قمار غلط

علی دارایی: در میانه یکی از پرالتهاب‌ترین مقاطع فصل، استقلال تصمیم گرفت پروژه تغییر روی نیمکت را عملی کند؛ اتفاقی که ماه‌ها درباره‌اش زمزمه می‌شد، سرانجام رخ داد و ریکاردو ساپینتو کنار رفت. سهراب بختیاری‌زاده از دوشنبه تمرینات را در دست گرفت تا تیم را تا پایان فصل هدایت کند اما آنچه این جابه‌جایی را خاص‌تر کرد، نامی بود که در حاشیه انتخاب سرمربی جدید مطرح شد: یحیی گل‌محمدی.
* عددهای نجومی، واکنش‌های حساس
علی تاجرنیا در گفت‌وگویی تلویزیونی بدون آنکه نامی ببرد، نشانه‌هایی داد که همه را به سمت یحیی گل‌محمدی هدایت کرد. او از پیشنهادی سخن گفت که برای بازی‌های باقیمانده فصل ۵۰ میلیارد تومان و برای سال بعد ۱۵۰ میلیارد تومان مطالبه شده بود. نکته جالب این‌ بود که ظاهراً استقلال با اصل پرداخت مشکل جدی نداشت؛ مساله بر سر شروط و ساختار قرارداد بود.
گفته شد مدیران استقلال برای تمدید احتمالی، قهرمانی در لیگ یا جام حذفی یا حداقل کسب سهمیه آسیایی را به‌عنوان شرط درج کرده‌اند. در مقابل، طرف مذاکره حاضر به پذیرش چنین تعهدی نشده است. همین رفت‌وبرگشت‌ها باعث شد گفت‌وگوها به سرانجام نرسد. با این حال، مهم‌تر از عددها، واکنش هواداران ۲ باشگاه بود؛ واکنشی که از همان ابتدا قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید.
* سنجش افکار عمومی
در روزهایی که خبر مذاکره منتشر شد، فضای مجازی به سرعت ملتهب شد. برای هوادار استقلال، پذیرش سرمربی پیشین پرسپولیس ساده نبود؛ همان‌طور که برای طرفداران پرسپولیس نیز چنین انتقالی قابل هضم به نظر نمی‌رسید. تجربه‌های گذشته، از جمله ماجرای عیسی آل‌کثیر، نشان داده بود جابه‌جایی‌های حساس چه هزینه‌ای دارد. به همین دلیل، ۲ طرف بیش از آنکه به جزئیات فنی فکر کنند، در حال رصد واکنش‌ها بودند. عدم موفقیت احتمالی یحیی گل‌محمدی در استقلال می‌توانست به اعتبار او لطمه بزند و در عین حال، باشگاه را هم زیر فشار مضاعف ببرد. نتیجه این جمع‌بندی ساده بود: همکاری‌ای که از ابتدا پرریسک بود.
* نقل‌قول جنجالی و پاسخ تند
پس از پایان مذاکرات، یکی از خبرگزاری‌ها جمله‌ای به نقل از یحیی گل‌محمدی منتشر کرد با این مضمون که «استقلالی‌ها بهتر است از بزرگان خودشان استفاده کنند». این نقل ‌قول به ‌صورت غیرمستقیم تکذیب شد اما واکنش علی تاجرنیا قابل‌ توجه بود. او در یک برنامه تلویزیونی با لحنی افشاگرانه گفت برخی افراد که با باشگاه گفت‌وگو کرده‌اند، حالا مدعی شده‌اند پاسخ منفی داده‌اند.
وقتی از او پرسیده شد منظورش یحیی گل‌محمدی است، پاسخ مستقیمی نداد اما توضیح داد بعضی گزینه‌ها حاضر نبودند برای اهداف مشخص تعهد بدهند. این موضع‌گیری، فضای داستان را پیچیده‌تر کرد، زیرا تصویر مذاکره‌ای جدی را القا می‌کرد.
* واقعیت چه بود؟
اکنون روایت تازه‌ای مطرح شده؛ اینکه یحیی گل‌محمدی اساساً وارد گفت‌وگوی مستقیم با مدیران استقلال نشده و ارتباط در سطح مدیربرنامه‌ها باقی مانده است. اگر این روایت درست باشد، شکل ارائه ماجرا در رسانه ملی تصویری متفاوت از واقعیت ساخته است.
بسیاری از چهره‌های فوتبال از ابتدا معتقد بودند چنین انتقالی رخ نخواهد داد. سن، سابقه و جایگاه یحیی گل‌محمدی در پرسپولیس اجازه چنین چرخشی را نمی‌دهد؛ حتی اگر او از نحوه جدایی‌اش دلخور باشد. در نهایت، استقلال مسیر کم‌هزینه‌تر را انتخاب کرد و سهراب بختیاری‌زاده را روی نیمکت نشاند.
این پرونده شاید بسته شده باشد اما یک پرسش همچنان باقی است: آیا مذاکره با یحیی گل‌محمدی صرفاً یک گزینه جدی بود یا ابزاری برای سنجش بازار و افکار عمومی؟ پاسخ هرچه باشد، استقلال با آتش بازی کرد؛ آتشی که اگر شعله می‌کشید، می‌توانست همه را بسوزاند. اشتباه بزرگ دیگری از تاجرنیا.