بر اساس اعلام رسمی سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا، ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن که با هدف مدیریت تحولات منطقه و کنترل تنگه هرمز تا فاصله حدود ۳۴۰ کیلومتری مرزهای آبی ایران در دریای عمان نزدیک شده بود، هدف حمله پهپادهای نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گرفت. به گفته این مقام نظامی، پهپادهای تهاجمی سپاه توانستند این ناو را مورد اصابت قرار دهند و در پی این حمله، ناو آمریکایی به همراه ناوشکنهای اسکورت خود به سرعت منطقه را ترک کرد به طوری که بنا بر اعلام قرارگاه خاتمالانبیا، این ناو اکنون بیش از هزار کیلومتر از محل درگیری فاصله گرفته است.
این خبر در حالی منتشر شده که پیش از این نیز سپاه پاسداران اعلام کرده بود همین ناو هواپیمابر آمریکایی با ۴ موشک هدف قرار گرفته است؛ ادعایی که در ادامه از سوی سنتکام نیز به طور ضمنی تأیید شد و نشان داد این ناو واقعا مورد حمله قرار گرفته است. حالا با انتشار خبر حمله پهپادی جدید، به نظر میرسد مجموعه این عملیاتها، ابتدا حمله موشکی و سپس حمله پهپادی، فشار قابل توجهی بر ناوگروه آمریکایی وارد کرده است. همین مساله از نگاه برخی تحلیلگران میتواند توضیح دهد چرا این ناو و ناوشکنهای همراه آن تصمیم گرفتهاند فاصله قابل توجهی از منطقه درگیری بگیرند؛ اقدامی که عملا به معنای عقبنشینی برای جلوگیری از تکرار حملات و کاهش احتمال آسیبهای بیشتر ارزیابی میشود.
اهمیت این حمله و عقبنشینی زمانی بیشتر مشخص میشود که به جایگاه و قابلیتهای ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن توجه شود. این ناو یکی از مهمترین شناورهای تهاجمی نیروی دریایی ایالات متحده محسوب میشود و به عنوان بخشی از ناوگان هواپیمابرهای کلاس نیمیتز شناخته میشود. چنین ناوهایی معمولا به عنوان مرکز فرماندهی شناور برای عملیاتهای گسترده هوایی و دریایی به کار گرفته میشوند و میتوانند دهها فروند جنگنده و هواگرد نظامی را حمل کنند. علاوه بر این، ناوهای هواپیمابر آمریکایی از لایههای متعدد دفاعی بهره میبرند؛ از جمله سامانههای پیشرفته جنگ الکترونیک و جمینگ که برای ایجاد اختلال در سامانههای راداری و هدایت موشکها طراحی شدهاند. گفته میشود این سامانهها میتوانند در برخی شرایط بازتاب راداری شناور را تغییر دهند و حتی آن را در برخی سامانهها کوچکتر از اندازه واقعی نشان دهند. همچنین این ناوها به سامانههای هشدار زودهنگام بسیار پیشرفته مجهزند که قادرند تهدیدات هوایی و موشکی را از فاصلههای دور شناسایی کنند و به ناوگروه فرصت واکنش بدهند. در کنار این موارد، ناوشکنها و شناورهای اسکورت نیز با سامانههای دفاع موشکی و پدافند چندلایه وظیفه حفاظت از ناو هواپیمابر را بر عهده دارند.
حالا با وجود چنین مجموعهای از تجهیزات و لایههای دفاعی، گزارشهایی که از هدف قرار گرفتن این ناو منتشر شده برای بسیاری از ناظران اهمیت ویژهای پیدا کرده است، زیرا نشان میدهد حتی پیچیدهترین سامانههای دریایی آمریکا نیز میتواند مورد اصابت موشکهای ایران قرار گیرد.
این مساله از بعد دیگری نیز قابل توجه است. پیش از آغاز جنگ تجاوزکارانه ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، دولت آمریکا بویژه ترامپ بارها بر حضور ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در منطقه تأکید میکردند. در بسیاری از سخنرانیها و پیامهای رسمی، از این ناو بهعنوان نماد قدرت نظامی آمریکا در خلیج فارس یاد میشد و حضور آن به نوعی پیام بازدارندگی برای ایران تلقی میشد. رسانهها و مقامهای آمریکایی نیز بارها به تواناییهای این ناوگروه اشاره کرده و آن را یکی از ابزارهای اصلی حفظ برتری نظامی ایالات متحده در منطقه معرفی میکردند. همین موضوع باعث شده بود حضور این ناو به بخشی از یک فضای تبلیغاتی و روانی تبدیل شود که هدف آن نمایش قدرت بود.
در کنار این موضوع، حضور ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در نزدیکی منطقه، بنا بر اعلام مقامات آمریکایی، با هدف حفاظت از منافع ایالات متحده و تضمین امنیت تردد دریایی در تنگه هرمز بود؛ گذرگاهی راهبردی که بخش قابل توجهی از تجارت جهانی انرژی از آن عبور میکند. با این حال، گزارشهای منتشر شده در رسانههای آمریکایی از جمله بلومبرگ نشان میدهد در حال حاضر تردد کشتیها در این مسیر با اختلال جدی مواجه شده و عملا عبور نفتکشها و بسیاری از شناورها متوقف شده است. چنین وضعیتی به این معناست که حتی حضور یک ناوگروه بزرگ آمریکایی نیز نتوانسته تضمینکننده بازگشایی این مسیر دریایی باشد.
ناوی که قرار بود نماد برتری و امنیت در منطقه باشد، اکنون خود به موضوعی برای بحث درباره میزان آسیبپذیری ناوهای بزرگ آمریکا در برابر حملات موشکی و پهپادی ایران تبدیل شده است.