06/اسفند/1404
|
23:56
تلاش ۶ مدعی بقا در لیگ برتر در گرداب پایین جدول

در انتظار آسانسور

بهراد رشوند: پایین جدول لیگ برتر این روزها شبیه میدان مین است؛ هر قدم اشتباه مساوی است با فرورفتن در تاریکی. فاصله‌ها آنقدر کم شده که یک پیروزی می‌تواند تیمی را از لبه پرتگاه جدا و یک لغزش، همه نقشه‌ها را دود کند. تا پیش از این تصور می‌شد فولاد هم جزو فانوس به ‌دست‌ها باقی بماند اما نتایج هفته‌های اخیر معادله را جابه‌جا کرد. حالا ۶ تیم با اضطراب، هر هفته را مثل فینال دنبال می‌کنند. از استقلال خوزستان گرفته تا مس رفسنجان؛ همه درگیر جنگی فرسایشی‌اند که پایانش یا آرامش است یا سقوط.
* استقلال خوزستان؛ فرصت در خانه
امیر خلیفه‌اصل تیمش را در مقطعی از فصل به ریل ثبات رساند. ۲ برد پیاپی و ۳ هفته بدون شکست، نشانه‌هایی از خروج از بحران بود اما شکست برابر سپاهان، آن هم با ۳ گل، یادآور شد هنوز هیچ چیز قطعی نیست. ۲۵ امتیاز برای استقلال خوزستان یعنی نفس کشیدن در هوای مرزی.
نکته مهم برای آبی‌های اهوازی این است که ۲ مسابقه آینده را در خانه برگزار می‌کنند. ابتدا ملوان به اهواز می‌آید و سپس داربی خوزستان در فولاد آره‌نا برگزار می‌شود. هر ۲ رقیب از تیم‌های منظم نیمه میانی جدولند؛ نه آنقدر بی‌انگیزه که امتیاز بدهند و نه آنقدر بی‌رحم که دست‌نیافتنی باشند. در نیم‌فصل اول استقلال خوزستان از این ۲ جدال تنها یک امتیاز گرفت. حالا اگر می‌خواهد از دایره اضطراب فاصله بگیرد، باید حداقل ۴ امتیاز جمع کند. بازی در خانه یک امتیاز ویژه است اما در پایین جدول هیچ امتیازی هدیه نمی‌شود.
* پیکان؛ بدشانس اما زنده
پیکانِ سعید دقیقی با ۲۳ امتیاز درست لب خط ایستاده است. ۳ مسابقه اخیر برای خودروسازان حکم شکنجه داشت؛ نمایش‌های قابل قبول بدون پاداش کافی. تنها یک امتیاز از ۹ امتیاز ممکن، نتیجه‌ای است که روحیه هر تیمی را می‌فرساید.
اکنون تقابل با سپاهان پیش روست؛ تیمی که در کورس قهرمانی است و کوچک‌ترین لغزش را برنمی‌تابد اما دقیقی نشان داده تیمش در متوقف کردن بزرگان تخصص دارد. اگر پیکان بتواند از این دیدار امتیاز بگیرد، نه‌تنها فاصله‌اش با منطقه قرمز را بیشتر می‌کند، بلکه پیام مهمی هم به رقبا می‌فرستد. پس از آن سفر به شیراز و دیدار با فجر شهید سپاسی در انتظارشان است؛ مسابقه‌ای که ۶ امتیازی است. نیم‌فصل اول فقط یک امتیاز عاید پیکان شد. حالا زمان جبران است؛ زمانی که هر توپ برگشتی می‌تواند سرنوشت یک فصل را عوض کند.
* آلومینیوم؛ آرامش شکننده
آلومینیوم اراک با هدایت سیدمجتبی حسینی کم‌کم از توفان فاصله گرفته. ۴ بازی بدون شکست، ۳ مساوی و یک برد، تیم را به عدد ۲۲ رسانده اما این آرامش، سطحی است.
