رها عبداللهی : مهرماه سال ۱۳۵۹، روزهای اول جنگ تحمیلی، رژیم بعث حملات دیوانهواری را علیه ایران آغاز کرد. یکی از مهمترین اهداف دشمن، جزیره خارک بود. جنگندههای متجاوز، قلب تپنده صادرات نفت ایران، خارک را با گشودن آتش مهیب هدف قرار میدادند. به طوریکه تنها چیزی که در ساحل بندر گناوه از خارک دیده میشد، آتش و دود بود. گوینده خبر تلویزیون عراق با مارش پیروزی گزارش میداد خارک با خاک یکسان و شریان نفت ایران قطع شد. اما با خاموش شدن شعلههای آتش معلوم میشد نفتکشهای خریدار نفت ایران، دوباره در حال رفت و آمد و بارگیری هستند و آب از آب تکان نخورده. جنگندههای میراژ اف ۸ و هلیکوپترهای سوپرفریلون مجهز به موشکهای اگزوست و جنگندههای میگ ۲۳ با حملات هوایی در خارک آتش به پا میکردند. اما کارکنان صنعت نفت از آتشنشانها گرفته تا مکانیکها و متخصصان ایمنی و غیره به صورت خارقالعادهای به سرعت آتش را خاموش و آسیبها را جبران میکردند تا در صدور نفت وقفه چندانی نیفتد.
آنان سپس شروع به هدف قرار دادن نفتکشهای خریدار نفت ایران کردند. پدافند هوایی خارک با حضور فعالانه شهید «عباس بابایی» معاون عملیات نیروی هوایی ارتش و خلبانهای غیرتمندش اجازه تجاوز آزادانه به آنان نمیداد. کویت به عنوان متحد عراق و همچنین عربستان سعودی تمامقد پای کار آمدند تا برای از پا درآوردن خارک به او کمک کنند. متحدان غربی هم با ارسال جنگندههای پیشرفتهتری مانند «داسو سوپراتاندارد» و «میگ ۲۵» ناوگان هوایی عراق را تقویت کردند تا با این استراتژی دوسویه، جنگ نفتی خلیج فارس وارد فاز جدیدی شود.
حالا عراق با قوای جدید شروع به بمباران مستقیم تأسیسات نفتی، اسکلههای صادراتی، نفتکشهای منتظر بارگیری، تجهیزات بارگیری، لولههای انتقال ، مخازن نفت و حتی سیستمهای برقی و ارتباطی میکرد.
متحدان عرب عراق، برای فشار بیشتر به ایران و حمایت از صدام، مداخله خود در نبرد را تشدید کردند.
عربستان جنگنده اف ۴ ایران را در خلیج فارس مورد هدف قرار داد. ایران برای گوشمالی خلیجیها به یک نفتکش کویتی در نزدیکی سواحل قطر حمله کرد. دیگر هیچ کس در خلیج فارس امنیت نداشت. این جریان، منجر به آغاز جنگ نفتکشها در خلیج فارس شد. جنگی که با ورود مستقیم ناوگان دریایی جنایتکار آمریکا برای زمین زدن حاکمیت ایران در خلیج فارس و قطع صادرات نفت آن شروع شد و تا پایان جنگ هم ادامه داشت؛ اما هرگز موفق نشد به اهداف شوم خود برسد.
امروز در جنگ رمضان، پس از ۳۷ سال دوباره حماقت دشمن نام جزیره خارک را روی زبانها انداخته.
ترامپ که در ۱۹ روز جنگ به هیچ کدام از اهداف خود نرسیده و حالا باید بابت تلفات سنگین جانی و اقتصادی به نیروهای آمریکایی در این جنگ پاسخگوی افکار عمومی آمریکا و رسانهها و سیاسیون باشد، در میان هرزهگوییها و دروغهایش چند روز است نام جزیره خارک را بر دهان نجسش میآورد. او که بشدت نیاز دارد پیروزی را هرچند به صورت حداقلی و فیک به نام خود بزند، ادعا کرده بزودی جزیره خارک را اشغال میکند؛ حرفی که ابعادش خیلی بزرگتر از دهان گشاد و کثیف اوست. حملات هوایی محدودی که جمعهشب از سوی دشمن آمریکایی به خارک اتفاق افتاد، کمترین آسیبی به تاسیسات نفتی و دفاعی جزیره نرساند. اما در رسانهها صحبت از خسارات سنگین به جزیره خارک و حتی خبر از هلیبورن و پیادهسازی نیرو بود!
جزیره خارک نامی است که با خود تاریخ پرغروری به همراه دارد. مقاومت جانانه صنعت نفت با کمک نیروهای نظامی برای صیانت از جریان صادرات نفت کشور در دوران ۸ سال دفاع مقدس، زیر شدیدترین بمبارانهای هوایی که با اراده خبیثانه ابرقدرتها بر قطع شریان اقتصادی ایران واقع شد، با خود تاریخی را به همراه دارد که کمتر روایت شده. نسلهای بعد از جنگ نمیدانند نجات نفتکشها از دل آتش و ۱۵ روز کولینگ روی دریا یعنی چه؛ نمیدانند وصله زدن لولههای نفت که بر اثر انفجار بمبهای تأخیری دشمن آسیب دیده و در حال فوران نفت در دریاست تحت بالاترین فشار آب در اعماق دریا، برای اینکه جریان رسیدن نفت به اسکله خارک قطع نشود چگونه ممکن است؛ خبر ندارند ساخت پیچیدهترین تجهیزات برای تعمیر تأسیسات بمبارانشده با وجود تحریم و کشورِ درگیر جنگ با چه اراده و پشتکاری اتفاق میافتد؛ از ابتکار مثالزدنی نیروهای صنعت نفت در ابداع جالبترین شیوههای پدافند غیرعامل چیزی نشنیدهاند.
و از اینکه نفتیها و نظامیهای خارک با تمام وجودشان، با کمترین امکانات ۸ سال از خارک مراقبت کردند و قلب تپنده صنعت نفت ایران را زنده نگه داشتند. امروز که آوازه قدرت نظامی و دفاعی ایران دنیا را انگشت به دهان و دشمن را مستأصل کرده، نگرانی از ادعاهای مضحک ترامپ سادهلوحانه است.
اینجاست که خلأ روایت پیشرفت و مقاومت، خود را نشان میدهد. وقتی ما تاریخ سی و چند سال پیش خودمان را هم ندانیم، براحتی در این بمباران خبری فیک آسیب میبینیم و روحیه خود را از دست میدهیم. هدف آنان شکستن مقاومت ماست. قبل از آنکه نگران سقوط خارک باشیم، نگاهی به پشت سرمان کنیم و اندکی خاطرات روزهای مقاومت خارک را مرور نماییم تا غلط زیادی ترامپ نتواند حتی اندک لرزشی به عزم و اراده و شجاعتمان بیندازد.
تو اصلا میدانی خار یعنی چه؟
ارسال نظر
پربیننده
تازه ها