر مستقیم پیاتزا انجام شد و نشان داد سرمربی ایتالیایی قصد دارد کنترل بیشتری بر ساختار تیم داشته باشد. این تغییر، فقط یک جابه‌جایی اداری نبود، بلکه پیامی روشن داشت. پیاتزا به دنبال ساختن تیمی است که کاملاً با دیدگاه‌های او هماهنگ باشد. او بخوبی می‌داند موفقیت در رقابت‌های آینده، نیازمند هماهنگی کامل میان اعضای کادر فنی است. به همین دلیل، انتخاب دستیاران جدید، به یکی از مهم‌ترین اولویت‌های او تبدیل شده است. در دوره قبل، محمدرضا تندروان و عبدالرضا علیزاده در کنار پیاتزا حضور داشتند. هر ۲ مربی، تجربه قابل توجهی در سطح ملی داشتند و پیش از این نیز در مقاطع مختلف با تیم‌ ملی همکاری کرده بودند. با این حال، به نظر می‌رسد پیاتزا به دنبال ترکیبی متفاوت است؛ ترکیبی که بتواند انرژی تازه‌ای به تیم تزریق کند.
* رقابت گزینه‌ها برای حضور کنار پیاتزا
در میان نام‌هایی که برای دستیاری مطرح شده‌اند، چند گزینه بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته‌اند. غلامرضا مومنی‌مقدم یکی از جدی‌ترین این گزینه‌هاست. او در سال‌های اخیر، با تیم‌ ملی جوانان به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته و توانسته عناوین مهمی در سطح جهان کسب کند. عملکرد او در پرورش نسل جدید بازیکنان، باعث شده به عنوان یکی از مربیان آینده‌دار والیبال ایران شناخته شود. رحمان محمدی‌راد نیز یکی دیگر از گزینه‌های مهم است. او سابقه حضور در تیم‌ ملی در دوران خولیو ولاسکو را دارد و کار در سطح حرفه‌ای را بخوبی می‌شناسد. فعالیت اخیر او در تیم مهرگان نور نشان داد توانایی مدیریت تیم در شرایط دشوار را هم دارد. این تجربه، می‌تواند برای تیم‌ ملی ارزشمند باشد. در کنار این دو، نام‌هایی مانند عادل غلامی، علی فتاحی و پیمان اکبری نیز مطرح شده‌اند. غلامی، با وجود تجربه ارزشمند، پس از نتایج اخیر تیم نوجوانان، با تردیدهایی مواجه شده است. فتاحی نیز سابقه همکاری در تیم‌ ملی را دارد و از نظر تجربه، گزینه قابل توجهی محسوب می‌شود. پیمان اکبری نیز با توجه به سابقه طولانی در تیم ملی، یکی از گزینه‌های بالقوه است، هرچند حضور او به دلیل مسؤولیت‌های فعلی‌اش، قطعی به نظر نمی‌رسد.
* تصمیم کلیدی برای آینده والیبال
انتخاب دستیاران جدید، فقط یک تغییر ساده در کادر فنی نیست؛ این تصمیم، بخشی از پروژه‌ای بزرگ‌تر برای بازسازی تیم‌ ملی است. پیاتزا به دنبال ایجاد ساختاری است که بتواند تیم‌ ملی را به سطح بالاتری برساند. او می‌داند موفقیت در رقابت‌های آسیایی و رسیدن به المپیک، بدون داشتن تیمی منسجم در پشت صحنه، ممکن نیست. این انتخاب، همچنین فرصتی برای ورود نسل جدید مربیان به تیم‌ ملی است. مربیانی که بتوانند پلی میان حال و آینده باشند. والیبال ایران، در سال‌های اخیر با تغییر نسل بازیکنان مواجه بوده و اکنون نیازمند تغییر مشابهی در کادر فنی است.