دیدار آینده مقابل مس رفسنجان یک نبرد حیاتی محسوب می‌شود؛ مسابقه‌ای که نتیجه‌اش می‌تواند یکی را بالا بکشد و دیگری را دفن کند. پس از آن استقلالِ سهراب بختیاری‌زاده در اراک حاضر می‌شود؛ تیمی که صدر جدول را می‌خواهد و برابر تیم‌های پایین‌نشین بی‌ملاحظه بازی می‌کند. در دور رفت، سهم آلومینیوم از این ۲ رویارویی فقط یک امتیاز بود. اگر حسینی می‌خواهد تیمش به ساحل امن برسد، باید از همین هفته‌ها اندوخته جمع کند؛ چون در هفته‌های پایانی، استرس جای فوتبال را می‌گیرد.
* شمس‌آذر؛ سختی پشت سختی
شمس‌آذر قزوین نیز ۲۲ امتیازی است اما روندش نگران‌کننده‌تر به نظر می‌رسد. شاگردان وحید رضایی در ۳ هفته اخیر یک شکست، یک تساوی و دوباره یک شکست را تجربه کرده‌اند. تلاش هست، جنگندگی هست اما نتیجه کافی نیست.
۲ مسابقه آینده برای سبزپوشان کابوس‌وار است؛ ابتدا فولاد در قزوین و سپس سپاهان در اصفهان. تقابل با تیم‌های قدرتمند در چنین مقطعی، جسارت می‌خواهد. در نیم‌فصل نخست شمس‌آذر موفق شد فولاد را در خانه‌اش شکست دهد و برابر سپاهان با یک گل مغلوب شد. حالا تکرار آن سناریو شاید سخت‌ باشد اما ناممکن نیست. اگر رضایی بتواند از این گردنه عبور کند، تیمش روحیه‌ای مضاعف خواهد گرفت؛ در غیر این صورت بازگشت به محدوده سقوط دور از ذهن نیست.
* ذوب‌آهن؛ تعویض روی نیمکت
ذوب‌آهن با ۱۹ امتیاز شرایط شکننده‌تری دارد. برکناری قاسم حدادی‌فر و حضور جلال امیدیان شوکی مدیریتی بود که هنوز اثر کاملش مشخص نشده. در ۳ بازی اخیر یک برد و ۲ شکست ثبت شده؛ آن هم در شرایطی که تیم در برخی مسابقات با اخراج بازیکن کار را سخت‌تر کرد.
۲ دیدار آینده برابر پرسپولیس و ملوان برنامه‌ریزی شده؛ نخست در اصفهان و سپس انزلی. اندوخته نیم‌فصل اول تنها یک امتیاز بود. فاصله ۳ امتیازی تا منطقه امن، عدد بزرگی نیست اما وقتی تقویم دشوار باشد، همین فاصله هم کوه به نظر می‌رسد. گاندوها باید انضباط را به زمین برگردانند، زیرا هر کارت قرمز، یک قدم به سقوط نزدیک‌ترشان می‌کند.
* مس رفسنجان؛ نیاز به شگفتی
مس رفسنجان با ۱۵ امتیاز، بیشتر از بقیه در لبه پرتگاه ایستاده است. ۷ امتیاز فاصله با خط نجات در حالی که تنها ۸ هفته تا پایان باقی مانده، معادله‌ای پیچیده می‌سازد. مجتبی جباری پس از برد ارزشمند مقابل پیکان امیدهایی ایجاد کرد اما شکست برابر استقلال دوباره واقعیت را یادآور شد.
دیدار با آلومینیوم در خانه، حکم آخرین فرصت را دارد. فقط پیروزی می‌تواند چراغ امید را روشن نگه دارد. سپس سفر به یزد و تقابل با چادرملوی اردکان در پیش است؛ مسابقه‌ای که شاید سرنوشت فصل را تعیین کند. در نیم‌فصل اول تنها یک امتیاز از این ۲ بازی نصیب نارنجی‌پوشان شد. اگر قرار است معجزه‌ای رخ دهد، از همین هفته باید آغاز شود.
پایین جدول لیگ برتر حالا بیش از هر زمان دیگری ملتهب است. اختلاف‌ها کم، فشارها زیاد و اشتباه‌ها گران. ۵ تیم هنوز می‌توانند با چند نتیجه مناسب، از این گرداب فاصله بگیرند اما برای مس رفسنجان قصه متفاوت است. آنها نه‌تنها باید برنده شوند، بلکه باید منتظر لغزش دیگران هم بمانند. اینجا جایی است که اعصاب، شخصیت و جسارت سرنوشت را می‌نویسد. سقوط یا نجات؛ انتخابی است که در همین ۸ هفته رقم می‌خورد.

ارسال نظر